II SA/Gl 1205/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska – Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na akt Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia odrzucić skargę. Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W tym przypadku termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, a w przypadku braku odpowiedzi - sześćdziesiąt dni od doręczenia wezwania. Zarówno zwrot nienależnie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu, jak i odmowa zwrotu zaliczają się do kategorii czynności materialno – technicznych. W odróżnieniu od decyzji i postanowień, jedynym środkiem ich weryfikacji na drodze administracyjnej, a zarazem warunkiem zainicjowania postępowania sądowego jest wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Od dnia doręczenia stronie pisma zawierającego odpowiedź organu na jej wniosek o zwrot opłaty za wydanie karty pojazdu (tj. dnia [...] r.) rozpoczął swój bieg czternastodniowy termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Należy podkreślić, że organ w sposób prawidłowy pouczył stronę o sposobie i trybie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w szczególności powołał się na treść art. 52 p.p.s.a. informując stronę, że zainicjowanie postępowania sądowego musi być poprzedzone złożeniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem Sędziego z dnia 19 listopada 2010 r. skarżąca została wezwana - w terminie 7 dni - do wykazania, że przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu zwróciła się ona do Prezydenta Miasta T. z takim wezwaniem. Równocześnie pouczono ją, że konsekwencją niedochowania wspominanego terminu będzie odrzucenie skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka została odebrana przez skarżącą w dniu [...]r., a powyższe oznacza, że wyznaczony termin upłynął w dniu [...]r. W zakreślonym terminie strona nie udzieliła jednak odpowiedzi. Wobec powyższego, a także wobec treści odpowiedzi na skargę, Sąd przyjął, że A. H. wymaganego wezwania nie wniosła. Skoro zaś skarżąca nie dokonała powyższej czynności, jej skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.