II SA/Gl 1261/10
PostanowienieWSA w Gliwicach2011-01-25
Skład orzekający: Łukasz Strzępek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sytuacja materialna i stan zdrowia skarżącego uzasadniają przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Skarżący został zwolniony od kosztów sądowych, ponieważ jego sytuacja materialna, charakteryzująca się niskim dochodem i brakiem majątku, w połączeniu ze złym stanem zdrowia wymagającym stałej opieki medycznej i leczenia, uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy. Sąd uznał, że nawet przy ponoszeniu kosztów utrzymania przez inny podmiot, skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla swojego utrzymania.Stan faktyczny
Skarżący R. P. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 31.569 zł. W odpowiedzi złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, powołując się na trudną sytuację materialną i zły stan zdrowia. Z wniosku wynikało, że nie posiada majątku, a jego miesięczne wynagrodzenie wynosi 1317 zł brutto. Skarżący przedstawił również dokumentację medyczną potwierdzającą jego schorzenia.Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego R. P. od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A" S.A. w W., M. K. i R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 listopada 2010 r. R.P. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 31.569 zł – zgodnie z treścią § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W odpowiedzi, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną oraz zły stan zdrowia. Z treści formularza wynika, że wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zaś jego jedynym źródłem utrzymania się jest wynagrodzenie za pracę uzyskiwane w kwocie 1317 zł brutto miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego R. P. wyjaśnił, że zamieszkuje w lokalu mieszkalnym stanowiącym własność "B" Sp. z o.o., który to podmiot ponosi wszelkie wydatki związane z utrzymaniem tego lokalu. Skarżący nadesłał również obszerną dokumentację medyczną potwierdzającą jego oświadczenia o złym stanie zdrowia.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Oceniając stan majątkowy R. P. pod względem możliwości poniesienia przez stronę kosztów związanych z postępowaniem sądowym stwierdzono, że sytuacja materialna wnioskodawcy uzasadnia uwzględnienie złożonego przezeń wniosku.
Bezspornym jest, iż skarżący uzyskuje stosunkowo niski dochód – tj. kwotę 1317 zł brutto z tytułu wynagrodzenia. Szczupłość środków potwierdza również kserokopia zeznania podatkowego, z którego wynika, że w 2009 r. skarżący osiągnął dochód w wysokości 19.912 zł. Nadesłana dokumentacja medyczna potwierdza zaś tezę o złym stanie zdrowia – chodzi o liczne schorzenia o przewlekłym charakterze ([...],[...],[...]), których leczenie wymaga stałej opieki medycznej oraz przeznaczania pewnej części dochodu na leczenie oraz rehabilitację. Tym samym uzasadniona jest teza o wyższych od przeciętnych kosztach życia strony. W tej sytuacji, nawet uwzględniając fakt, że koszty utrzymania skarżącego (czynsz, media) ponosi ktoś inny, uprawnione jest twierdzenie, że ze względu na wartość przedmiotu sporu wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło