II SA/Gl 1173/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy J. S., w swojej skardze z dnia 27 sierpnia 2012 r. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Na wezwanie Sądu swój wniosek złożyła na druku urzędowego formularza. Z jego treści wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z dwójką wnuków, zamieszkując w budynku mieszkalnym o pow. 110 m2. W skład jej majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 5 ha. Poza tym strona nie posiada żadnego majątku - w tym oszczędności, papierów wartościowych jak również przedmiotów materialnych o wartości przekraczającej 3.000 euro. Źródłem utrzymania się wnioskodawczyni i jej podopiecznych jest emerytura J.S. w wysokości 802 zł oraz świadczenie emerytalne uzyskiwane przez jej wnuków w łącznej wysokości 1600 zł miesięcznie. Na skutek wezwania referendarza sądowego skarżąca nadesłała szereg dokumentów obrazujących jej sytuację materialną, w tym kopie rachunków za media (energia elektryczna - około 120 zł miesięcznie, TV satelitarna - 82 zł, telefon komórkowy - 92 zł miesięcznie) oraz decyzje o waloryzacji świadczeń: własnego oraz wnuków, a także orzeczenia niepełnosprawności jej wnuków. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Mając na uwadze treść przywołanych wyżej przepisów nie znaleziono podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej, albowiem środki, które posiada do dyspozycji pozwalają zarówno na pokrycie bieżących wydatków jak i na poniesienie kosztów sądowych. Z nadesłanych dokumentów wynika, że trzyosobowa rodzina skarżącej dysponuje co miesiąc dochodem w wysokości około 2200 zł netto miesięcznie. Stałe, udokumentowane wydatki kształtują się zaś na poziomie około 300 zł. Nawet jeśli uwzględni się wydatki na lekarstwa w wysokości zadeklarowanej przez stronę - 50 zł, opłaty za transport - około 40 zł, to do dyspozycji strony pozostaje kwota ponad 1700 zł, z której wnioskodawczyni jest w stanie pokryć zarówno pozostałe koszty utrzymania (zakup żywności, odzieży itp.) jak również samodzielnie opłacić koszty sądowe, które na obecnym etapie sprowadzają się zasadniczo do wpisu od skargi. Oprócz tego wspomnieć trzeba, że skarżąca jest właścicielką nieruchomości rolnej o pow. 5 ha. Nie podała ona, czy grunt ten przynosi jakikolwiek dochód, a fakt posiadania takiego składnika majątku, który w razie potrzeby może być zbyty lub obciążony przeczy tezie o trudnym położeniu materialnym strony. W tej sytuacji niepodobna przyjąć, że zaistniały okoliczności uzasadniające przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.