II SA/Gl 1215/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S., J. G. i L. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji w postaci rozbudowy i przebudowy istniejącego budynku mieszkalno-usługowo- handlowego, polegającej na połączeniu budynku frontowego z budynkiem gospodarczym i oficyną parterowym obiektem usługowo-handlowym z tarasem na dachu na nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...],[...],[...],[...], Pl. [...] w B. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. S., J. G. i L. G. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż w ich ocenie zawarte w tej decyzji rozstrzygnięcia mogą rodzić nieodwracalne skutki, np. poprzez ewentualną częściową rozbiórkę zabytkowych obiektów (zmiana dachu). Uczestnicy postępowania oraz organ odwoławczy nie ustosunkowali się do powyższego wniosku. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, stanowi że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy, a zatem odnośni się do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Przenosząc powyższe rozważenia na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać przede wszystkim wymaga, iż decyzja o warunkach zabudowy stwierdza tylko istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego. Nie upoważnia ona do rozpoczęcia i realizacji inwestycji, lecz stanowi jedynie jedną z przesłanek uzyskania pozwolenia na rozbudowę i przebudowę obiektu budowlanego. Oznacza to zatem, iż ewentualne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wskazanych we wniosku skarżących, można rozpatrywać dopiero na dalszym etapie procesu inwestycyjnego, po uzyskaniu przez stronę decyzji o pozwoleniu na budowę. Natomiast będąca przedmiotem wniosku decyzja o warunkach zabudowy nie może wywołać takiego skutku jak również niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.