II SA/Gl 1191/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka,, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant starszy referent Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2013 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddala skargę. Pismem z dnia 6 września 2012 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w K. zawiadomił R. S. – Firma [A] w K. o przeprowadzeniu w miejscu prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej kontroli w zakresie zgodności wykonywania działalności gospodarczej w zakresie uprawnień do wykonywania przewozów drogowych określonych ustawą z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz w przepisach wykonawczych. Z przeprowadzonej w dniach 24 września i 30 października 2012 r. kontroli sporządzono protokół wskazujący jej zakres oraz ustalenia wraz ze szczegółowym stwierdzeniem potwierdzonych naruszeń. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w K., działając na podstawie art. 92a ust. 1 i ust. 3 oraz 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tjedn. Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) nałożył na R. S. Firma [A] karę pieniężną w wysokości 15.000 zł, za stwierdzone naruszenia przepisów ustawy Prawo o transporcie drogowym. Na wskazaną karę pieniężną złożyły się następujące naruszenia przepisów ustawy: 1. - okazanie podczas kontroli wykresówki brudnej lub uszkodzonej w stopniu uniemożliwiającym odczytanie danych – w wysokości 300 zł lp.6.3.3 załącznika nr 3 2. - naruszenie obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego – za każdy pojazd – lp. 6.3.12 – w wysokości 1.500 zł. 3. nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – za każdy dzień – w wysokości łącznej 19.500 zł – lp. 6.3.7 załącznika nr 3 Kontrolowany nie okazał danych cyfrowych wczytanych z tachografów z kolejnych wskazanych dni trzech kierowców – tj. M. B., R. S., W. B. Łącznie nie okazano danych cyfrowych z pojazdów z 39 dni pracy kierowców, co potwierdził pełnomocnik przedsiębiorcy, a także sam przedsiębiorca w protokole przesłuchania. 4. okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy – za każdą wykresówkę – w wysokości 900 zł - lp. 6.3.8. załącznika nr 3 Przeprowadzona analiza wykazała, że w trzech przypadkach – wykresówka A. Z. nie zawierała pełnych informacji o wszystkich jego okresach aktywności. 5. nie zgłoszenie na piśmie organowi, który udzielił licencji zmiany danych, o których mowa w art. 8 w wymaganym terminie - 1.4 załącznika nr 3 w wysokości łącznej 1.600 zł. Kontrolujący stwierdzili, że nie został zgłoszony do posiadanej licencji pojazd, którym wykonywano przewozy w dniach od 17 do 29 października 2011 r. – tj. samochód o numerze rejestracyjnym [...] a także przerejestrowany samochód o numerze rejestracyjnym [...], który zgłoszony został do licencji dopiero 14 maja 2012 r. W ocenie organu, przedsiębiorca nie dopełnił obowiązku zgłoszenia na piśmie organowi, który udzielił licencji zmiany danych w zakresie zgłoszonych pojazdów, ani wykazu pojazdów objętych licencją w wymaganym 14- dniowym terminie. Reasumując organ stwierdził, że według obowiązujących zasad i regulacji prawnych przedsiębiorca jako profesjonalista zobowiązany jest do znajomości przepisów i stosowania się do nich. Odpowiada on bowiem za naruszenia powstałe w wyniku prowadzenia przez niego działalności gospodarczej. Na zakres obowiązków przewoźnika zwrócił uwagę Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 31 marca 2008 r. sygn. SK 75/06. Podkreślił w nim, że regulacje zawarte w ustawie o transporcie drogowym zmierzają do wymuszenia takiej organizacji pracy przedsiębiorstwa wykonującego transport drogowy, ażeby działalność ta odbywała się w sposób bezpieczny, bez zagrożenia życia, zdrowia i mienia innych osób. Sprawą przedsiębiorcy (przewoźnika) jest zawarcie takich umów i obmyślenie takich organizacyjnych rozwiązań, które będą dyscyplinować osoby wykonujące na jego rzecz usługi kierowania pojazdem. W świetle powyższego oraz na podstawie analizy zgromadzonego w trakcie kontroli materiału nie znaleziono podstaw do zastosowania w sprawie art. 92 lit.b oraz art. 92 lit.c ustawy. Jednocześnie organ stwierdził, że z analizy okazanych dokumentów wynika, iż kontrolowany przedsiębiorca w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli zatrudniał kierowców w liczbie średnio do 10 osób, uznając zgodnie z art. 92a ust. 4 ustawy – za kierowców także osoby niezatrudnione poprzez kontrolowany podmiot, ale wykonujące osobiście przewozy drogowe na jego rzecz. W wyniku przeprowadzonego postępowania – łączna wysokość kary nałożonej na przedsiębiorcę wynosi 23.800 zł, lecz w związku z art. 92a ust. 3 ustawy, uwzględniając powyższe ustalenia – nałożono karę pieniężną w kwocie 15.000 zł. Nie godząc się z powyższą decyzją, reprezentowany przez pełnomocnika przedsiębiorca R. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Firma [A] w K., złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie wymienionej powyżej decyzji i wstrzymanie wykonania decyzji, zarzucając pominięcie przy jej wydaniu dowodów przedłożonych przez podmiot kontrolowany przed wydaniem decyzji oraz wielokrotne nałożenie kary pieniężnej za to samo naruszenie prawa. W uzasadnieniu wymienił nałożone decyzją kary, podnosząc, iż odwołanie dotyczy kary pieniężnej nałożonej za – naruszenie obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego w wysokości 1.500 zł. oraz nieokazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – za każdy dzień – kara w wysokości 19.500 zł. Kary te nałożone zostały w związku z korzystaniem przez przedsiębiorcę z pojazdów mechanicznych: [...] o numerze rejestracyjnym [...],[...] o numerze rejestracyjnym [...] oraz [...] o numerze rejestracyjnym [...] W trakcie kontroli organ przyjął, że doszło do naruszenia przepisów, gdyż przedsiębiorca nie wczytał danych do urządzeń rejestrujących wskazanych samochodów. Przyjął również, że przedsiębiorca nie okazał podczas przeprowadzania kontroli wykresówek, danych z kart pracy kierowców, tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu. W jego ocenie ustalenia te należy uznać za błędne. Przedsiębiorca pismem z dnia 20 listopada 2012 r. przedłożył zapisy tachografów cyfrowych wymienionych pojazdów oraz kierowców M. B., R. S. oraz W. B.. Okoliczność przekazania zapisów na nośnikach CD nie budzi wątpliwości i przyznał to sam organ administracyjny w decyzji. Odwołujący podkreślił, że od chwili wszczęcia postępowania do jego zakończenia uczestnik postępowania ma prawo składania wyjaśnień oraz dowodów Z kolei organ administracji zgodnie z treścią art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego zobowiązany jest wyczerpująco zgromadzić i rozpatrzyć cały zgromadzony materiał dowodowy. Skoro nie budzi wątpliwości, że treść zapisów na płytach CD została doręczona organowi administracji przed wydaniem decyzji, organ zapoznał się z treścią tych zapisów na nośnikach CD oraz potwierdził, że zapisy te dotyczą konkretnych kierowców oraz kierowania przez tych kierowców pojazdami w określonych dniach, to winien to uwzględnić w wydanej decyzji. Dodatkowo pełnomocnik wskazał, że w zasadzie przedsiębiorca został ukarany wielokrotnie za to samo przewinienie. Jeśli organ przyjął, że nie doszło do wczytania danych do urządzeń rejestrujących, to oczywistym jest, że nie mogły powstać zapisy urządzeń rejestrujących, a tym samym drugie przewinienie w postaci braku zapisów urządzeń rejestrujących jest konsekwencją pierwszego uchybienia, czyli przedsiębiorca karany jest wielokrotnie za to samo. Rozpoznając złożone odwołanie, Główny Inspektor Transportu Drogowego zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwołał się do art. 92a ust. 3 ustawy o transporcie drogowym wskazując, jaka kara pieniężna może być nałożona podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy. Następnie omówił regulację zawartą w art. 92c ustawy oraz przywołał przepisy ustawy oraz rozporządzeń unijnych określających obowiązki i warunki przewozów drogowych. Odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdził, iż naliczone dla odwołującego się przedsiębiorcy kary pieniężne są konsekwencją naruszenia tych przepisów. W punkcie 6.3. załącznika nr 3 do ustawy określono i opisano naruszenia zasad i warunków używania urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego. Zgodnie z pkt 6.3.7. – przewidziano karę za nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – za każdy dzień – w kwocie 500 zł. Obowiązek przechowywania i okazywania wykresówek – wynika z przepisów rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85. Zgodnie zaś z art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców pracodawca obowiązany jest prowadzić ewidencję czasu pracy kierowców w określonej formie (m.in. zapisów na wykresówkach, wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego, plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego, innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności a ewidencję powyższą udostępnia się kierowcy i przechowuje przez okres 3 lat). Zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych, dane z tachografu cyfrowego pobiera się co najmniej raz na 90 dni (ew. natychmiast przed trwałym bądź okresowym przekazaniem pojazdu innemu podmiotowi, w sytuacji wadliwego funkcjonowania bądź uszkodzenia lub w przypadku wycofania pojazdu ) oraz w oznaczonym terminie – w przypadku żądania przez uprawnione organy. Z kolei zgodnie z § 4 tego rozporządzenia dane z karty kierowcy pobiera się; co najmniej raz na 28 dni. (ew. przed ustaniem stosunku pracy, przez upływem rozwiązania umowy, na podstawie której były świadczone przewozy, w przypadku utraty ważności kierowcy, w oznaczonym terminie...) Prowadzący kontrolę wezwali przedsiębiorcę pismem z dnia 24 września 2012 r. do okazania wykresówek, zapisów z tachografów cyfrowych oraz innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu za okres 12 miesięcy wstecz. W dniu tym pobrano okazane wykresówki, dane z kart kierowców oraz tachografów cyfrowych. Analiza okazanych danych cyfrowych doprowadziła do stwierdzenia, iż wezwany przedsiębiorca nie okazał danych cyfrowych z trzech pojazdów (brak było danych z określonych dni pracy trzech wskazanych kierowców). Organ odwoławczy uznał, iż zasadnie organ pierwszej instancji ustalił, iż strona nie okazała danych cyfrowych pobranych z cyfrowych urządzeń rejestrujących zainstalowanych w wymienionych pojazdach – za 39 dni. Jednocześnie podkreślił, że danych tych strona nie okazała do dnia sporządzenia protokołu kontroli tj. do dnia 30 października 2012 r., a przesłanie plików cyfrowych przy piśmie z dnia 20 listopada 2012 r. – tj. już po wydaniu zawiadomienia o zakończeniu postępowania administracyjnego nie ma wpływu na fakt zaistnienia opisanych powyżej naruszeń. Przedmiotowe pliki powinny zostać okazane podczas kontroli w przedsiębiorstwie, a ta kończy się w chwili sporządzenia protokołu kontroli, który następnie służy za podstawę do wszczęcia postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy wskazał też, że przesłuchiwany w charakterze strony w dniu 30 października 2012 r. R. S. potwierdził zaistnienie powyższych faktów, przyznając, że wymienionymi pojazdami wykonywane były przewozy w imieniu i na rzecz przedsiębiorcy. Z kolei odnosząc się do naruszenia wymienionego w punkcie 6.3.12 załącznika – naruszenie obowiązku wczytywania – 500 zł. za każdy pojazd, organ odwoławczy potwierdził ustalenia organu pierwszej instancji, że strona nie okazała danych cyfrowych wczytanych z trzech pojazdów, tj. [...] o numerze rejestracyjnym [...],[...] o numerze rejestracyjnym [...] oraz [...] o numerze rejestracyjnym [...]. Także ten fakt przyznał przesłuchiwany w charakterze strony – przedsiębiorca R. S.. Zasadnie zatem organ uznał, że strona nie dopełniła obowiązku wczytania w wymaganym terminie danych cyfrowych z trzech pojazdów i z uwagi na to nałożył karę w wysokości 1.500 zł., gdyż przedsiębiorca nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku sczytywania danych cyfrowych z pojazdów przynajmniej raz na 90 dni. W ocenie organu odwoławczego w sprawie nie zaistniały okoliczności wymienione w art. 92c ustawy mogące wyłączyć odpowiedzialność przedsiębiorcy za stwierdzone naruszenia. Okoliczności sprawy oraz zgromadzone dowody nie wskazują by podmiot wykonujący przewozy nie miał wpływu na powstałe naruszenia, a naruszenie powstało wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Przedsiębiorca dysponował odpowiednim czasem od momentu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli w przedsiębiorstwie do chwili sporządzenia protokołu kontroli, aby okazać prawidłowo pobrane oraz możliwe do odczytu dane cyfrowe. Organ odwoławczy podkreślił, iż prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego obowiązany jest dochować obowiązków i warunków wynikających z ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie z art. 4 pkt 22 ustawy oznacza to również obowiązki i warunki wynikające z przepisów unijnych - rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85 oraz rozporządzenia (WE) nr 561/2006 czy ustawy o czasie pracy kierowców. Odpowiedzialność przedsiębiorstwa za stwierdzone naruszenia wynika wprost z przywołanych przepisów, a wysokość nakładanych kar jest ściśle określona w załączniku do ustawy. Niezadowolony z powyższego rozstrzygnięcia skarżący R. S. wniósł o uchylenie wymienionej powyżej decyzji, wstrzymanie wykonania decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania. Podniósł, iż skarga, (podobnie jak odwołanie) dotyczy kary pieniężnej nałożonej za – naruszenie obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego w wysokości 1.500 zł. oraz nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – z każdy dzień – kara w wysokości 19.500 zł. W dalszej części uzasadniając swoje stanowisko powtórzył co do zasady argumentację zaprezentowaną w postępowaniu administracyjnym. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje twierdzenia i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu strony, iż została ukarana podwójnie za ten sam czyn, organ wyjaśnił, iż przepisy ustawy nakładają na przedsiębiorców m.in. obowiązek sczytywania danych z kart kierowców oraz danych z urządzeń rejestrujących, jak również ustanawiają obowiązek okazywania wymienionych danych podczas kontroli w siedzibie W ocenie organu treść załącznika wskazuje, iż sankcjonowane są poszczególne naruszenia w postaci sczytania danych z kart kierowców i urządzeń rejestrujących, jak również brak okazania ich w toku przeprowadzanej kontroli. Organ nadmienił, że przedsiębiorca ma obowiązek sczytywania danych co najmniej raz na 90 dni z urządzeń cyfrowych oraz raz na 28 dni z kart kierowców. W realiach tej sprawy należy uznać, ze strona nie dopełniła trzech obowiązków tj. sczytania danych kart zatrudnionych kierowców oraz urządzeń rejestrujących i nie okazała tych danych w toku prowadzonej kontroli w siedzibie przedsiębiorcy. Odnosząc się do nieokazania wykresówek, organ odwoławczy podkreślił, że strona nie okazała ich w dacie sporządzania protokołu kontroli. Późniejsze dołączenie tych danych nie miało w jej ocenie znaczenia dla ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, a nadto dane te nie były kompletne. Z samej konstrukcji przepisu lp.6.3.7 załącznika wynika, że wykresówki lub dane z karty kierowcy mają być okazane w trakcie przeprowadzania kontroli przez inspektorów w siedzibie przedsiębiorstwa. Zatem naliczona kara w wysokości 19.500 zł jest prawidłowa. . . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle przywołanego przepisu ustawy Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego w dacie wydania tego aktu, nie rozstrzygając przy tym pod kątem słuszności, czy też celowości i nie kierując się zasadami współżycia społecznego. Rozpatrując sprawę według powyżej wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzając nie naruszają prawa w sposób umożliwiający ich uchylenie. W myśl art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.jedn. Dz.U. z 2012, poz. 1265 ze zm.) podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 do 10.000 zł, za każde naruszenie, przy czym suma kar pieniężnych za stwierdzone naruszenia podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć kwoty 10.00 zł. (ust.2). Z kolei suma kar pieniężnych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy uzależniona jest od liczby zatrudnianych przez dany kontrolowany podmiot kierowców (ust.3) i tak w przypadku zatrudniania średnio do 10 kierowców – nie może ona przekroczyć kwoty 15.000 zł. Sankcje zawarte w tym artykule odnoszą się do podmiotów wykonujących transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne, którymi nie są kierowcy, lecz sami przedsiębiorcy. W przepisie tym posłużono się terminem "podmiot wykonujący przewóz drogowy" w celu objęcia sankcjami z tego przepisu wszystkie podmioty, które wykonując gospodarczą działalność transportową naruszają prawo. W przedmiotowej sprawie w trakcie przeprowadzanej w Firmie [A] w K. kontroli wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie wykonywania przewozów drogowych określonych w przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz przestrzegania przepisów o czasie pracy przez zatrudnionych u przedsiębiorcy kierowców stwierdzono naruszenia, z tytułu których nałożono na przedsiębiorcę następujące kary pieniężne: - za okazanie podczas kontroli wykresówki brudnej lub uszkodzonej w stopniu uniemożliwiającym odczytanie danych –w wysokości 300 zł lp.6.3.3 załącznika nr 3 - za naruszenie obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego – za każdy pojazd – lp. 6.3.12 – w wysokości 1.500 zł. - za nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – za każdy dzień – lp. 6.3.7 załącznika nr 3 - w wysokości 19.500 zł - za okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy – za każdą wykresówkę –- lp. 6.3.8. załącznika nr 3 - w wysokości 900 - za nie zgłoszenie na piśmie organowi, który udzielił licencji zmiany danych, o których mowa w art. 8 w wymaganym terminie - 1.4 załącznika nr 3 w wysokości łącznej 1.600 zł. – Łączna wysokość kary nałożonej na przedsiębiorcę wyniosła po zsumowaniu 23.800 zł. Przy zastosowaniu zacytowanej na wstępie regulacji, po uprzednim stwierdzeniu, iż w ostatnich 6- miesiącach przedsiębiorca zatrudniał średnio 10 kierowców – na mocy art. 92a ust. 3 pkt 1 ustawy– nałożono karę pieniężną w kwocie 15.000 zł. Przedsiębiorca nie zakwestionował zasadności wszystkich stwierdzonych uchybień i naruszeń. Zarówno w odwołaniu jak i w skardze nie zgodził się z karą nałożoną z tytułu naruszenia obowiązku sczytywania danych urządzenia rejestrującego w wysokości 1.500 zł. oraz z tytułu nieokazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu w wysokości 19.500 zł. Spór dotyczy w istocie zasadności nałożenia kary z tytułu nieokazania danych cyfrowych sczytanych z samochodów [...] o numerze rejestracyjnym [...],[...] o numerze rejestracyjnym [...] oraz [...] o numerze rejestracyjnym [...] potwierdzających okresy prowadzenia tych samochodów przez kierowców M. B., R. S. i oraz W. B.. Przedsiębiorca R. S. podczas przesłuchania w charakterze strony zeznał, iż pojazdami tymi we wskazanym czasie wyszczególnieni kierowcy wykonywali przewozy drogowe w ramach działalności gospodarczej wykonywanej przez stronę. Potwierdził też, że nie przedstawił do kontroli danych sczytanych z tachografu cyfrowego. W ocenie orzekających w sprawie organów łącznie do kontroli nie okazano zatem danych cyfrowych z pojazdów za 39 dni pracy kierowców. Fakt nie przedstawienia danych z tachografu cyfrowego do kontroli potwierdził też pełnomocnik przedsiębiorcy. Wprawdzie pełnomocnik ten pismem z dnia 20 listopada 2012 r. przesłał dwie płyty CD zawierające zapisy urządzeń rejestrujących wskazanych powyżej samochodów mające potwierdzać dokonanie wczytania danych do systemów rejestrujących oraz treść zapisów i przebieg jazdy tymi pojazdami, ale zgodzić się przyjdzie ze stanowiskiem organów, iż nastąpiło to dopiero po przeprowadzeniu kontroli, a nadto nie były one kompletne. Obowiązek przechowywania i okazywania wymaganych przez organy kontroli danych wynika z przepisów rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85, z art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców czy rozporządzeń Ministra Transportu. Pracodawca obowiązany jest m.in. prowadzić ewidencję czasu pracy kierowców w określonej formie (m.in. zapisów na wykresówkach, wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego, plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego, innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności a ewidencję powyższą udostępnia się kierowcy i przechowuje przez okres 3 lat). W myśl § 3 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych, zasadą jest, że dane z tachografu cyfrowego pobiera się co najmniej raz na 90 dni, a zgodnie z § 4 - dane z karty kierowcy pobiera się co najmniej raz na 28 dni. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w K. pismem z dnia 6 września 2012 r. zawiadomił przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli w siedzibie przedsiębiorcy (w miejscu wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej) w szczegółowo podanym zakresie, w tym m.in. zgodności wykonywania działalności gospodarczej w zakresie regulacji czasu pracy kierowców, w tym określonych przepisami rozporządzenia (WE) nr 561/2006 czy rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym. W piśmie tym wskazał, że w celu usprawnienia i przyspieszenia kontroli wnosi o przygotowanie dokładnie wymienionych w kolejnych dwunastu punktach dokumentów. Wśród tych dokumentów wymienione zostały w punkcie 7 – ewidencja czasu pracy kierowców, w punkcie 9 – tarcze tachografu (wykresówki) oraz zaświadczenia potwierdzające nieprowadzenie pojazdu za okres objęty kontrolą, w punkcie 10 – zapisy z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz zaświadczenia potwierdzające nieprowadzenie pojazdu za okres objęty kontrolą wszystkich kierowców, a w punkcie 11 – wydruki z tachografów cyfrowych sporządzonych przez kierowców w okresie objętym kontrolą. Odebranie tego zawiadomienia w dniu 7 września 2012 r. przedsiębiorca potwierdził własnoręcznym podpisem na tym dokumencie. Przedmiotowa kontrola przeprowadzona została w dniach od 24 września 2012 r. do 30 października 2012 r., w tym przedsiębiorca był do dyspozycji organu kontrolującego w dwóch dniach tj. w dniu 24 września i w dniu 30 października 2012 r. Jak wspomniano powyżej w protokole przesłuchania strony – przedsiębiorca przyznał, że nie przedstawił do kontroli danych cyfrowych sczytanych z używanych pojazdów – [...],[...] i [...] o podanych numerach rejestracyjnych, nie okazał też danych cyfrowych (sczytanych z tachografów zainstalowanych w pojazdach, którymi dysponował) w ściśle określonych w tym protokole dniach. Protokół ten został przez przedsiębiorcę podpisany bez żadnych zastrzeżeń. Pismem z dnia 7 listopada 2012 r. organ zawiadomił przedsiębiorcę o zakończeniu postępowania administracyjnego, informując jednocześnie o prawie wypowiadania się co do zebranych w toku postępowania materiałów i stwierdzonych naruszeń ujętych w lp.6.3.3., 6.3.12., 6.3.7., 6.3.8. i 1.4. załącznika nr 3 do ustawy. Wówczas dopiero pismem z dnia 20 listopada 2012 r. pełnomocnik przedsiębiorcy przedłożył dwie płyty CD zawierające zapisy urządzeń rejestrujących wskazanych powyżej samochodów, potwierdzające dokonanie wczytania danych do systemów rejestrujących oraz treść zapisów i przebieg jazdy tymi pojazdami. Uwzględniając powyższe przyjdzie stwierdzić, że przedsiębiorca był prawidłowo powiadomiony o terminie i zakresie planowanej kontroli. Zauważyć trzeba, że zawiadomienie o terminie tej kontroli odebrał on osobiście i to w terminie znacznie wyprzedzającym termin planowanej kontroli, co zdecydowanie powinno być dla niego pomocne dla skompletowania wymaganych przez organ dokumentów (przecież bardzo dokładnie w zawiadomieniu wyliczonych) w przypadku ewentualnego ich braku. Pomimo to, w wymaganym terminie przedsiębiorca nie przedłożył wszystkich żądanych dokumentów, co potwierdził następnie i w protokole kontroli i w protokole z przesłuchania strony. W tych okolicznościach przesłanie brakujących danych cyfrowych wskazanych pojazdów wczytanych już po zakończeniu przedmiotowej kontroli (w dniu 17 listopada 2012 r. i w dniu 9 listopada 2012 r.), już w drodze możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych w sprawie materiałów należy uznać za spóźnione, gdyż strona zobowiązana była okazać je w trakcie przeprowadzanej kontroli. Samo przesłanie tych danych jako załącznika do wyjaśnień składnych w trakcie postępowania, jest potwierdzeniem, że strona nie okazała ich w trakcie kontroli. Nadto organ dodatkowo