II SA/Gl 1270/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] mocą której nałożono na stronę skarżąca karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego w kwocie 5.600,00 zł, "A" Sp. z o.o. w M. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy. Wykonując wezwanie Sądu dotyczące wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków skarżąca spółka w piśmie z dnia 9 listopada 2012 r. wskazała, że wykonalność decyzji na obecnym etapie postępowania spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wykazywany przez spółkę dochód jest niezbędny dla zabezpieczenia prowadzonej bieżącej działalności spółki, która polega na sprzedaży polis ubezpieczeniowych. Prowadzona działalność jest zależna od ilości pozyskanych klientów oraz wypłaconych przez towarzystwa ubezpieczeniowe prowizji. Każde uchybienie w polisie powoduje, że towarzystwa ubezpieczeniowe wstrzymują wypłatę prowizji lub odmawiają jej wypłaty. Następnie podniesiono, że konsekwencją istniejącej konkurencji na rynku oraz obniżenia stawek ubezpieczeniowych jest comiesięczne ryzyko nieosiągnięcia w danym miesiącu zysku. Skarżąca spółka zatrudnia 9 pracowników oraz wynajmuje 4 lokale, a zgromadzone środki pieniężne w wysokości 2.242,00 zł są przeznaczone na zabezpieczenie środków na wypłatę wynagrodzeń oraz zapłatę świadczeń ubezpieczeniowych. Do pisma skarżąca dołączyła rachunek zysków i strat za okres od 1 stycznia 2012 r. do 30 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu lub czynności, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Samo oświadczenie skarżącej spółki, że uiszczenie kary pieniężnej na obecnym etapie postępowania spowoduje trudne do odwrócenia skutki nie jest wystarczającą przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji. Zawarte we wskazanych przepisach pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" są nieostre, dlatego wymagają uszczegółowienia w materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca. Zadaniem sądu jest natomiast ocena argumentów i dowodów przedstawionych przez stronę. Sąd administracyjny może co prawda wyjść poza zarzuty i podstawy skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.), ale w sytuacji, gdy strona nie podaje żadnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd pierwszej instancji. W niniejszej sprawie skarżąca spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże w żaden sposób nie uprawdopodobniła, czy zachodzi na skutek wykonania zaskarżonej decyzji niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedstawione dane liczbowe w przedłożonym rachunku zysków i strat za 2012 r. nie uzasadniają uwzględnienia złożonego wniosku, nie jest to bowiem wystarczający dokument do dokonania oceny płynności finansowej spółki, a ponadto dotyczy on okresu do czerwca 2012 r., a tymczasem wniosek o wstrzymanie został złożony wraz ze skargą w październiku bieżącego roku. Sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wziął pod uwagę poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w orzecznictwie na temat definiowania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagradzana przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu. W uznaniu Sądu taka sytuacja nie zachodzi w przedmiotowej sprawie, bowiem nałożona kara za zajęcie pasa drogowego jest świadczeniem pieniężnym, które może być zawsze zwrócone. Zatem w sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi, może zostać przywrócony stan poprzedni. W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.