II SA/Gl 1172/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego J. M.- radca prawny M. K. wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi. Dla usunięcia braku wskazany został (w pouczeniu zamieszczonym w wezwaniu) 7-dniowy termin od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zwrócono się do ww. pełnomocnika skarżącego z zapytaniem, czy w związku z postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] uwzględniającym skargę w całości, strona skarżąca podtrzymuje wniesioną skargę. Wezwanie to jak wynika z akt sprawy doręczono radcy prawnemu M. K. w dniu [...] r. W terminie wyznaczonym, który upływał bezskutecznie w dniu [...] r. (tj. we wtorek) pełnomocnik nie uzupełnił wskazanego braku skargi, natomiast pismem nadanym w dniu [...] r. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). Nadto w świetle art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedołączenie pełnomocnictwa procesowego stanowi niedochowanie wymogów formalnych pisma procesowego w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a. Brak taki podlega usunięciu w sposób przewidziany w tym przepisie, zaś jego nieusunięcie w terminie siedmiodniowym, w przypadku gdy wniesione pismo procesowe jest skargą, skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania pełnomocnika skarżącego o usunięcie braku formalnego skargi z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzony brak nie został usunięty w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania tj. od dnia [...] r. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wypada zaznaczyć, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (vide: postanowienie NSA w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07, Lex nr 335007).