II SA/Gl 1242/16

PostanowienieWSA w Gliwicach2017-09-07

Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Łukasz Strzępek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu może zostać uwzględniony, gdy strona nie przedstawiła wystarczających dowodów na potwierdzenie swojej trudnej sytuacji materialnej, a jej poprzednie wnioski w tym zakresie były oddalane?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy został oddalony, ponieważ skarżący nie wykazał w sposób dostateczny swojej trudnej sytuacji materialnej, co jest warunkiem koniecznym do zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Pomimo posiadania stałego dochodu, brak było wiarygodnych danych potwierdzających jego rzeczywiste obciążenia finansowe i koszty związane z miejscem zamieszkania, a jego poprzednie wnioski były oddalane z podobnych przyczyn.
Stan faktyczny
Skarżący R. L. złożył po raz czwarty wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Wskazał, że nie posiada gospodarstwa domowego, osiąga miesięczny dochód netto w wysokości 1459 zł z umowy o pracę i ma zadłużenie komornicze w wysokości 5000 zł. Poprzednie wnioski były oddalane z powodu braku wystarczających informacji o jego sytuacji materialnej, w szczególności dotyczących miejsca zamieszkania i kosztów z tym związanych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący po raz czwarty wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. W druku formularza, podał, że nie ma gospodarstwa domowego, osiąga dochód rzędu 1459 zł netto miesięcznie z tytułu umowy o pracę i posiada zadłużenie komornicze w wysokości 5.000 zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że skarżący po raz czwarty ubiega się o przyznanie prawa pomocy, zaś jego poprzednio złożone wnioski były oddalane ze względu na brak dostatecznych informacji na temat rzeczywistej sytuacji materialnej strony, w szczególności zaś kwestii dotyczących miejsca zamieszkania oraz kosztów z tym związanych. Brak jakichkolwiek konkretnych danych na ten temat dyskwalifikuje wniosek o przyznanie prawa pomocy albowiem nie sposób rzetelnie zbadać rzeczywistej sytuacji materialnej strony. Odnosząc się w tym miejscu do ponoszonych przez skarżącego argumentów podkreślić trzeba, iż doświadczenie życiowe nakazuje ze szczególną rezerwą podchodzić do twierdzeń o "życiu w namiocie", zaś fakt zamieszkania u znajomych można w bardzo prosty sposób uprawdopodobnić – np. poprzez przedłożenie oświadczeń tych osób w tym zakresie. W odniesieniu do złożonych poprzednio wniosków sytuacja materialna strony uległa poprawie o tyle, że wnioskodawca dysponuje stałym źródłem utrzymania się. Wobec zaś niedostatku innych, wiarygodnych danych na temat jego statusu materialnego nie sposób przyjąć, że spełnione zostały warunki przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. poz. 1369), a wobec tego może dotyczyć wyłącznie tych osób, które bezspornie wykażą iż zachodzą wskazane wyżej okoliczności. W realiach niniejszej sprawy tego rodzaju konstatacji uczynić nie można, zaś sam wnioskodawca miał pełną świadomość konieczności uprawdopodobnienia podawanych informacji. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło