II SA/Gl 1215/12
PostanowienieWSA w Gliwicach2012-11-29
Skład orzekający: Referendarz sądowy Łukasz Strzępek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sytuacja materialna skarżącej, uwzględniająca jej dochody, wydatki oraz posiadany majątek, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym?Ratio decidendi
Skarżąca została całkowicie zwolniona od kosztów sądowych, ponieważ jej sytuacja materialna, charakteryzująca się niskimi dochodami z emerytury i brakiem majątku, który można by spieniężyć lub obciążyć, uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania. Kwota pozostająca po niezbędnych wydatkach egzystencjalnych jest niewystarczająca do pokrycia kosztów sądowych.Stan faktyczny
Skarżąca B. W.- J. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżąca samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiada nieruchomość rolną o pow. 2,5 ha, ale zadeklarowała brak oszczędności i papierów wartościowych. Jej miesięczny dochód wynosi 896 zł z emerytury. Pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że nieruchomość jest niewykorzystana z powodu urządzeń przesyłowych.Rozstrzygnięcie
Postanowiono zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg B. W.- J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonanych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy B. W. – J. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W treści formularza wskazał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. 160 m2. W skład jej majątku wchodzi nieruchomość rolna o pow. 2,5 ha, natomiast strona zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Skarżąca utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego uzyskiwanego w kwocie 896 zł miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego pełnomocnik skarżącej nadesłał szereg dokumentów obrazujących poziom jej dochodów oraz strukturę i wysokość wydatków oraz wyjaśnił, że nieruchomość znajdująca się obecnie we władaniu skarżącej jest niewykorzystana, a znajdujące się na niej urządzenia przesyłowe uniemożliwiają jej wykorzystanie na cele rolnicze lub mieszkaniowe.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W ocenie rozpoznającego wniosek skarżąca B. W. – J. w sposób dostateczny uprawdopodobniła, że jej sytuacja materialna uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku w całości.
Jedynym dochodem strony jest bowiem świadczenie emerytalne uzyskiwane w opisywanej we wniosku wysokości, a nie posiada ona majątku, którego zbycie lub obciążenie pozwoliłoby uzyskać dodatkowy dochód. Kwota pozostająca do dyspozycji strony, po poniesieniu wszelkich, niezbędnych wydatków związanych z utrzymaniem się, a więc kosztów zakupu energii elektrycznej, usług telekomunikacyjnych czy też wywozu nieczystości jest na tyle niewielka, że służy zasadniczo zaspokajaniu potrzeb egzystencjalnych skarżącej (zakup żywności, odzieży itp.). W opisywanej sytuacji nie sposób więc przyjąć, że B. W. – J. będzie w stanie ponieść wydatki związane z postępowaniem sądowym co uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku w całości.
Z powyższych względów, na podstawie art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło