II SA/Gl 1191/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2013 r. sprawy ze skargi [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. Komendant Wojewódzki Policji w K. (dalej "Komendant") wystąpił do Prezydenta Miasta P., na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 litera b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 z późn. zm., dalej powoływana jako "ustawa") o skierowanie J. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień z powodu otrzymania 25 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego w dniach od 4 maja 2011 r. do 27 grudnia 2011 r. Decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta P., działając na podstawie art. 105 § 1 kpa oraz art. 114 ust. 1 pkt 1 litera b i art. 130 ust. 1 i 2 ustawy w związku z § 8 ust. 4 i 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. Nr 236, poz. 1998 z późn. zm.), odmówił skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień J. K.. W uzasadnieniu organ wskazał, że w przypadku J. K. w żadnej chwili liczba wpisanych do ewidencji punktów nie przekroczyła dopuszczalnej prawem liczby 24 punktów, a w związku z tym nie zaistniała przesłanka do skierowania J. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Wynika to z faktu, że J. K. odbył w dniu 12 stycznia 2012 r. szkolenie, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy, a więc po jego odbyciu w ewidencji posiadał jedynie 11 punktów karnych, a wpisanie do ewidencji po dniu 12 lutego 2012 r. 8 punktów karnych nie mogło spowodować przekroczenia dopuszczalnej liczby punktów – 24. Równocześnie organ I instancji przyznał, że w okresie od dnia 4 maja 2011 r. do dnia 27 grudnia 2011 r. J. K. popełnił wykroczenia, za które otrzymał łącznie 25 punktów karnych. Natomiast jest bezsporne w sprawie, że w dniu 12 stycznia 2012 r. J. K. odbył szkolenie zmniejszające liczbę punktów za przekroczenie przepisów ruchu drogowego o 8 punktów, a nadto, że zdarzenie powodujące przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów miało miejsce w dniu 27 grudnia 2011 r., a wpis punktów za to wykroczenie został dokonany w dniu 4 lutego 2012 r. (pismo Komendanta z dnia 10 kwietnia 2012 r.). Ponieważ nie ulega wątpliwości, że na dzień odbycia szkolenia przez J. K. (to jest 12 stycznia 2012 r.) w ewidencji figurowało jedynie 17 punktów (8 zostało wpisanych za wykroczenie z dnia 27 grudnia 2011 r. dopiero w dniu 4 lutego 2012 r.) to szkolenie to spowodowało zmniejszenie punktów do 11. Już w dniu 19 marca 2012 r. (pismo z tej daty) J. K. złożył pismo w organie I instancji, w którym wskazywał na brak przesłanek do skierowania go "na egzamin sprawdzający kwalifikacje" wskazując, że w dniu 12 stycznia 2012 r. odbył w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w W. szkolenie zmniejszające liczbę naliczonych punktów za naruszenie przepisów ustawy o ruchu drogowym z 17 punktów (wpisanych do ewidencji na dzień 12 stycznia 2012 r.) do 11 punktów. Odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...]r. wniósł Komendant Wojewódzki Policji w K.. Domagał się on uchylenia decyzji organu I instancji i wydania decyzji o skierowaniu J. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. W uzasadnieniu odwołania podkreślił, że decyzja wydana na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 litera b ustawy ma charakter związany, co oznacza, że w przypadku złożenia wniosku przez właściwego Komendanta organ orzekający nie ma wyboru co do skierowania lub odstąpienia od skierowania. Wskazano także na błędne powołanie w podstawie prawnej decyzji organu I instancji art. 105 kpa, a także na nieuzasadnione twierdzenie tego organu, iż odbycie w dniu 12 stycznia 2012 r. szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy przez J. K. "zmniejszyło o 8 liczbę punktów w ewidencji" z uwagi na fakt, że liczba punktów nie może zostać zmieniona, bowiem szkolenie w dniu 12 stycznia 2012 r. miało miejsce po przekroczeniu przez J. K. 24 punktów (co nastąpiło w dniu 27 grudnia 2011 r.). Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r., wydanym na podstawie art. 134 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło niedopuszczalność odwołania Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. od decyzji organu I instancji z dnia [...]r. W uzasadnieniu podało, że z przyczyn podmiotowych należy to odwołanie uznać za niedopuszczalne, bowiem po stronie Komendanta zachodzi oczywisty brak legitymacji odwoławczej. W postępowaniu w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji stroną jest wyłącznie osoba, której ewentualne skierowanie może dotyczyć. Interesu prawnego nie ma natomiast w takiej sprawie żaden organ Policji (w tym Komendant), który na mocy przepisów prawa (art. 114 ust. 1 pkt 1 litera b ustawy) zwraca się jedynie o wszczęcie z urzędu określonego postępowania administracyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie ostateczne Komendant Wojewódzki Policji w K. wnosił o stwierdzenie nieważności tego postanowienia i poprzedzającej go decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...]r. wskazując, przede wszystkim na wadliwość decyzji organu I instancji, a także podkreślając, że składając wniosek z dnia 6 lutego 2012 r. realizował ciążący na nim obowiązek zdefiniowany w art. 114 ust. 1 pkt 1 litera b ustawy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak interesu prawnego skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...]r. w sprawie odmowy skierowania J. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. Skład orzekający podziela stanowisko Kolegium co do niedopuszczalności takiego odwołania. Decyzja organu I instancji została podjęta m. innymi w oparciu o art. 114 ust. 1 pkt 1 litera b ustawy. Przepis ten stanowi, iż Komendant Wojewódzki Policji występuje do właściwego organu administracji publicznej z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami kierowcy (tu J. K.), który otrzymał ponad 24 punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W oparciu o art. 114 ust. 1 pkt 1 litera b ustawy właściwy organ – z urzędu – wydaje decyzję w przedmiocie skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. Stroną postępowania poprzedzającego wydanie takiej decyzji jest kierowca, którego ona dotyczy. Nie jest natomiast stroną takiego postępowania Komendant Wojewódzki Policji. Przepis prawa materialnego może bowiem upoważniać do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania inne podmioty niż strony oraz uczestnicy na prawach stron. Dotyczy to właśnie Komendanta Wojewódzkiego Policji, który w razie przekroczenia przez kierowcę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust.1 ustawy, jest uprawniony do złożenia wniosku na podstawie którego starosta podejmuje decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (art. 114 ust. 1 pkt 1 litera b ustawy). Jednakże organ ten, to znaczy Komendant Wojewódzki Policji nie jest ani stroną postępowania, nie ma też statusu uczestnika na prawach strony, natomiast skierowany przez niego wniosek obliguje starostę do wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu. Z kolei z art. 127 § 1 kpa wynika, że odwołanie od decyzji administracyjnej służy stronie oraz podmiotowi na prawach strony. Odwołanie, które nie spełnia tego wymogu podmiotowego jest odwołaniem niedopuszczalnym. W szczególności w przypadku oczywistego braku po stronie określonego podmiotu legitymacji odwoławczej organ administracyjny (odwoławczy) zobowiązany jest na podstawie art. 134 kpa stwierdzić niedopuszczalność odwołania. W niniejszej sprawie Komendant Wojewódzki Policji nie był uprawniony w sposób oczywisty do złożenia odwołania. Nie był bowiem stroną ani uczestnikiem na prawach strony w postępowaniu zakończonym decyzją organu I instancji. Po jego stronie występował bowiem brak interesu prawnego, a w ramach wykonywania zadań publicznych był jedynie uprawniony do zwrócenia się o wszczęcie z urzędu określonego postępowania administracyjnego. Wykonywanie zadania publicznego nie tworzy bowiem interesu prawnego o indywidualnej sprawie innego podmiotu, rozstrzyganej decyzją administracyjną. Stanowiska Sądu w powyższym zakresie nie może zmienić ewentualna wadliwość decyzji organu I instancji, ani wskazywane przez skarżącego zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego. Kierując się powyższymi zasadami, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). mw