II SA/Gl 1242/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 12 sierpnia 2014 r. K. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta M. ustalającą jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wysokości 11 240,00 zł. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wielkość wynikającego z decyzji zobowiązania rażąco przekracza jej możliwości finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (vide: postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06). Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia wręcz jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt I FSK 63/2011 LexPolonica nr 2462008 oraz z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04 - niepubl.). Rozpoznając wniosek skarżącej w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca nie wykazała bowiem, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki, o których mowa we wskazanym przepisie, nie przedstawiła argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, w szczególności nie wskazała na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżąca stwierdziła wprawdzie, że ustalona opłata stanowi dla niej zbyt dużą, a uzasadnienie skargi uprawdopodabnia uchylenie decyzji. Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżąca z tytułu sprzedaży nieruchomości tych nieruchomości uzyskała kwotę znacznie przewyższającą wysokość opłaty planistycznej ustalonej zaskarżoną decyzją. Nie wykazała przy tym i z akt sprawy również to nie wynika, by nie dysponowała już środkami uzyskanymi ze zbycia nieruchomości. Zdaniem Sądu nie bez znaczenia jest również okoliczność, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji ustalającą wysokość opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości i zobowiązująca skarżącego do jej uiszczenia. Nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, bowiem w razie uwzględnienia skargi przez Sąd i uprawomocnieniu się orzeczenia w tym przedmiocie, świadczenie to będzie podlegało zwrotowi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która uzasadniałaby zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu. Dlatego w takiej sytuacji koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną wnioskującego o wstrzymanie wykonania aktu oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z dnia 13 grudnia 2012r., sygn. akt I GSK 1538/12; z dnia 19 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 404/12; z dnia 28 marca 2012r., sygn. akt II GSK 385/11 – orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tego rodzaju okoliczności skarżący jednak w żaden sposób nie przedstawił. Mając na względzie powyższe, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.