II SA/Gl 1190/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K.(K.) na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy postanawia: odrzucić skargę. W wykonaniu prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Z. orzekającego wobec W. K. (K.) środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres [...] miesięcy, zatrzymano wyżej wymienionemu dokument uprawniający go do kierowania pojazdami kat. [...], nr [...]. Wnioskiem z dnia [...] r. W. K. wystąpił do Prezydenta Miasta K. o zwrot zatrzymanego prawa jazdy. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Zastępca Naczelnika Wydziału Komunikacji, działający z upoważnienia Prezydenta Miasta K., orzekł o odmowie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy bez uprzedniego poddania się sprawdzeniu kwalifikacji. Pismem z dnia [...]r. W. K. zwrócił się do powyższego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa poprzez zwrot zatrzymanego prawa jazdy. W dniu [...] r. W. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą i wskazując, iż dotyczy ona powołanej wyższej decyzji i wniósł o "zobowiązanie Prezydenta Miasta K. do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie prawa jazdy". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył: Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także rozpatrywanej sprawy. Jak wynika bowiem z treści art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie. Właściwym do rozpatrzenia tego odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia (§ 2 tego przepisu). W niniejszej sprawie kluczową kwestią jest zatem stwierdzenie, że pismo Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., nr [...] stanowi decyzję administracyjną. Podkreślić bowiem należy, iż pismo organu administracji publicznej należy traktować jako decyzję administracyjną, o ile zawiera ono minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako takiego aktu. Do elementów tych należą: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 1981 r., SA 1163/81, OSP 1982, z. 9-10, poz. 169). Niewątpliwe przedmiotowe pismo spełnia te wymagania, gdyż wskazano w nim Prezydenta Miasta K. jako organ administracji państwowej wydający ten akt, określono adresata w osobie W. K., rozstrzygnięto o istocie sprawy podnosząc, że brak uprzedniego poddania się sprawdzeniu kwalifikacji uniemożliwia zwrot zatrzymanego prawa jazdy. Ponadto, pismo to zostało opatrzone podpisem osoby działającej z upoważnienia Prezydenta Miasta K. Oznacza to zatem, iż warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na tę decyzję, wydaną przez Prezydenta Miasta K. działającego w sprawie jako organ pierwszej instancji, było uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z odwołaniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Tymczasem W. K. przed wniesieniem skargi nie wystąpił z odwołaniem do tego Kolegium. Nie wyczerpał wobec tego przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. W oparciu o powyższe, skarga W. K. jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie należy zauważyć, iż Sąd dostrzegł okoliczność, że skarżący przy wnoszeniu skargi zachował tryb wskazany w pouczeniu zaskarżonego aktu. Pouczenie to było jednak błędne, gdyż tryb wnoszenia skarg w tym przypadku w sposób odmienny określają powołane powyżej przepisy. Jednakże jak wynika z treści art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego, błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Powołana regulacja daje wobec tego skarżącemu możliwość wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności, tj. wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.