II SA/Gl 1267/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 lutego 2007 r. sygn. akt II SA/Gl 84/07 odrzucającego skargę na na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przydziału lokalu zamiennego w zamian za wywłaszczoną nieruchomość w kwestii wniosku skarżącego o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 14 stycznia 2008 r. o przyznaniu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowieniu adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o zmianę postanowienia Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2008 r. referendarz w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i ustanowił dlań adwokata z urzędu. Następnie, w toku postępowania R.M. wypowiedział pełnomocnictwo adwokatowi – T.M., wyznaczonemu przez Okręgową Radę Adwokacką w K. jako pełnomocnik z urzędu. Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący ponownie (w postępowaniu wznowieniowym) wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie fachowego pełnomocnika (tym razem radcy prawnego) z urzędu. W sytuacji, w której skarżący już raz uzyskał prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, wniosek ten potraktowano jako żądanie zmiany poprzednio wydanego postanowienia. Analiza zarówno obecnego jak i poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy prowadzi do wniosku, że nie uległy zmianie okoliczności dotyczące stanu majątkowego i sytuacji rodzinnej oraz życiowej skarżącego. Rozpoznając wniosek o zmianę postanowienia zważono co następuje: Przepis art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przesłanką zastosowania przywołanego przepisu jest zmiana okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, które legły u podstaw poprzednio wydanego rozstrzygnięcia. W istocie chodzi więc o czynniki, które odnoszą się do zasadności utrzymania w obrocie prawnym wydanego postanowienia (por. R. Sawuła, glosa do postanowienia NSA z dnia 7 czerwca 1995 r., SA/Rz 461/95, Sam. Teryt. 1996, nr 3, poz. 71). W przypadku postanowienia rozstrzygającego o odmowie przyznania prawa pomocy należy założyć, że będą to nowe okoliczności świadczące o tym, iż sytuacja materialna wnioskodawcy uległa pogorszeniu w stosunku do stanu istniejące w dacie wydania tegoż postanowienia. Rozpoznając niniejszy wniosek nie znaleziono podstaw do zmiany poprzedniego rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy. W szczególności zaś R.M. nie wykazał zmiany okoliczności, które legły u podstaw oceny referendarza sądowego dokonanej w poprzednio prowadzonym postępowaniu w sprawie przyznania prawa pomocy. Co więcej, obydwa wnioski są co do zakresu tożsame, a różni je jedynie to, iż poprzednio wnioskodawca zwrócił się o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata z urzędu, obecnie zaś o zwolnienie z tych kosztów i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Nie znaleziono więc żadnych podstaw do zmiany poprzednio wydanego postanowienia. Okoliczności tej nie zmienia fakt, iż R.M. dobrowolnie zrezygnował z usług świadczonych dlań przez wyznaczonego pełnomocnika. Warto bowiem zauważyć, że uwzględnienie poprzedniego żądania skarżącego w tym zakresie "skonsumowało" jego uprawnienie do ubiegania się o ustanowienie pełnomocnika w całym obecnym postępowaniu. Niezadowolenie ze sposobu świadczenia pomocy prawnej mogło być podstawą do sygnalizacji tego faktu Okręgowej Radzie Adwokackiej w K., a nie przesłanką do ubiegania się o przyznanie kolejnego pełnomocnika z urzędu. Z powyższych względów, w oparciu o art. 165 w związku art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.