II SA/Gl 1173/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2018 r. sprawy ze skargi E. C. i R. T. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: ŚWINGiK) w Katowicach z dnia [...] r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w sprawie odmowy aktualizacji operatu ewidencji gruntów budynków dla działki nr 1, położonej w jednostce ewidencyjnej K., w obrębie ewidencyjnym K., przy ul. [...]. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 29 września 2016 r. pełnomocnik E. C. i R. T. - współwłaścicielek działek nr 1, 2 i 3, położonych w jednostce ewidencyjnej K., w obrębie ewidencyjnym K., w którym zwrócił się o dokonanie gleboznawczej klasyfikacji gruntów dla działek 2 i 3 oraz wprowadzenie w operacie ewidencji gruntów i budynków dla działki nr 1. Jak wynika z treści wniosku, w przypadku tej ostatniej działki chodziło o zmianę w ewidencji, z uwzględnieniem danych wynikających z operatu technicznego sporządzonego w 2001 r. [...]. W wyniku modernizacji przeprowadzonej w roku 2005 cała działka została zaliczona do terenów mieszkaniowych "B". Zmiany te miały polegać na przywróceniu oznaczeń: użytku R-V o pow. 0,742 m2 na grunty orne i użytku B-R-V o pow. 1,139 m2 na grunty rolne zabudowane). Pismem z dnia [...] r. Starosta [...] poinformował wnioskodawczynie, że operat techniczny i dane z niego wynikające pochodzą z 2001r., natomiast aktualny stan ewidencji gruntów i budynków dla działki 1 wynika z zakończonej w 2005 r. modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Jak ponadto wskazał, przy wprowadzaniu zmian w operacie, oprócz wniosku strony, konieczne jest przedstawienie dokumentacji geodezyjno – kartograficznej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierającej wykazy zmian danych ewidencyjnych uzasadniających dokonanie takiej aktualizacji. Organ I instancji wezwał do dostarczenia ww. dokumentacji w terminie 30 dni. Wobec niedostarczenia przez skarżącego wskazanej dokumentacji Starosta [...] w dniu [...] r. wydał decyzję o odmowie aktualizacji ewidencji w przedmiotowym zakresie, utrzymaną następnie w mocy przez ŚWINGiK w Katowicach. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przywołał przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz wydanego na podstawie tej ustawy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Stosownie do art. 20 ust. 1 pkt 1 i art. 24 ust. 1 tej ustawy, operat ewidencyjny zawiera informacje o gruntach dotyczące m.in. rodzajów użytków gruntowych oraz klas bonitacyjnych. Zgodnie natomiast z § 44 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, na organie prowadzącym ewidencję spoczywa m.in. obowiązek utrzymania operatu w stanie aktualności, to jest zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. W myśl art. 24 ust. 2b ww. ustawy aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno - technicznej, w sytuacjach określonych przez ustawę, względnie w drodze decyzji administracyjnej. Natomiast aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze administracyjnej. (art. 24 ust. 2c). Zdaniem organu odwoławczego, z materiału dowodowego znajdującego się w aktach organu I instancji wynika, że po modernizacji ewidencji gruntów i budynków i operat opisowo-kartograficzny dla obrębu K. zostały wykonane z zachowaniem wymaganych przepisów prawa, więc dane zawarte w tym operacie są prawnie obowiązujące. Ówcześni właściciele przedmiotowej działki ewidencyjnej, co podkreśla organ, w trakcie modernizacji nie zgłaszali uwag do projektu operatu opisowo – kartograficznego, a po zakończonej modernizacji nie zgłaszali zarzutów w terminie określonym w ww. art. 24a ust. 9 ustawy. Zarzuty takie pojawiły się dopiero we wniosku z dnia 16 września 2016 r., a więc po 11 lat od chwili ujawnienia danych z modernizacji w operacie ewidencji gruntów i budynków. Właścicielowi działki, jak podkreśla organ, przysługuje prawo kwestionowania wpisów w ewidencji, nie tylko w trakcie modernizacji, ale w każdym czasie. Dokonanie zmian w operacie możliwe poprzez udokumentowanie przez osobę zainteresowaną rozbieżności pomiędzy danymi wynikającymi z ewidencji, a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów, przy czym chodzi o takie dokumenty, które zostały sporządzone już po wprowadzeniu do ewidencji gruntów kwestionowanych danych. Dokumenty takie nie zostały jednak przez odwołującego przedłożone. Natomiast, wskazana przez zainteresowanych dokumentacja, znajdująca się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, która miałaby stanowić podstawę dokonania żądanej zmiany w oznaczeniu rodzajów i powierzchni użytków gruntów w działce nr 1 została sporządzona w 2001 r. w ramach podziału działki o nr ewidencyjnym 4, a więc 3 lata przed ww. modernizacją. Wnioskodawcy nie wskazali dokumentacji, znajdującej