II SA/Gl 1187/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. i A.K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia W piśmie z dnia [...] skarżący A. i A.K. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] nr [...] nakładające na skarżących obowiązek uiszczenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu skarżący podnosili, że natychmiastowe wykonanie postanowienia skutkować będzie niepowetowanymi konsekwencjami dla przedsiębiorstwa skarżących oraz zatrudnionych w tym przedsiębiorstwie pracowników, gdyż w przypadku egzekucji nałożonej kary skarżący zmuszeni będą zlikwidować działalność lub ją ograniczyć, a konsekwencje tego wpłyną na zmniejszenie zatrudnienia. W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania ww. postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została co najmniej jedna z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania aktu lub czynności, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż warunkiem uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, LEX 261365). Podkreślić należy, że jest to jedynie obowiązek uprawdopodobnienia, nie zaś udowodnienia wystąpienia powołanych przesłanek. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne (vide: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zostały spełnione ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Zdaniem Sądu strona skarżąca uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia stwarzałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej majątku, powodując trudne do odwrócenia skutki. Należy przy tym mieć na względzie przede wszystkim wysokość nałożonej kary - [...] zł. Podkreślić wypada, iż wykonanie postanowienia oznacza istotną zmianę rzeczywistości, a mianowicie wpłynie na sytuację majątkową strony skarżącej grożąc utratą płynności finansowej prowadzonego przez skarżących przedsiębiorstwa. Niezwłoczne uiszczenie tak wysokiej kwoty mogłoby rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia po stronie skarżących szkody i to znacznej, a w konsekwencji trudnych do odwrócenia skutków. Powstałych bowiem kosztów nie wynagrodziłby późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia. Z kolei niewykonanie nałożonego na skarżących obowiązku w wyznaczonym terminie spowoduje podjęcie przez organ egzekucyjny czynności mających na celu ściągnięcie tej należności, przy czym wszczęcie postępowania egzekucyjnego generuje niewątpliwie dodatkowe koszty. Zdaniem Sądu nałożona kara może w istocie spowodować trudne do odwrócenia skutki, gdyż jej uiszczenie będzie wymagało przedsięwzięcia określonych kroków dla zdobycia środków pieniężnych na ten cel. Istnieje przy tym realna obawa, że wpłynie to negatywnie na sytuację materialną skarżących. Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku o wstrzymanie okoliczności, których organ administracji publicznej nie zakwestionował, również Sąd nie znalazł podstaw aby zakwestionować je z urzędu. Zdaniem Sądu należy przyjąć, że strona skarżąca uprawdopodobniła, iż uiszczenie tak wysokiej kary pieniężnej jeszcze przed rozpatrzeniem przez Sąd skargi, może spowodować skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia