II SA/Gl 1239/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 18 czerwca 2013 r. W. S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], ze skargą na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Po przekazaniu Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 3 lipca 2013 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 1 (omyłkowo wskazano § 2 ust. 3 pkt 2) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej Ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 230 Ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis, zaś jego nieuiszczenie stwarza podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 Ppsa). W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została przesłana na podany w skardze adres i wobec nieobecności W. S. w tym miejscu była dwukrotnie awizowana (w dniach 15 i 23 lipca 2013 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie dla W. S. było skuteczne i zostało dokonane z upływem 29 lipca 2013 r. (art. 73 § 4 Ppsa). Mimo upływu terminu skarżąca nie uiścił jednak należnej opłaty sądowej. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 Ppsa, orzekł o odrzuceniu skargi.