podniósł, że nawet te przesłane przez pełnomocnika strony pliki cyfrowe nie zostały wczytane prawidłowo i nie zawierają wymaganych danych. Tym samym przesłane w spóźnionym czasie dane cyfrowe nadal nie pozwalały na odczyt okresów aktywności kierowców czy ustalenie danych dotyczących innych parametrów technicznych tachografu. Nie można więc w żaden sposób uznać, że przedsiębiorca dopełnił ciążącego na nim obowiązku. Przepis lp. 6.3.7. załącznika nr 3 do ustawy, sankcjonuje bowiem karą pieniężną w kwocie 500 zł fakt nieokazania zarówno danych z karty kierowcy, jak i tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – za każdy dzień. Skarżąca Spółka nie okazała danych cyfrowych z tachografu cyfrowego, zainstalowanego w wymienionych pojazdach [...],[...] i [...]. Tego rodzaju stan rzeczy podpadał zatem pod przesłanki naruszenia lp. 6.3.7. załącznika nr 3 do ustawy. Z kolei fakt naruszenia obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego sankcjonowane jest karą w wysokości 500 zł za każdy pojazd - przepis lp. 6.3.12 tego załącznika. W tej zaś sytuacji niezbędne było rozważenie kolejnej kwestii, a mianowicie, czy zachodzą podstawy ekskulpacji, wymienione w art. 92c ustawy o transporcie drogowym, a mianowicie, czy okoliczności sprawy i dowody wskazują, że przedsiębiorca nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć (ust. 1 pkt 1 cyt. przepisu). W tym względzie sąd administracyjny podzielił stanowisko organu odwoławczego, że przedsiębiorca obowiązany jest prowadzić rzetelną analizę danych cyfrowych urządzeń rejestrujących. Jak stwierdzono powyżej z mocy z mocy art. 25 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2012 r., poz. 1155), pracodawca ma obowiązek prowadzenia ewidencji czasu pracy kierowców w formach, wymienionych w tym przepisie. Zgodnie z przywołanymi przepisami rozporządzenia Ministra Transportu (§§ 3 i 4 ) przedsiębiorca zobligowany jest do pobierania danych z tachografu cyfrowego co najmniej raz na 90 dni, a z kart kierowców – raz na 28 dni. Tymczasem w niniejszej sprawie naruszenie dotyczy okresu czerwca i lipca 2012 r., co w dacie kontroli przeprowadzanej na przełomie września i października 2012 r. prowadzi do wniosku, że wskazane powyżej terminy zostały naruszone. Wprawdzie nie sposób tego samego odnieść do danych wymaganych za okres października 2012 r., a dotyczących samochodu [...], ale w tym przypadku, jak stwierdził organ przedstawione z opóźnieniem pliki cyfrowe nie zostały wczytane prawidłowo, nie posiadając wymaganych danych. Nadto nawet uwzględniając ten fakt i dokonując odliczenie wyliczonej z [...] okres kary, nie doprowadzi do podważenia wysokości nałożonej kary. Profesjonalnie działający przedsiębiorca, działając z należytą starannością, winien przestrzegać obowiązujących przepisów oraz uwzględniać i respektować wymagania przez nie wskazywane. Odnosząc się do zarzutu wielokrotnego ukarania przedsiębiorcy za to samo przewinienie, w ocenie Sądu podzielić trzeba stanowisko orzekających w sprawie organów. Przepisy ustawy nakładają na przedsiębiorców m.in. obowiązek sczytywania danych z kart kierowców oraz danych z urządzeń rejestrujących, jak również ustanawiają obowiązek okazywania wymienionych danych podczas kontroli w siedzibie Tak więc treść załącznika jednoznacznie wskazuje, iż sankcjonowane są poszczególne naruszenia w postaci sczytania danych z kart kierowców i urządzeń rejestrujących, jak również brak okazania ich w toku przeprowadzanej kontroli. Wobec powyższego należało uznać, że strona nie dopełniła wymaganych obowiązków, co skutkować musiało nałożeniem orzeczonej kary pieniężnej. W konsekwencji, stwierdzić przyjdzie, że organy administracji należycie oceniły zebrany materiał dowodowy i w oparciu o prawidłowo poczynione ustalenia faktyczne, zasadnie dopatrzyły się podstaw do nałożenia na skarżącego przedsiębiorcę kary pieniężnej w kwocie 15.000 zł., wobec braku wykazania przez przedsiębiorcę przesłanek z art. 92c ustawy. Z tych względów nie stwierdzając naruszenia prawa, wymienionego w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 tej ustawy skargę oddalił jako nieuzasadnioną. .