się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, wykonanej po modernizacji w 2005 r., która mogłaby stanowić podstawę dokonania żądanej zmiany w oznaczeniu rodzajów i powierzchni użytków gruntowych w działce nr 1. Aktualny stan wpisów w ewidencji gruntów i budynków potwierdzony został dokonanymi w dniu [...] r. oględzinami przedmiotowej działki, podczas których nie stwierdzono prowadzenia na niej działalności rolniczej. Jak wynika z protokołu oględzin tej działki, znajduje się na niej budynek mieszkalny, inny budynek murowany, drewniana stodoła oraz garaż blaszany. O nierolniczym charakterze działki świadczy również sporządzona podczas przeprowadzonej wizji dokumentacja fotograficzna. Zgodnie z załącznikiem nr 6 do ww. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków do terenów mieszkaniowych nie zalicza się wyłącznie gruntów zajętych pod budynki mieszkalne, gospodarcze i techniczne, ale również grunty zajęte pod urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczenia ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne, a także grunty położone między budynkami i urządzeniami lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń, nie wykorzystywane na inny cel, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki. Wobec tego ujawnione w ewidencji gruntów i budynków dane ewidencyjne dotyczące rodzaju użytku gruntowego na ww. działce zgodne są ze stanem faktycznego użytkowania i z materiałami źródłowymi znajdującymi się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, co spełnia wymogi § 44 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Na ww. decyzję organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożyły E. C. i R. T. ' Zaskarżonej decyzji E. C. i R. T. zarzucają naruszenie: 1/ art i 77 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i nie zebranie koniecznego do wydania rozstrzygnięcia materiału dowodowego, tj.: - nieustalenie czy dla przedmiotowej nieruchomości jest sporządzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i jakie jest przeznaczenie nieruchomości w tym planie; - nieustalenie, czy zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy lub pozwoleniem na budowę wydanych w związku z budową budynków na przedmiotowej nieruchomości stanowią one zabudowę zagrodową bądź budynki przeznaczone do produkcji rolnej albo przetwórstwa rolnego; . nie wzięcie pod uwagę wypisu z rejestru gruntów oraz faktu, że skarżące są współwłaścicielkami innych jeszcze nieruchomości w tej samej miejscowości, stanowiących grunty orne i łąki trwałe, które wraz z przedmiotową nieruchomością stanowią jedną całość; - niewyjaśnienie czy działka nr 1 została również w części zajęta pod budowę cieku wodnego od [...] i wału ochronnego od rzeki [...] (jak działki 2 i 3) w związku z brakiem geodety przy modernizacji ewidencji gruntów w 2005r. (do dnia dzisiejszego nie odliczono zajętych działek od całości areału i nie wypłacono za nie odszkodowania), 2) naruszenie § 44 pkt 2 i § 45 ust. 1 oraz § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz pkt. 5 ust. 1 załącznika nr 6 do w/w rozporządzenia, poprzez ich nie zastosowanie pomimo tego, że w świetle ustaleń organu na przedmiotowej nieruchomości znajduje się m.in. stodoła, która jest uznawana za budynek przeznaczony do produkcji rolnej oraz inny budynek murowany, który do takiej produkcji również służy, a pozostałe budynki (mieszkaniowy i garaż) tworzą z pozostałymi zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości, 3) naruszenie § 44 pkt 2 i § 45 ust. 1 oraz § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów oraz pkt. 5 ust. 2 załącznika nr 6 do w/w rozporządzenia, poprzez ich nie zastosowanie pomimo tego, że nieruchomość nie została wyłączona z produkcji rolnej, a grunty położone między budynkami lub w ich sąsiedztwie nie są wykorzystywane na inny cel niż rolny. W oparciu o powyższe zarzuty E. C. i R. T. wnoszą o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji, a także zwrot kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę ŚWINGiK w Katowicach wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie ze względu na zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego i procesowego, znajdujących zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Stosownie do art. 20 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2101,dalej: u.p.g.k.) ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów, w tym ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Informacje te są zamieszczane w operacie ewidencyjnym, na który składa się m.in. bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzonej za pomocą systemu teleinformatycznego (zapewniającego w szczególności odpowiednio zabezpieczone przechowywanie danych i ich aktualizację, udostępnianie oraz wspólne korzystanie z danych na zasadach określonych w przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej, wizualizację danych w formie rejestrów, kartotek i wykazów oraz mapy ewidencyjnej, a także udostępnianie zainteresowanym wypisów z tych rejestrów, kartotek i wykazów oraz wyrysów z mapy ewidencyjnej) oraz zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych. (art. 24 ust. 1 pkt. 1 i 2 u.p.g.k.). Informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu (jeżeli zmiany tych informacji wynikają z przepisów prawa, dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, materiałów zasobu, wykrycia błędnych informacji) bądź też na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Zmiany dokonywane są co do zasady w formie czynności materialno-technicznej, zaś wyjątkowo – w drodze decyzji administracyjnej. Natomiast odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej. (art. 24 ust. 2a w zw. z ust. 2b pkt. 1 i 2 oraz ust. 2c u.p.g.k.). ) Po analizie postanowień art. 24 ust. 2a w zw. z art. 24 ust. 2b u.p.g.k. przyjąć trzeba, iż wnioskodawcy wnosząc o zmianę w ewidencji (jej aktualizację) działali na podstawie art. 24 ust. 2a pkt. 2 w zw. z art. 24 ust. 2b pkt.1, lit. "h" u.p.g.k. Ten ostatni przepis stanowi, że aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców. Wobec tego uaktualnienie na wniosek wymaga "wskazania" dokumentacji geodezyjnej, potwierdzającej zasadność proponowanej zmiany. Wnioskodawcy, co nie budzi wątpliwości, dokumentacji takiej nie wskazali. Powołali się jedynie na dokumentację geodezyjną z 2001 r., która utraciła swoja aktualność ze względu na zmianę przeprowadzoną w ramach modernizacji przeprowadzonej w 2005 r. Organ I instancji, działając z urzędu, podjął czynności mające na celu weryfikację wpisów w ewidencji dotyczących przedmiotowej działki. Zgodnie bowiem z § 44 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. z 2016 r., poz. 1034, dalej: rozporządzenie), do zadań starosty należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. W wyniku tych czynności poczyniono następujące ustalenia. Zaliczanie gruntów do poszczególnych rodzajów użytków gruntowych odbywa się na podstawie kryteriów określonych w załączniku nr 6 do ww. rozporządzenia. Do gruntów rolnych zabudowanych do jakich przed zmianą (modernizacją) kwalifikowano grunty części działki nr 1 (B-R-V o pow. 1,139 m2 zalicza się grunty: 1. Do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się grunty zajęte pod: 1) budynki przeznaczone do produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, w szczególności: spichlerze, przechowalnie owoców i warzyw, stodoły, budynki inwentarskie, budynki na sprzęt rolniczy, magazyny i sortownie ryb, wylęgarnie ryb, podchowalnie ryb, wędzarnie, przetwórnie, chłodnie, a także budowle i urządzenia rolnicze, w szczególności: zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego, a także instalacje służące do otrzymywania biogazu rolniczego, place składowe, place postojowe i manewrowe dla maszyn rolniczych; 2) budynki przeznaczone do przetwórstwa rolno-spożywczego, z wyłączeniem gruntów zajętych pod przemysłowe zakłady przetwórstwa rolniczego bazujących na surowcach pochodzących spoza gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzą te budynki; 3) budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia, takie jak: komórki, garaże, szopy, kotłownie, podwórza, śmietniki, składowiska odpadów, jeżeli z gruntami, budynkami, budowlami lub urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej. 2. Do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się także: 1) grunty położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń, i niewykorzystywane na inny cel, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty, kwietniki, warzywniki; 2) grunty zajęte pod budynki, budowle i urządzenia, o których mowa w ust. 1, niewykorzystywane obecnie do produkcji rolniczej, jeżeli grunty te nie zostały wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 909, 1338 i 1695 oraz z 2016 r. poz. 904). 3. W przypadku gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2. Z tego szczegółowego wyliczenia można wywieść wniosek, że podstawą zaliczenia do tej grupy będzie to, że na gruncie usytuowane są budynki związane z produkcją rolniczą. Przeprowadzone w dniu [...] oględziny przy udziale W. C., będącego pełnomocnikiem E. C. (żona pełnomocnika) i R. T. oraz sporządzona w ich trakcie dokumentacja fotograficzna wykazały, że na działce znajduje się budynek mieszkalny, "blaszak, który zdaniem pełnomocnika wnioskodawczyń stanowi pomieszczenie dla owiec, budynek "gospodarczy" oraz budynek określany przez pełnomocnika jako "stodoła". W budynku "gospodarczym", jak twierdzi pełnomocnik, nie ma obecnie nic, przy czym nie może go otworzyć ze względu na brak