II SA/Gl 1212/13

WyrokWSA w Gliwicach2013-11-20

Skład orzekający: Ewa Krawczyk, Piotr Broda, Maria Taniewska-Banacka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może odmówić wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia, jeśli jego lokalizacja jest sprzeczna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nawet jeśli plan ten został uchwalony w czasie obowiązywania innego rozporządzenia dotyczącego przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym kryterium wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Sprzeczność ta, wynikająca z § 6 pkt a planu zakazującego realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, uniemożliwia wydanie pozytywnej decyzji, niezależnie od tego, jakie przepisy obowiązywały w momencie uchwalania planu.
Stan faktyczny
Spółdzielnia złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla budowy obiektu biurowo-magazynowego z przeznaczeniem na skup złomu metali szlachetnych. Prezydent Miasta odmówił wydania decyzji, uznając przedsięwzięcie za sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który zakazywał realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. Spółdzielnia wniosła skargę do WSA, argumentując, że plan został uchwalony przy uwzględnieniu przepisów, które nie kwalifikowały przedsięwzięcia jako znacząco oddziałującego na środowisko, oraz że inwestycja ma charakter usprawnienia istniejącej instalacji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda,, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant st. sekretarz sądowy Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Spółdzielni [A] w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Pismem z dnia [...] roku obecna skarżąca wniosła o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, a mianowicie "Budowy obiektu biurowo-magazynowego z przeznaczeniem na skup złomu metali szlachetnych w K. przy ul. [...] na działce o numerze ewidencyjnym "1"". We wniosku tym podała, że planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. nr 213, poz. 1397). Prezydent Miasta K. decyzją nr [...] z dnia [...] roku odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia opisanego w piśmie z dnia [...] roku na działce o nr ewid. "1", obręb [...] w K.. W podstawie prawnej decyzji powołał art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4 i art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.). W uzasadnieniu organ podał, że planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, to jest wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 81 (punkty do zbierania lub przeładunku odpadów, w tym złomu) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i ma być realizowane na działce nr "1", karta mapy [...], obręb [...] w K. Działka ta objęta jest ustaleniami uchwały nr XIII/190/03 Rady Miejskiej Katowice z dnia 1 września 2003 roku (Dz. Urz. Woj. Śląskiego nr 93, poz. 2462) w sprawie zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Katowice w obszarze dzielnicy [...] w rejonie ulic [...] i [...] na cele magazynowo-logistyczne z uporządkowaniem terenów przyległych. Teren objęty wnioskiem – działka nr "1" – w planie oznaczony jest symbolem 43 S, U – teren składowania, magazynowania i usług komercyjnych. Z § 6 pkt a powyższego planu wynika, że na obszarze objętym zmianą planu, ustala się zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz na zdrowie i warunki życia ludzi w rozumieniu obowiązujących przepisów szczególnych w tym magazynowania w obiektach związków trujących, toksycznych itp. Ponieważ zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 roku decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy wydaje po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego a wnioskowana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a więc jest sprzeczna z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego dlatego należało odmówić określenia środowiskowych uwarunkowań. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła aktualna skarżąca. W odwołaniu wskazała na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] roku, którą odwołującej udzielono zezwolenia na zbieranie odpadów w punktach skupu mieszczących się w K., w tym w punkcie skupu zlokalizowanym przy ul. [...]. Ponieważ punkt ten był zlokalizowany w granicach obowiązującej zmiany planu (uchwała z 1 września 2003 roku), to zdziwienie odwołującej się budzi twierdzenie organu orzekającego, że zbieranie odpadów na tym terenie nie jest zgodne z planem miejscowym (obowiązującym od 2003 roku). Zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie m. in. art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zacytowało brzmienie art. 71, 72 i 59 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku i § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a także zapisy obowiązującego na terenie przedsięwzięcia planu miejscowego, z uwzględnieniem § 6 pkt a tego planu. Podzieliło stanowisko organu orzekającego, że projektowane przedsięwzięcie jest sprzeczne z planem, a więc iż zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 roku nie można dla niego określić środowiskowych uwarunkowań. Natomiast odnosząc się do zarzutów związanych z decyzją Prezydenta Miasta K. z [...] roku zezwalającą na zbieranie odpadów, Kolegium stwierdziło, że działalność polegająca na zbieraniu odpadów w zbiornicy przy ul. [...] nie jest tożsama bowiem planowana inwestycja polegać ma na "Budowie obiektu biurowo-magazynowego z przeznaczeniem na punkt skupu złomu... przy ul. [...] na działce nr ewid. "1"". Wskazano także na różne podstawy prawne decyzji (to jest decyzji z [...] roku i [...] roku). