II SA/Gl 122/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [A] Sp. z o.o. w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym w kwestii zażalenia [A] Sp. z o.o. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 122/16 o odrzuceniu skargi i zwrocie stronie skarżącej kwoty 450,00 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt złotych) uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi p o s t a n a w i a uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 122/16. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 122/16 odrzucił skargę (pkt 1 sentencji) oraz z urzędu zwrócił skarżącej [A] Sp. z o.o. w S. cały uiszczony wpis sądowy od skargi (pkt 2 sentencji). Jak wynika z ustaleń Sądu, Przewodniczący Wydziału II zarządzeniami z dnia 15 lutego 2016 r. zobowiązał stronę skarżącą, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia jej braku formalnego poprzez złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji skarżącej Spółki (np. aktualnego odpisu z KRS-u), a nadto wezwał do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 450,00 zł. W odpowiedzi na powyższe strona skarżąca uiściła jedynie wpis sądowy. Wobec bezskuteczności wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu. W ustawowym terminie strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że zaszły przesłanki do odrzucenia skargi wobec prawidłowego wezwania skarżącej Spółki do uzupełnienia braku formalnego skargi. Argumentując powyższe strona skarżąca wskazała, że w dniu 24 lutego 2016 r. otrzymała jedynie zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, natomiast nie zostało jej doręczone wezwanie do przedłożenia dokumentu określającego sposób reprezentacji Spółki. Jednocześnie podkreśliła, że gdyby otrzymała przedmiotowe wezwanie to z pewnością przesłałaby aktualny wydruk z KRS-u, a nie dokonałaby jedynie opłaty sądowej. Zdaniem strony skarżącej uiszczenie wpisu od skargi świadczy o tym, że jej intencją było dochowanie wszelkich formalności celem prawidłowego i skutecznego złożenia skargi. Sprzecznym z zasadami doświadczenia życiowego jest założenie, że strona uiszcza wysoki wpis od skargi, a nie uzupełnia jej braku formalnego w postaci przedłożenia nieodpłatnego odpisu z KRS-u. W załączeniu skarżąca Spółka przesłała aktualny wydruk z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego. Strona skarżąca uiściła także wpis od zażalenia, a na wezwanie Sądu uzupełniła, w przewidzianym do tego terminie, brak formalny zażalenia w postaci jego odpisu dla organu. Rozpatrując zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej zwanej "p.p.s.a." stanowi, że jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że zachodzą wątpliwości, czy skarżąca Spółka otrzymała wezwanie do przedłożenia dokumentu określającego sposób jej reprezentacji. Sąd dał wiarę oświadczeniu strony skarżącej o braku przedmiotowego wezwania. Bezsporne jest, że do skarżącej strony skierowana została wyłącznie jedna przesyłka. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki z dnia 19 lutego 2016 r. kierowanej do skarżącej Spółki jest informacja, że zawiera ona wezwanie o brak formalny, wezwanie o wpis oraz odpis odpowiedzi na skargę. Nie można jednak wykluczyć, że wezwanie z dnia 19 lutego 2019 r., będące wykonaniem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 lutego 2016 r. nie zostało przesłane w przedmiotowej przesyłce. Na podstawie takiego zwrotnego potwierdzenia odbioru, biorąc pod uwagę wyjaśnienia strony skarżącej, nie można ponad wszelką wątpliwość stwierdzić, czy pracownik sekretariatu umieścił w kopercie wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi. Powyższe skutkować powinno przyjęciem, że brak formalny skargi wynika z przyczyn niezależnych od strony skarżącej, na które nie miała ona, ani których nie mogła uniknąć. Sąd stanął na stanowisku, że adresat pisma nie powinien ponosić jakichkolwiek negatywnych konsekwencji, niezawinionych przez siebie uchybień. Wszelkie pojawiające się w tym zakresie wątpliwości winny być interpretowane i oceniane na jego korzyść, mając na uwadze przede wszystkim zagwarantowane konstytucyjnie prawo do Sądu (art. 45 Konstytucji RP). W świetle poczynionych w tej sprawie przez Sąd ustaleń, zażalenie jest oczywiście uzasadnione, bowiem na skutek niezależnych od strony skarżącej okoliczności - brak formalny nie został usunięty albowiem strona nie została wezwana do jego usunięcia, a zatem nie wiedziała o jej zobowiązaniu do przedłożenia dokumentu określającego sposób reprezentacji. Nie bez znaczenia pozostaje także fakt, iż wraz z zażaleniem nadesłano aktualny odpisu z KRS-u. Uwzględniając powyższe, należało uznać, że strona skarżąca nie uchybiła terminowi do uzupełnienia braku formalnych skargi, co stanowiło postawę w oparciu o art. 195 § 2 p.p.s.a., do uchylenia postanowienia Sądu z dnia 4 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 122/16.