II SA/Gl 1175/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C-K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 listopada 2010 r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 listopada 2010 r. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J. C-K. Odpis tego orzeczenia został doręczony na wskazany przez skarżącą adres i osobiście przez nią odebrany w dniu 6 grudnia 2010 r. Przepis art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Na mocy art. 173 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną można wnieść również na postanowienie kończące postępowanie w sprawie, a więc na postanowienie o odrzuceniu skargi. W niniejszej sprawie ustawowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Sądu z dnia 19 listopada 2010 r. upływał 5 stycznia 2011 r. W dniu 11 stycznia 2011 r. skarżąca złożyła w Sądzie pismo procesowe, zawierające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W piśmie tym strona wskazała, że przyczyną uchybienia terminu był pilny wyjazd do J. spowodowany chorobą matki. Do wniosku o przywrócenie terminu dołączone zostało pismo, sporządzone przez J.C-K., zatytułowane "skarga kasacyjna", w treści którego strona podniosła szereg okoliczności związanych z meritum jej sprawy. Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy został uwzględniony. Po wyznaczeniu adwokata, na jego adres zostało przesłane wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie dodatkowego odpisu wniosku, wskazanie daty ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dokonanie czynności, której strona uchybiła – czyli wniesienie skargi kasacyjnej. Dodatkowo skarżąca została wezwana do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających brak jej winy w uchybieniu terminu. W piśmie procesowym z dnia [...]r. pełnomocnik skarżącej – P.W. wyjaśnił, że wedle informacji udzielonych mu przez skarżącą nie jeździła ona do matki przed dniem [...] r., nie posiada dokumentów, gdyż zostały one przekazane sądowi, za wyjątkiem kopii pisma procesowego z dnia [...] r. (czyli wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej), które pełnomocnik dołączył do swojej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.). Strona może uchylić się od negatywnych następstw przekroczenia terminu jeżeli w ciągu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.) złoży wniosek o przywrócenie terminu; równocześnie z wnioskiem dokona czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 przywołanego przepisu) oraz, gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 przywołanego przepisu). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione kumulatywnie aby możliwe było przywrócenie terminu. W rozpoznawanej sprawie wniosek J. C-K. podlega odrzuceniu, a to ze względu na braki formalne, które nie zostały przez skarżącą usunięte w wyznaczonym przez Sąd terminie. Badając złożony wniosek stwierdzono, że skarżąca nie dokonała czynności, której uchybiła. Czynnością tą powinno być wniesienie skargi kasacyjnej, która odpowiadałaby ustawowym wymogom formalnym. Strona złożyła co prawda w Sądzie pismo zatytułowane "skarga kasacyjna" jednakże nie spełnia ono kryteriów wymienionych w art. 175 P.p.s.a. tzn. nie zostało sporządzone ani przez adwokata ani też przez radcę prawnego, doradcę podatkowego, rzecznika patentowego lub którąkolwiek z osób wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a. W konsekwencji skarga taka, jako niedopuszczalna i tak musiałaby być odrzucona na mocy art. 178 P.p.s.a. Wykładnia logiczna art. 87 § 4 P.p.s.a. prowadzi zaś do wniosku, że dokonanie czynności, której terminowi uchybiono winno nastąpić w taki sposób, aby czynność ta była wolna od wad formalnych, a przynajmniej takich, które nie mają nieusuwalnego charakteru (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2009 r. str. 265). W przeciwnym przypadku zasadnym byłoby zakwestionowanie racjonalności przywrócenia terminu wobec czynności obarczonej nieusuwalnym brakiem formalnym, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.