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożyła "A" w C., wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca twierdziła, że w dniu podjęcia przez Radę Miejską w K., to jest w dniu 1 września 2003 roku uchwały w sprawie zmiany miejscowego planu ogólnego obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 179, poz. 1490), które spornego przedsięwzięcia nie kwalifikowało do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, czego organ odwoławczy nie uwzględnił. Zdaniem skarżącej zapisy planu z [...] roku, w tym jego § 6 pkt a, odnosiły się wyłącznie do zapisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 roku. Podniesiono także, że objęta wnioskiem inwestycja polega na usprawnieniu i ulepszeniu już istniejącej instalacji (decyzja z [...] roku), a nie budowie nowej inwestycji dla zbierania surowców wtórnych. Skarżąca miała także zastrzeżenia co do warunków przetargu. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu I instancji – wydaną na skutek wniosku skarżącej z dnia [...]roku – odmawiającą określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn. "Budowa obiektu biurowo-magazynowego z przeznaczeniem na punkt skupu złomu... w K. przy ul. [...] na działce o nr ewid. "1"", karta mapy [...], obręb [...] w K. Ustalenia, które doprowadziły organy do powyższego rozstrzygnięcia, jak i samo rozstrzygnięcie Sąd akceptuje i przyjmuje za własne. Jak wynika z akt sprawy przyczyną odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla wnioskowanego przedsięwzięcia była sprzeczność jego lokalizacji z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego. Same zapisy planu miejscowego z [...] roku, lokalizacja inwestycji na terenie objętym tym planem (działka nr "1") jak i fakt, że inwestycja ta objęta jest § 3 ust. 1 pkt 1 (punkty do zbierania lub przeładunku odpadów, w tym złomu) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. nr 213, poz. 1397) są między stronami bezsporne. Zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 roku uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Z kolei art. 72 ustawy z dnia 3 października 2008 roku zawiera katalog decyzji, których wydanie musi być poprzedzone uzyskaniem przez zainteresowany podmiot decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Podsumowując należy stwierdzić, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagana gdy przedsięwzięcie mieści się w jednej z grup wymienionych w art. 71 ustawy, którego realizacja wymaga uzyskania jednej z decyzji wymienionych w art. 72 ust. 1 ustawy. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje właściwy organ po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – art. 80 ust. 2 ustawy (z zastrzeżeniami). Z obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego (uchwała z 1 września 2003 roku) wynika, że na całym terenie objętym tym planem (tu przewidywana lokalizacja) zgodnie z jego § 6 litera a obowiązuje zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz na zdrowie i warunki życia ludzi w rozumieniu obowiązujących przepisów. Ponieważ wnioskowane przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a więc objętym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jego realizacja na terenie objętym planem z [...] roku (w związku z § 6 pkt a tego planu) jest niedopuszczalna. Z postanowień art. 80 ust. 2 ustawy wynika, że zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym kryterium (poza wyjątkami wynikającymi z tego przepisu) oceny zamierzeń inwestycyjnych. Stwierdzenie sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego planu zwalnia organ prowadzący postępowanie z konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie, w tym przeprowadzenia postępowania uzgodnieniowego z innymi organami i przesądza o odmowie wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskach dla zamierzonej inwestycji. Nie ma racji skarżąca twierdząc, że plan zagospodarowania przestrzennego z [...] roku został uchwalony przy uwzględnieniu przepisów rozporządzenia z 2002 roku, które nie kwalifikowało wnioskowanego przedsięwzięcia do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z § 6 pkt a obowiązującego planu, na terenach objętych planem ustala się bowiem zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ... w rozumieniu obowiązujących przepisów szczególnych. Zdaniem składu orzekającego takimi przepisami szczególnymi są właśnie przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Nie podziela skład orzekający także twierdzenia skarżącej (zawartego dopiero w skardze), że jej zamiarem nie była budowa nowej inwestycji, a jedynie usprawnienie i ulepszenie już istniejącej instalacji. Skarżąca bowiem już we wniosku, postępowaniu przed organem I instancji (pismo z [...]roku), a także w odwołaniu określała przedsięwzięcie jako polegające na budowie nowego obiektu biurowo-magazynowego na działce nr ewid. "1", który to obiekt (według skarżącej) miał przejąć funkcję budynku usytuowanego na działce nr "2" oraz "3". Zarzuty dotyczące prawidłowości przeprowadzonego przetargu pozostają poza kompetencjami orzekającego Sądu. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) skarga podlegała oddaleniu. sw

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło