II SA/Gl 1217/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieważności decyzji w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, zgodnie z treścią § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W odpowiedzi, na druku urzędowego formularza wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, swój wniosek motywując trudną sytuacją materialną. Z. J. wyjaśnił, że w chwili obecnej jest osobą bezrobotną, nieuzyskującą żadnego dochodu, gdyż po powrocie z zagranicy nie znalazł zatrudnienia. Skarżący zadeklarował, iż nie posiada żadnych oszczędności, dochodów ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca wyjaśnił, że obecnie znajduje się na utrzymaniu znajomych, którzy udzielają mu wsparcia materialnego, w tym w postaci udostępnienia miejsca pobytu. Oprócz tego przedstawił zaświadczenie wystawione przez właściwy urząd pracy, z którego wynika, że Z.J. od sierpnia 2010 r. nie posiada prawa do zasiłku. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza sytuacji materialnej osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest dokonywana nie tylko przy uwzględnieniu zadeklarowanych lub udokumentowanych dochodów. Pod uwagę należy brać także pozostałe składniki majątku osoby występującej z takim wnioskiem. Dopiero wykazanie, że uzyskiwane środki pieniężne są stosunkowo niskie, a znajdujące się w majątku strony przedmioty nie przedstawiają znaczącej wartości i są jej niezbędne do zaspokajania bieżących potrzeb, stwarza podstawę do ewentualnego uwzględnienia takiego wniosku. W realiach niniejszej sprawy uznano, że wniosek Z. J. zasługuje na uwzględnienie. Przedstawione przez skarżącego okoliczności świadczą o tym, że jego sytuacja materialna jest stosunkowo ciężka, co uzasadnia zwolnienie go od kosztów sądowych. Wnioskodawca nie uzyskuje bowiem żadnego dochodu (co potwierdza zaświadczenie z urzędu pracy), nie dysponuje także składnikami majątku, których zbycie pozwoliłoby mu zdobyć środki na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Informacje przedstawione przez stronę nie budzą zaś zastrzeżeń co do ich prawdziwości lub wiarygodności. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.