II SA/Gl 1266/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. Holding S.K.A. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Inwestor "A" Sp. z o. o. z siedzibą w K. przy ul. [...] dnia 23 marca 2007 r. złożył do Prezydenta Miasta K. wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na odbudowie instalacji wytrawiania stali, gdzie całkowita pojemność wanien procesowych przekracza 30 m3, w istniejącym obiekcie wytrawialni byłej "B" na działce nr 1 w obrębie Dzielnicy [...] przy ul. [...] w K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] wyłączyło Prezydenta Miasta K. od wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację prze "A" Sp. z o. o. z siedzibą w K. przy ul. [...] przedmiotowego przedsięwzięcia i wyznaczyło do załatwienia sprawy Prezydenta Miasta Z. W dniu 29 maja 2009r. Prezydenta Miasta K. przekazał Prezydentowi Miasta Z. dokumentację w sprawie. Prezydent Miasta Z. pismem z dnia 29 czerwca 2009r. wezwał inwestora o uzupełnienie wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację w/w przedsięwzięcia. Wniosek został uzupełniony w dniu 10 lipca 2009r. Prezydent Miasta Z. wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...], w której określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Decyzja ta została zaskarżona przez "C" Sp. z o. o. [...] S.K.A. z siedzibą w K. przy ul. [...] (dalej jako "C" sp. z o.o.) do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...], uchyliło decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...]r. w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzję tę "A" Sp. z o. o. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W wyniku rozpatrzenia przez Sąd w/w skargi zapadł wyrok z dnia 6 października 2011r. sygn. akt II SA/G1 347/11 uchylający zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W związku z powyższym przedmiotowa sprawa powróciła na etap postępowania odwoławczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K decyzją z dnia [...]r. nr [...]ponownie uchyliło decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...]r. całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Również powyższą decyzję kasatoryjną "A" Sp. z o. o. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W związku z wniesieniem skargi Prezydent Miasta Z. postanowieniem z dnia [...]r. zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia "Odbudowa instalacji wytrawiania stali, gdzie całkowita pojemność wanien procesowych przekracza 30 m3, w istniejącym obiekcie wytrawialni byłej "B" na działce nr 1 w obrębie Dzielnicy [...] przy ul. [...] w K." . W dniu 4 stycznia 2013 r. skarga została wycofana i postępowanie zostało przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzone. W dniu 3 lipca 2013r. Prezydent Miasta Z. podjął z urzędu zawieszone postępowanie odnośnie przedmiotowej inwestycji. Prezydent Miasta Z. w dniu [...]r. wydał decyzję nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację "A" Sp. z o. o. przedsięwzięcia "Odbudowa instalacji wytrawiania stali, gdzie całkowita pojemność wanien procesowych przekracza 30 m3, w istniejącym obiekcie wytrawialni byłej "B" na działce nr 1 w obrębie Dzielnicy [...]przy ul. [...] w K." . Od tej decyzji odwołanie wniosła "C" Sp. z o. o. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając organowi I instancji wydanie przedmiotowej decyzji mimo sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nieprawidłowej kwalifikacji planowanego przedsięwzięcia i oparcie decyzji na raporcie niespełniającym ustawowych wymogów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. nr [...]utrzymało skarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazało, że w jego ocenie zamierzenie jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (przyjętego uchwałą Rady Miasta K. z dnia [...] r. nr [...]) dla terenu położonego w rejonie ulic [...] w K. Skargę do tutejszego Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze złożyła "C" sp. z o.o. reprezentowana przez radcę prawnego G. M. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenia kosztów postępowania zarzuciła organowi II instancji: - naruszenie art. 80 ust. 2 ustawy (błędnie wskazano w skardze § 2) ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 – choć w momencie orzekania tekst ujednolicony ustawy został ogłoszony w Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.) poprzez wydanie zaskarżonej decyzji mimo sprzeczności zamierzenia z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, - naruszenie § 17 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (przyjętego uchwałą Rady Miasta K. z dnia [...]r. nr [...]) dla terenu położonego w rejonie ulic [...]w K. poprzez uznanie, że planowana inwestycja nie narusza postanowień tego planu, - naruszenie art. 7 kodeksu postepowania administracyjnego poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, gdyż w ocenie skarżącej organ nie wyjaśnił kwestii poprzedniego przeznaczenia hali, gdzie ma zostać zlokalizowana wytrawialnia. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na początku należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle § 2 wspomnianego przepisu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia jako "P.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Istota sporu w rozstrzyganej sprawie jest zgodność planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na początku należy przypomnieć, iż skarżone rozstrzygnięcie zapadło na gruncie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 ze zm.) gdyż wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach został złożony przed wejściem w życie ustawy z dnia 3 października 2008 r. Okoliczność powyższa została przesądzona przez tutejszy Sąd w wyroku z dnia 6 października 2010 r. (sygn. II SA/Gl 347/11). Otóż w świetle art. 56 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska (pełnomocnik skarżącej błędnie tu podaje art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r.) "właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony". W ocenie Sądu ustalenia w tym zakresie organów administracji są prawidłowe. Obowiązujący dla terenu realizacji spornego przedsięwzięcia miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty uchwałą Rady Miasta K. z dnia [...]r. nr [...], dla terenu położonego w rejonie ulic [...] w K. w § 25 wprowadza generalny zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie planu jest obowiązkowe. Jednakże § 10 ust. 1 tego planu stanowi wyraźnie, iż dla terenów, na których ma zostać zrealizowane przedsięwzięcie "ustala się następujące warunki zabudowy i zagospodarowania terenu: [...] w ramach funkcji produkcyjnej – mogą być zachowane dotychczasowe sposoby zagospodarowania związane z produkcją i przetwórstwem hutniczym". Biorąc pod uwagę, iż na terenie byłych zakładów "B" ma zostać zlokalizowany obiekt związany z wytrawianiem produktów stalowych nie budzi wątpliwości składu orzekającego, iż funkcja przeznaczenia terenu pozostaje zachowana i przedsięwzięcie spełnia kryteria wynikające z art. 56 ust 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Niezrozumiała jest przy tym argumentacja skarżącej zmierzająca do rozróżnienia funkcji terenu (obszaru planu) i funkcji poszczególnych obiektów tam znajdujących się. Z tego punktu widzenia zupełnie niezasadny jest zarzut skarżącej niewyjaśnienia przez organy administracji, czy przedsięwzięcie będzie zrealizowane w budynku byłej wytrawialni czy też wykańczalni. Obydwa te obiekty znajdują się na obszarze o tej samej funkcji określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Powyższe okoliczności wskazują, iż podniesione w skardze zarzuty nie były zasadne. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się innych naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił.