II SA/Gl 1232/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 28 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Przedmiotem skargi jest decyzja, mocą której cofnięto skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami. W swojej skardze M. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, nie mniej jednak nie powołał jakichkolwiek okoliczności wskazujących na to, że jej realizacja wyrządzi mu znaczną szkodę lub wywoła trudne do odwrócenia skutki. Okolicznościami takimi nie mogą być bowiem podniesione w skardze zarzuty odnoszące się do prowadzonego postępowania administracyjnego, albowiem ta kwestia będzie przedmiotem rozważań Sądu przy rozpoznawaniu skargi, a tym samym branie tego rodzaju argumentów na tym etapie postępowania byłoby przedwczesne. Zarazem tego rodzaju ustaleń Sąd nie może czynić z urzędu, a wobec tego, w okolicznościach niniejszej sprawy nie znaleziono podstaw do uwzględnienia wniosku złożonego przez M. K. Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.