II SA/Gl 1207/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi W skardze z dnia (...) r. W. K. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że uchybienie terminu było konsekwencją obłożnej choroby. Na potwierdzenie skarżący dołączył zaświadczenie lekarskie z treści którego wynika, że na skutek złamania kręgosłupa od dnia (...) r. do dnia (...) r. był obłożnie chory. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.). Strona może uchylić się od negatywnych następstw przekroczenia terminu jeżeli w ciągu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.) złoży wniosek o przywrócenie terminu; równocześnie z wnioskiem dokona czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 przywołanego przepisu) oraz, gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 przywołanego przepisu). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione kumulatywnie aby możliwe było przywrócenie terminu. Rozpoznając wniosek skarżącego Sąd doszedł do przekonania, że zachodzą przesłanki do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi. Przede wszystkim wskazać trzeba, że skarżący złożył przedmiotowy wniosek z zachowaniem terminu do dokonania tej czynności. Mając bowiem na względzie nadesłane zaświadczenie lekarskie należy przyjąć że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu wydania tego zaświadczenia, a więc do dnia (...) r. Przesyłka zawierająca skargę oraz wniosek o przywrócenie terminu została zaś nadana w dniu (...) r., co oznacza, że spełniony został wymóg określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. Równocześnie skarżący przesłał skargę, czyniąc zadość wymogowi zawartemu w art. 87 § 4 P.p.s.a. Analizując zaś okoliczności podane przez stronę jako przyczyna uchybienia terminu, Sąd doszedł do przekonania, że w realiach rozpoznawanej sprawy można mówić o braku winy w uchybieniu ustawowemu terminowi. Brak winy, o którym mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a. to nie tylko brak winy umyślnej, lecz również brak niedbalstwa lub lekkomyślności. Co do zasady chodzi więc o okoliczności o charakterze obiektywnym, niezależnym od strony, którym ta, co do zasady, nie mogła się przeciwstawić lub których nie mogła zmienić swym działaniem – por. G. Radecki [w:] R. Mikosz, G. Radecki, Ł. Strzępek Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory. Warszawa 2008 r. str. 88 i nast. Nadesłane zaświadczenie lekarskie bezspornie wskazuje na to, że niedyspozycja skarżącego uniemożliwiała mu samodzielne działanie. Brak jest zarazem jakichkolwiek informacji, czy wnioskodawca miał możliwość skorzystania z pomocy osób trzecich w tym zakresie. W konsekwencji Sąd uznał, że uraz, jakiego doznał W. K. był na tyle ciężki, że skarżący rzeczywiście nie miał możliwości działania, a w konsekwencji nadania skargi w ustawowym terminie. To zaś uzasadnia uwzględnienie jego wniosku. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.