kluczy. Także "blaszak, który z podobnych przyczyn (brak kluczy) nie może zostać udostępniony, jest obecnie pusty. Pełnomocnik odmówił otwarcia "stodoły" (bo jest tam pies, a ponadto, aby wejść do budynku trzeba mieć "nakaz prokuratorski"). W budynku mieszkalnym na stałe zameldowany jest syn pełnomocnika, natomiast sam pełnomocnik wraz z żoną zamieszkują tutaj jedynie w sezonie letnim. Jak twierdzi (pełnomocnik) hoduje świnie, kury, kaczki i owce. Natomiast oględziny nie wykazały na działce "inwentarza żywego". W ocenie organu odwoławczego, którą to ocenę Sąd w pełni podziela, w żaden sposób nie zostało wykazane, że budynki posadowione na przedmiotowej działce są związane z produkcją rolniczą. Natomiast do gruntów ornych, do jakich przed zmianą (modernizacją) kwalifikowano grunty części działki nr 1 (R-V 0,742 m2) zalicza się grunty: 1) poddane stałej uprawie mechanicznej mającej na celu produkcję rolniczą lub ogrodniczą; 2) nadające się do uprawy, o której mowa w pkt 1, ale zajęte pod plantacje chmielu, wikliny lub drzew ozdobnych, w tym choinek, oraz szkółki ozdobnych drzew lub krzewów, lub na których urządzone zostały rodzinne ogrody działkowe; 3) zajęte pod urządzenia i budowle wspomagające produkcję rolniczą lub ogrodniczą i położone poza działką siedliskową; 4) utrzymywane w postaci ugoru lub odłogowane. Przeprowadzone oględziny nie wykazały, aby zachodziła którakolwiek z przesłanek uzasadniająca zaliczenie tej niewielkiej część działki (niecały m2) j grupy gruntów ornych. Jednocześnie, co trzeba podkreślić, zgodnie z załącznikiem nr 6 poz. 12 do terenów mieszkaniowych zalicza się grunty, niewchodzące w skład działek siedliskowych, o których mowa w lp. 5: 1) zajęte pod budynki zaliczone w PKOB do działu 11 - budynki mieszkalne; 2) zajęte pod budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, o których mowa w pkt 1, oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczenia ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne; 3) położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki. Teren przedmiotowej działki jest zajęty pod budynek mieszkalny (pkt. 1) oraz budynki nie związane z produkcją rolną, które należy zaliczyć do budynków gospodarczych ("blaszak", "stodoła", "budynek gospodarczy"). Zgodnie z definicją zawartą w § 3 pkt. 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 1422), budynek gospodarczy, to budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych. W żadnym razie nie ma podstaw do zaliczania tych budynków do obiektów związanych z produkcją rolniczą. Natomiast grunty położone między tymi budynkami, jak wykazały oględziny, nie są wykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w szczególności gruntów rolnych zabudowanych oraz gruntów ornych. Wobec tego, z tej także przyczyny, brak było podstaw do wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów w odniesieniu do działki nr 1. W kontekście poczynionych wyżej ustaleń nie znajdują uzasadnienia zarzuty podnoszone w skardze. Ad. 1. Materiał dowodowy konieczny do wydania decyzji został prawidłowo zgromadzony, a także wszystkie istotne okoliczności sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione. Nie miała znaczenia dla sprawy kwestia przeznaczenia nieruchomości w planie miejscowym, czy w decyzji o warunkach zabudowy (działka nie ma charakteru "siedliskowej" w rozumieniu przytoczonych wyżej przepisów, bowiem nie zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych), jak i to, że skarżące są właścicielkami innych nieruchomości rolnych w tej samej miejscowości. Poza zakresem przedmiotowej sprawy pozostaje problem zajęcia części działki pod budowę ceku wodnego i wału ochronnego. Ad. 2. Nie doszło do naruszenia § 44 pkt 2 i § 45 ust. 1 oraz § 68 ust. 1 rozporządzenia oraz pkt. 5 ust. 1 załącznika nr 6 do w/w rozporządzenia, poprzez ich nie zastosowanie. Skarżące nie wykazały, aby budynki posadowione na działce były wykorzystywane do produkcji rolniczej. Ad 3. Sąd nie stwierdził naruszenia § 44 pkt 2 i § 45 ust. 1 oraz § 68 ust. 1 rozporządzenia oraz pkt. 5 ust. 2 załącznika nr 6 do w/w rozporządzenia, poprzez ich nie zastosowanie. Stosownie do postanowień zamieszczonych w pkt. 5.2 załącznika nr 6 do rozporządzenia, do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się także grunty położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń, i niewykorzystywane na inny cel, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty, kwietniki, warzywniki. Natomiast w ust. 1 pkt. 1-3 mowa jest tylko o budynkach związanych z produkcją rolniczą, co za tym idzie chodzi o grunty położone między budynkami wykorzystywanymi, ale funkcjonalnie powiązanymi z działalnością rolniczą, której to wnioskodawczynie nie prowadzą. Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.