II SA/Gl 1207/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Protokolant specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2013 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Zawiadomieniem z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. poinformował o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie hali magazynowej w konstrukcji stalowej z dachem jednospadowym położonej na działce nr [...] i [...] przy ul. [...] w Z., wybudowanej bez pozwolenia na budowę przez obecnie skarżącego A. J. Postanowieniem z dnia [...] r. organ pierwszej instancji zawiesił postępowanie w sprawie wyznaczając skarżącemu miesięczny termin do wystąpienia do Prezydenta Miasta Z. z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Z kolei postanowieniem z dnia [...] r. organ podjął zawieszone postępowanie z uwagi na bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu. W tym samym dniu organ wydał również postanowienie nr [...], mocą którego wstrzymał skarżącemu prowadzenie robót budowlanych związanych z budową przedmiotowej hali oraz nałożył obowiązek przedstawienia w terminie 3 miesięcy ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy i dwóch egzemplarzy projektu budowlanego. Jako podstawę prawną wskazano art. 48 ust. 2 do 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.). Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. Pismem z dnia [...] r. organ poinformował w trybie art. 10 § 1 k.p.a., że w związku z bezskutecznym upływem terminu wskazanego w powyższym postanowieniu zostanie na skarżącego nałożony obowiązek rozbiórki przedmiotowego obiektu. Wskazał przy tym na możliwość zapoznania się ze zgromadzonym materiałem i wniesienia uwag. W dniu [...] r. skarżący przedłożył organowi nadzoru budowlanego decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. ustalającą warunki zabudowy m.in. dla przedmiotowej wiaty. Decyzją z dnia [...] r., Nr [...], organ pierwszej instancji, działając w oparciu o art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, nakazał skarżącemu rozbiórkę przedmiotowej hali. W uzasadnieniu wskazano, że hala została wybudowana bez wymaganego pozwolenia na budowę na przełomie roku [...] i [...]. Wskazano też, że przedmiotowa hala jest jednym z trzech obiektów wybudowanych przez skarżącego w warunkach samowoli budowlanej, a sprawy tych dwóch pozostałych obiektów są przedmiotem odrębnych postępowań. Dalej stwierdzono, że na terenie, na którym zlokalizowany jest przedmiotowy obiekt nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W tej sytuacji organ wszczął procedurę legalizacyjną określoną w art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego. Wyznaczony skarżącemu termin do dostarczenia wymaganych dokumentów upłynął bezskutecznie w dniu [...] r. (winno być: [...] r.). W tym stanie rzeczy zastosowanie znalazł art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego nakazujący wydanie decyzji rozbiórkowej. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wskazał, że w wyznaczonym przez organ terminie złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy, a ze względu na długi okres oczekiwania na wydanie tej decyzji nie był w stanie dochować terminu wyznaczonego do jej przedłożenia. Rozpoznając to odwołanie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji co do konieczności zastosowania trybu z art. 48 Prawa budowlanego. Uznał za prawidłową konstatację, że skoro inwestor w wyznaczonym terminie nie przedłożył wymaganych dokumentów, to należało orzec o rozbiórce samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego. Inwestor nie zwrócił się w toku postępowania o przedłużenie wyznaczonego terminu. Decyzję o warunkach zabudowy przedłożył już po jego upływie, a pozostałych dokumentów w ogóle nie przedłożył. W skardze na powyższą decyzję skarżący wniósł o jej uchylenie w całości oraz o ponowne rozpatrzenie sprawy w celu przeprowadzenia postępowania przywracającego budowę do stanu zgodnego z prawem. W uzasadnieniu zasadniczo powtórzył te same argumenty, jakie już wcześniej podnosił w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 20 września 2013 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę. Wskazał, że wyznaczony postanowieniem termin powinien być przedłużony. Przyznał fakt niezłożenia przez inwestora dokumentów projektowych, jak również niezłożenia wniosku o przywrócenie terminu. Zaznaczył, że inwestor nie miał od organu informacji w tym temacie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do kontroli zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji należy w pierwszej kolejności wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu jest sprawa nałożenia na skarżącego obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego. Przypomnieć zatem przyjdzie, że zgodnie z tym przepisem właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Z kolei ust. 2 stanowi, że jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1 jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem - właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Dalej przepis w ust. 3 stanowi, że w postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3 Prawa budowlanego. Z kolei z art. 48 ust. 4 wynika, że w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1. Cytowany przepis nie pozostawia organom nadzoru budowlanego swobody w jego zastosowaniu. W przypadku zaistnienia określonych w nim negatywnych przesłanek organ ma obowiązek wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu. Ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny jest bezsporny. Zatem sam fakt nie przedłożenia przez skarżącego w wyznaczonym postanowieniem z dnia [...]r. terminie dokumentów, zobowiązywał organ do wydania nakazu rozbiórki. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącego co do możliwości przedłużenia terminu, to wskazać należy, że zarzut ten jest nieuzasadniony w sytuacji, kiedy skarżący nie występował o przedłużenie tego terminu. Nawet gdyby przyjąć, że przedłożenie decyzji o warunkach zabudowy po upływie wyznaczonego terminu, ale jeszcze przed wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę, mogłoby stanowić okoliczność spełnienia przesłanki z art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b) Prawa budowlanego, to i tak skarżący nie przedłożył projektu budowlanego. Skarżący ani w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, ani też w skardze nie wskazał przyczyny braku projektu budowlanego. W swoich wystąpieniach w ogóle nie odniósł się do tej kwestii. Brak ten stanowi o niespełnieniu obowiązku, o którym mowa w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego, co skutkować musiało wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego. Na marginesie wskazać jeszcze przyjdzie, że brak było podstaw do zawieszenia postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. To uchybienie organu pierwszej instancji pozostaje jednak bez jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy. Mając wszystko powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.