II SA/Gl 1268/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. i J. K. (K.) na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nałożył na I. K. i J. K. (K.) obowiązek usunięcia określonych w ekspertyzie budowlanej z [...]r. nieprawidłowości stwierdzonych w budynku stodoły zlokalizowanej przy ul. [...] w C. w postaci: wykruszenia się spoin między kamieniami, zmurszałych tynków na ścianach, nieszczelności pokrycia dachowego. Organ wskazał także na obowiązek zaspoinowania silną zaprawą betonową lub żywicami epoksydowymi szczeliny powstałej między częścią dobudowaną a starą częścią budynku oraz zakazał użytkowania obiektu do czasu usunięcia powyższych nieprawidłowości. Organ wyznaczył termin wykonania tych robót oraz nakazał zabezpieczyć obiekt przed dostępem osób postronnych. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił powyższą decyzję w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i wyznaczył nowy termin do dnia [...]r., w pozostałym zakresie orzekł o utrzymaniu tej decyzji w mocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach I. K. i J. K. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ten wniosek odrębnym pismem z dnia [...]r. wskazali, że sporny obiekt nie jest użytkowany od kilkudziesięciu lat i skarżący nie mają zamiaru go użytkować. Ich zdaniem remont tego obiektu pozbawiony jest zatem sensu gospodarczego, również ze względu na zły stan techniczny. Podkreślili przy tym, że znajdują się w trudnej sytuacji finansowej i faktycznej (J. K. jest osobą trwale i całkowicie niezdolną do pracy, wymagającą stałej opieki, którą sprawuje I. K., pozyskiwany przez nich dochód pozwala zaś jedynie na skromne utrzymanie, bez możliwości poczynienia jakichkolwiek oszczędności). Skarżący zwrócili uwagę, że ewentualne poniesienie kosztów związanych z nałożonymi obowiązkami może okazać się w przyszłości całkowicie zbędne, gdy ustalone zostanie, że zasadna jest jednak rozbiórka obiektu, a nie jego naprawa. Skarżący podali, że nie odzyskaliby środków pieniężnych, w przypadku wydatkowania ich na ten cel, gdy zaś nie poniosą tych kosztów i nie wykonują nałożonych obowiązków to może do pociągnąć dalsze negatywne konsekwencje prawnoadministracyjne. Szkoda w tym zakresie jest zatem nieodwracalna i nie do naprawienia. W ich ocenie wstrzymanie wykonania decyzji nie stwarza natomiast żadnego zagrożenia, gdyż obiekt znajduje się na prywatnej posesji i nie jest użytkowany. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Treść art. 61 § 3 Ppsa nie przewiduje zatem po stronie sądu obowiązku wstrzymania wykonania aktu w przypadku wniesienia na niego skargi, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania od okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zasadność wniosku strony uzależniona jest wobec tego od uprawdopodobnienia, że realizacja aktu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Przy czym chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwie przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. Należy mieć również na względzie, że konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonej decyzji mogą dotykać nie tylko podmiot obciążony obowiązkiem nałożonym tą decyzją, ale również inne osoby, których w sposób pośredni ta decyzja dotyczy. Obowiązkiem Sądu jest wobec tego wyważenie z jednej strony interesu skarżącego, z drugiej zaś sytuacji innych osób. Rozważania w tym zakresie mają szczególne znaczenie w rozpatrywanej sprawie, z uwagi na charakter nałożonego obowiązku, tj. nakaz wykonania odpowiednich prac budowlanych w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących obiektu budowlanego, który choć jak podkreślają skarżący znajduje się na należącej do nich posesji i nie jest użytkowany to jak wynika z akt sprawy posesja przy ul. [...] w C. od strony ul. [...] nie jest ogrodzona. Nałożony na skarżących obowiązek jest wszak wynikiem konieczności zabezpieczenia obiektu przed dalszą destrukcją i ma na celu usunięcie uszkodzeń oraz stanu zagrożenia bezpieczeństwa nie tylko jego ewentualnego użytkowania, któremu skarżący przeczą, wskazując na brak zamiaru użytkowania obiektu. Istotną kwestią jest bowiem możliwość dostępu do obiektu przez osoby trzecie, nieupoważnione, co zagraża bezpieczeństwu ich życia i zdrowia. Wskazany przez skarżących interes we wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sprowadza się w istocie do skutków finansowych wykonania nałożonego na nich obowiązku. Należy zgodzić się ze skarżącymi, że ich sytuacja finansowa jest trudna, co zresztą zostało wzięte pod uwagę przy ocenie złożonego przez nich wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu, wniosek ten uwzględniając postanowieniem z dnia [...]r. Niemniej jednak możliwości finansowe skarżących nie mogą przeważać w kwestii, jaką jest bezpieczeństwo życia i zdrowia ludzkiego. Wszak zarówno skarżący, jak i organ potwierdzają zły stan techniczny obiektu. Sam fakt zasadności nałożonego obowiązku, w kontekście rozważań skarżących związanych z rozbiórką obiektu, nie może zaś na obecnym etapie postępowania podlegać ocenie sądowej, gdyż dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie Sąd zajmie stanowisko co do ewentualnego naruszenia przez organ prawa oraz jego skutków. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa.