II SA/Gl 1175/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy W swojej skardze J. T. zawarł wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych. Następnie, na wezwanie Sądu złożył ów wniosek w przewidzianej przepisami formie – tj. na druku urzędowego formularza. Z jego treści wynika, że wnioskodawca samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Poza spółdzielczym, własnościowym prawem do lokalu mieszkalnego o pow. 58 m2 nie posiada on żadnego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał szereg dokumentów obrazujących wysokość dochodów jak i poziom oraz charakter stałych wydatków. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Poddając ocenie zgromadzone informacje z uwzględnieniem treści przywołanych wyżej przepisów ustalono, że wniosek J. T. nie zasługiwał na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że poziom miesięcznych dochodów skarżącego wynosi ponad 6.000 zł, co potwierdza treść nadesłanych miesięcznych raportów fiskalnych obejmujących kwiecień, maj i czerwiec. Udokumentowane wydatki, obejmują ratę spłaty kredytu, czynsz za lokal mieszkalny, opłatę RTV, rachunek za energię elektryczną, rachunek za gaz czy też alimenty na dzieci w wysokości 1200 zł. Oprócz tego skarżący odprowadza składki ubezpieczenie społeczne, chorobowe oraz wypadkowe w wysokości 1025 zł. Łączna suma w/w wydatków wynosi około 3.000 zł. Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie wpis od skargi wynosi 100 zł i jest to zasadniczy wydatek na tym etapie postępowania nie znaleziono podstaw do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wysokość środków pozostających w dyspozycji skarżącego, po odliczeniu wspomnianych wydatków jest to kwota około 3000 zł, z powodzeniem umożliwia mu samodzielne poniesienie kosztów sądowych, a uszczuplenie jego miesięcznych dochodów z tego powodu będzie miało minimalny wpływ na jego sytuację materialną. Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.