II SA/Gl 1263/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy J. J. kolejny raz zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu podkreślając, że jest osobą niepełnosprawną, jego żona nie pracuje, a sprawa jest skomplikowana i nie stać go na obrońcę z wyboru. Zadeklarował, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną oraz dwójką dzieci. Z treści druku PPF wynika, że nie posiada żadnego majątku, prowadząc działalność gospodarczą nie osiąga żadnych dochodów. Jego małżonka jest natomiast osobą bezrobotną. Pismem z dnia 26 stycznia 2017 r. skarżący został wezwany do uprawdopodobnienia okoliczności opisanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez udokumentowanie wysokości wydatków związanych z utrzymaniem się; złożenie wyjaśnień i udokumentowanie okoliczności odnośnie ponoszenia wydatków na utrzymanie się przez jego rodzinę; udokumentowanie dochodów z osiąganej działalności gospodarczej za ostatnie trzy miesiące; nadesłanie zaświadczenia, że małżonka strony jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku, podania, do kogo należy budynek mieszkalny, w którym przebywa z rodziną oraz wskazania imion i nazwisk osób udzielających wsparcia materialnego rodzinie wnioskodawcy. W odpowiedzi J. J. nadesłał zestawienie przychodów wydatków i dochodów obejmujące okres od stycznia do czerwca oraz wyjaśnił, że ze swoją małżonką pozostaje w rozdzielności majątkowej a wsparcia udziela mu ojciec w wysokości około 800 zł miesięcznie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Jest to jednak możliwe tylko wtedy, gdy nie ma żadnych wątpliwości co do stanu majątkowego strony. Stronie już w poprzednio wydanym postanowieniu (z dnia 9 marca 2017 r.) wyjaśniono, że niezbędnym warunkiem przyznania prawa pomocy jest wykazanie istnienia okoliczności warunkujących przyznanie tego prawa we wnioskowanym zakresie. W realiach rozpoznawanej sprawy wiadomo jedynie, że dochód skarżącego po upływie 6 miesięcy wynosi łącznie 176 zł. Podkreślić jednak trzeba, że wnioskodawca w najmniejszym stopniu nie uprawdopodobnił faktu, iż jego małżonka jest aktualnie osobą bezrobotną, co ma o tyle istotne znaczenie, że w poprzednio złożonym wniosku wskazał, iż jego małżonka prowadzi działalność gospodarczą. Stąd też oświadczenie o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej winno być poparte jakimkolwiek dokumentem. Tak jak i poprzednimk razem brak jest jasności co do realnej wysokość dochodów wnioskodawcy oraz jego sytuacji majątkowej, w szczególności zaś rodzaju i powierzchni nieruchomości, w której zamieszkuje wraz z rodziną. Wnioskodawca nie przedłożył również żadnych dokumentów pozwalających ustalić wysokość oraz strukturę wydatków przeznaczanych na utrzymanie się jak również pozwalających zweryfikować informacje odnośnie dochodów osiąganych przezeń z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. W najmniejszym zakresie nie uprawdopodobniono również okoliczności, że żona strony nie uzyskuje żadnych dochodów. Wnioskodawca wskazał co prawda, że jego ojciec co miesiąc udziela mu wsparcia w wysokości 800 zł, jednakże nie uprawdopodobnił tej okoliczności w żaden sposób. W tym kontekście wskazać przyjdzie, że niezbędnym byłoby również zbadanie, czy rodzina strony, w przypadku, gdyby rzeczywista sytuacja materialna skarżącego rzeczywiście byłą trudna, jest w stanie udzielić mu wsparcia materialnego w zakresie opłacenia kosztów sądowych oraz usług fachowego pełnomocnika. Takich możliwości, ze względu na bardzo skąpe informacje udzielone przez stronę brak. Zaistniałe wątpliwości nie zostały przez wnioskodawcę wyjaśnione, stąd też nie można bezkrytycznie przyjąć jego oświadczeń i uznać, że zaistniały podstawy do uwzględnienia złożonego wniosku. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.