II SA/Gl 1192/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.),, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant referent Joanna Wita, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w Z. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej oddala skargę. W wyniku kontroli przeprowadzonej w budynku mieszkalnym położonym w Z. przy ul. [...] Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w Z. , działając w oparciu o przepis art. 11a ust.1, art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. nr 12, poz. 68 ze zm., dalej : u.p.s.p.) decyzją z dnia [...] r. nałożył na Przedsiębiorstwo "A" Spółka z o.o. w Z. obowiązek usunięcia materiałów palnych składowanych na poddaszu budynku w terminie do 31 lipca 2010 r. W uzasadnieniu swojej decyzji organ podkreślił, że składowanie materiałów łatwopalnych na nieużytkowanych poddaszach jest niezgodne z § 4 ust. 1 pkt. 12 rozporządzenia Ministra Spraw wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków , innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. Nr 80 , poz. 563). W odwołaniu od tej decyzji Przedsiębiorstwo "A" Sp. z o.o. w Z . wniosło o jej uchylenie podnosząc, iż jej adresatem powinna być Wspólnota Mieszkaniowa , bowiem to ogół właścicieli lokali podejmuje wszelkie decyzje w stosunku do budynku, zarządca zaś jest jedynie wykonawcą ich postanowień. Niewłaściwe wskazanie adresata może utrudniać wykonanie decyzji. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. , decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 27 u.p.s.p. , utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W pisemnych motywach tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że po analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie można podzielić prezentowanego w odwołaniu poglądu. W trakcie czynności kontrolno-rozpoznawczych przeprowadzonych w dniu [...] r. upoważniony przedstawiciel Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Z. stwierdzono naruszenie wymagań ochrony przeciwpożarowej wynikających z ówcześnie obowiązującego rozporządzenia MSWiA w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków , innych obiektów budowlanych i terenów ze względu na składowanie na poddaszu budynku przy ul. [...] w Z. materiałów palnych. Organ odwoławczy nie podzielił poglądu zaprezentowanego w odwołaniu , wedle którego adresat decyzji organu pierwszej instancji został nieprawidłowo oznaczony. Zaskarżona decyzja została bowiem wydana z uwzględnieniem treści znajdującego się w aktach sprawy "Umowy o zarządzaniu nieruchomością wspólną" zawartą w dniu [...]r. pomiędzy odwołującą się a Wspólnotą Mieszkaniową Nieruchomości w Z. przy ul. [...], na mocy której zarząd nad wspomnianą nieruchomością został powierzony Przedsiębiorstwu "A" Sp. z o.o. Zgodnie zaś z art. 4 ust. 1a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 78, poz. 1380 ze zm.) odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej w budynku przejmuje jego zarządca lub użytkownik, na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej ustanawiającej zarząd lub użytkowanie. W ocenie organu wskazana wyżej umowa jest właśnie dokumentem tego rodzaju, a wobec tego, przy uwzględnieniu treści art. 28 Kpa stroną toczącego się postępowania jest Przedsiębiorstwo "A" Sp. z o.o. Wobec powyższego nie znaleziono podstaw do uwzględnienia powoływanych w odwołaniu zarzutów. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Przedsiębiorstwo "A" Sp. z o.o. w S. wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając organowi obrazę art. 28 k.p.a. i art. 4 ust. 1a ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Uzasadniając swoje stanowisko strona skarżąca wskazała, że decyzja dotyczy części wspólnej Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...], stąd jej adresatem powinna być Wspólnota. W jej ocenie , nie każda umowa o zarządzanie wywołuje skutki prawne polegające na możliwości zobowiązania zarządcy do wykonywania wszelkich czynności określonych w umowie. Umowa z [...] r. , na mocy której skarżąca sprawuje zarząd , zawiera ramowe obowiązki zarządcy jakie winien on wykonywać na zlecenie i za zgodą Wspólnoty. Jeśli zatem Wspólnota nie wyraża zgody na wykonanie czynności zarządca nie może jej zrealizować , bowiem nie otrzyma na ten cel stosownych środków. W ocenie skarżącej, decyzja powinna być skierowana do Wspólnoty i dopiero ta może zarządcy zlecić wykonanie określonych czynności. Zwraca także uwagę na fakt , iż w przypadku odwołania zarządcy będzie na nim ciążył obowiązek wynikający z decyzji mimo braku możliwości jego wykonania. W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. wniósł o jej oddalenie i obciążenie strony skarżącej kosztami postępowania. Ustosunkowując się do podniesionych w skardze zarzutów organ wskazał, że zawarta w niej argumentacja jest w istocie powtórzeniem zarzutów powoływanych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, a wobec tego organ podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W ocenie organu z umowy o powierzeniu zarządu nieruchomością wspólną wynika jednoznacznie, że to Zarządca reprezentuje Wspólnotę Mieszkaniową na zewnątrz oraz jest uprawniony do wykonywania zawartych w decyzji obowiązków. Wskazuje także na postanowienie zawarte w § 3 "Umowy o zarządzaniu nieruchomością wspólną " zawarta w dniu [...] r. , zgodnie z którym do zarządcy należy utrzymanie w należytym stanie porządku i czystości terenu nieruchomości. W odpowiedzi na skargę przywołano wyrok tut. Sądu zapadły w podobnej sprawie z dnia 11 września 2008 r. sygn. akt II SA/Gl 399/08 . