II SA/Gl 1193/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji dotyczącej nakazania rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii zażalenia skarżącej Spółki na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 1193/08 p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 1193/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji dotyczącej nakazania rozbiórki obiektu budowlanego z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu. Odpis tego orzeczenia wraz z pouczeniem o prawie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącej Spółce na adres do korespondencji w dniu [...] r. Pismem z dnia [...]r. strona skarżąca wniosła na powyższe postanowienie osobiste zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Nie ulega wątpliwości, że postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i to bez względu na przyczynę odrzucenia skargi. Tym samym uznać należy, iż na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu, przysługuje skarga kasacyjna na podstawie art. 173 § 1 p.p.s.a., o czym skarżąca Spółka została pouczona przy doręczaniu postanowienia z dnia 19 stycznia 2009 r. Wobec powyższego przedmiotowe zażalenie jako niedopuszczalny środek zaskarżenia należało odrzucić na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 178 p.p.s.a. Na marginesie wskazać także należy, iż nawet gdyby uznać przedmiotowe zażalenie jako skargę kasacyjną, to podlegałaby ona odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. W myśl bowiem art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie obowiązuje jedynie, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Tymczasem skarżąca Spółka wniosła do Sądu pismo, które nie zostało sporządzone przez jedną z ww. osób. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez kwalifikowanego pełnomocnika jest natomiast warunkiem jej dopuszczalności, którego uchybienie nie podlega usunięciu w trybie uzupełnienia braków formalnych skargi.