II SA/Gl 1216/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, w wyniku wznowienia postępowania, wydania decyzji z naruszeniem prawa w sprawie pozwolenia wodnoprawnego w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu p o s t a n a w i a przywrócić skarżącej termin do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 1216/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę W. S. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, w wyniku wznowienia postępowania, wydania decyzji z naruszeniem prawa w sprawie pozwolenia wodnoprawnego, z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi oraz nieuiszczenia wpisu. Przesyłkę zawierającą odpis tego orzeczenia wobec niezastania skarżącej awizowano w dniu 7 marca 2016 r. r., umieszczając stosowne zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, a następnie powtórnie w dniu 15 marca 2016 r., przesyłka ta nie została jednakże przez skarżącą podjęta. W konsekwencji uznano, iż przedmiotową przesyłkę doręczono skutecznie skarżącej w dniu 21 marca 2016 r. Pismem z dnia 30 maja 2016 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że w terminie do dokonania powyższych czynności skarżąca była hospitalizowana i nie mogła poruszać się o własnych siłach. Przebywała w szpitalu w W., a następnie w R. Na dowód powyższego przedłożyła zaświadczenia lekarskie oraz kartę informacyjną leczenia szpitalnego. Dalej wskazała, że po wypisaniu ze szpitala podjęła czynności rehabilitacyjne, korzystając z pomocy osób trzecich. Dopiero od kilku dni może się swobodnie poruszać o własnych siłach. Do wniosku załączyła potwierdzenie uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł oraz 4 odpisy skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego w wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W ocenie Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku dostatecznie uprawdopodobniają, że do uchybienia terminu do dokonania powyższych czynności doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 ( 1 P.p.s.a. Przede wszystkim wskazać należy, że rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy mieć na uwadze prawo strony do rozpoznania sprawy przez Sąd. W ocenie Sądu skarżąca w sposób przekonywujący uwiarygodniła swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Skarżąca z powodu złego stanu zdrowia nie mogła w ustawowym terminie uzupełnić braku formalnego skargi i uiścić wpisu. Na dowód powyższego przedłożyła kserokopie zwolnień lekarskich. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 ( 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.