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W oparciu zaś o kryterium zgodności z prawem, jak stanowi przepis art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), należało dokonać kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego. W pierwszym rzędzie zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) na właścicielu lub zarządcy obiektu budowlanego ciąży obowiązek utrzymywania i użytkowania obiektu w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska, utrzymywania go w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w zakresie związanym m.in. z zapewnieniem bezpieczeństwa pożarowego (por. art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i ust. 2 wymienionej ustawy). Szczegółowe obowiązki spoczywające na właścicielu, zarządcy lub użytkowniku związane z ochroną przeciwpożarową obiektu budowlanego lub terenu wymienione zostały w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 78, poz. 1380 ze zm., dalej: u.o.p.). oraz w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. Nr 109 poz. 719, dalej: rozporządzenie MSWiA). Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt. 12 w obiektach oraz na terenach przyległych do nich jest zabronione wykonywanie czynności, które mogą spowodować pożar, jego rozprzestrzenianie się, utrudnienie prowadzenia działania ratowniczego lub ewakuacji takich jak składowanie materiałów palnych w pomieszczeniach technicznych, na nieużytkowych poddaszach i strychach oraz na drogach komunikacji ogólnej w piwnicach. Wyjaśnić trzeba , iż w dacie podejmowania decyzji przez organ pierwszej instancji obowiązywało uchylone powyższym aktem rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80, poz. 563 ze zm.), które w § 4 ust. 1 pkt. 12 zabraniało składowania materiałów palnych na nieużytkowych poddaszach oraz na drogach komunikacji ogólnej w piwnicach. Niewielka różnica w treści tego przepisu po zmianie dokonanej rozporządzeniem MSWiA z 2010 r. w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy (składowanie materiałów palnych na nieużytkowym poddaszu budynku przy ul. [...] w Z.) nie ma znaczenia dla rozpatrywanej sprawy. W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów przeciwpożarowych przepis art. 26 ust. 1 pkt. 1 u.p.s.p. upoważnia właściwego komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej do nakazania, w drodze decyzji, usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie. W rozpoznawanej sprawie spór między stronami nie sprowadza się ani co do konieczności zapewnienia w użytkowanym budynku ochrony przeciwpożarowej, ani też w zakresie rozumienia i sposobu wykonania obowiązków określonych w zaskarżonej decyzji. W tym zakresie strona skarżąca nie podniosła zarzutów. Spór między stronami dotyczy adresata decyzji, tj. podmiotu który w świetle obowiązujących przepisów zobowiązany jest wykonać tę decyzję i usunąć stwierdzone w niej uchybienia w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Nie budzi większych wątpliwości to , że na właścicielu obiektu budowlanego lub terenu ciąży obowiązek zapewnienia ochrony przeciwpożarowej. Jednakże stosownie do art. 4 ust. 1a ustawy o ochronie przeciwpożarowej odpowiedzialność za realizację obowiązków z tego zakresu, stosownie do obowiązków i zadań powierzonych w odniesieniu do obiektu budowlanego, w tym budynku lub terenu przejmuje w całości lub w części ich zarządca lub użytkownik, na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej ustanawiającej zarząd lub użytkowanie. W niniejszej sprawie umową z dnia [...] r. Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości w Z. przy ul. [...] powierzyła sprawowanie zarządu nieruchomością wspólną skarżącej Spółce. Oznacza to, że współwłaściciele tej nieruchomości tworzący Wspólnotę Mieszkaniową skorzystali z uprawnienia, jakie stwarza im przepis art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) ustanawiając umowny zarząd i określając w niej sposób zarządu nieruchomością. Z treści § 3 umowy wynika, że zlecenie obejmuje wykonywanie przez zarządcę czynności zwykłego zarządu, w tym utrzymywanie w należytym stanie porządku i czystości terenu nieruchomości zabudowanej wraz z przyległymi do niej terenem zielonym , chodnika przed nieruchomością i innych terenów , jeżeli taki obowiązek wynika z zawartych umów bądź z postanowień ustaw (pkt. 4 § 3 umowy).Do obowiązków zarządcy należy zawieranie umów związanych z realizacją tego zadania poprzez angażowanie dozorcy lub wybór innej formy działania (pkt. 4 § 3 umowy in fine). Nie może być kwestionowane, że sformułowane w zaskarżonej decyzji nakazy usunięcia stwierdzonych uchybień stanowią określoną w § 3 ust. 4 umowy czynność zwykłego zarządu w postaci " utrzymywanie w należytym stanie porządku i czystości terenu nieruchomości" zgodnie z wymogami przepisów prawa przywołanymi wyżej. Nie ma znaczenia podnoszona przez skarżącą kwestia, że wykonanie decyzji wymaga uprzedniej zgody Wspólnoty Mieszkaniowej . Należy bowiem mieć na względzie, że skoro skarżąca Spółka przyjęła na siebie w drodze umowy obowiązek sprawowania zarządu, to w świetle art. 4 ust. 1 a ustawy o ochronie przeciwpożarowej oraz § 3 pkt. 4 umowy łączącej ją ze Wspólnotą Mieszkaniową przejęła też w zakresie oznaczonym w umowie odpowiedzialność za realizację obowiązków ze sfery ochrony przeciwpożarowej. Tym samym zobowiązana jest podjąć czynności zmierzające do wykonania decyzji samodzielnie bądź też poprzez zawarcie stosownej umowy z innym podmiotem. Całokształt przedstawionych rozważań skłania do konkluzji, iż chybiony jest zarzut skarżącej Spółki, iż organ błędnie oznaczył w zaskarżonej decyzji jej adresata, a ponadto - co zostało pośrednio wyartykułowane - że zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą niewykonalności. Z tych wszystkich powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr