II SA/Gl 1276/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie legalności budowy obiektu budowlanego na skutek wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r., nr [...] ( znak:[...] ) odmawiające wszczęcia postępowania z wniosku W. Z. w sprawie legalności budowy słupów energetycznych wraz z linią elektroenergetyczną 400 kV relacji [...] i [...], będących w zarządzie [...] S.A. w K., usytuowanych na terenie działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], położonych w C., gmina [...]. Organ odwoławczy także w tej samej dacie postanowieniem nr [...], utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r., nr [...] (znak:[...]) odmawiające wszczęcia postępowania z wniosku W. Z. w sprawie legalności budowy słupów energetycznych wraz z linią elektroenergetyczną 110 kV , będących w zarządzie [...] S.A. w K., umiejscowionych również na ww. działkach, stanowiących własność wnioskodawcy. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy oba rozstrzygnięcia organu drugiej instancji skierowane zostały do M. Z. (pełnomocnika W. Z. w postępowaniu administracyjnym przed organem pierwszej instancji, pełnomocnictwo w aktach administracyjnych - k. 5 ) i doręczone jednocześnie na wskazany przez W. Z. adres do korespondencji. Przesyłka doręczona została w trybie art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej "k.p.a." w dniu [...] r. E. Z., jako dorosłemu domownikowi. Pismem z dnia [...] r. W. Z. (złożonym w placówce pocztowej w dniu [...] r.,) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., skargę na postanowienie tegoż organu z dnia [...] r., nr [...]. Postanowieniem z dnia 25 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 532/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił powołaną powyżej skargę z powodu przekroczenia terminu do jej wniesienia, który upływał w dniu 6 lutego 2013 r. Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Gl 532/13 - odpis powołanego orzeczenia Sądu doręczono dorosłemu domownikowi, tj. żonie skarżącego w dniu 2 kwietnia 2013 r. Pismem z dnia [...] r. (nadanym w placówce pocztowej w tej samej dacie – kserokopia dowodu nadania w aktach sądowych k. 31), skarżący wystąpił m.in. za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie tegoż organu z dnia [...] r., nr [...]. W uzasadnieniu podał, że zaskarżone postanowienie żona przekazała mu w dniu [...] r., informując jednocześnie, że przedmiotowe rozstrzygnięcie doręczono jej w dniu [...] r. Skarżący oświadczył, że o fakcie niedochowania terminu do wniesienia skargi dowiedział się dopiero na skutek przejrzenia przez M. Z. akt sprawy o sygn. II SA/Gl 532/13. Wnioskodawca nadto wskazał, że [...]-letnia małżonka jest osobą chorą (wobec której orzeczono na stałe znaczny stopień niepełnosprawności), wymagającą opieki osób trzecich. Skarżący podniósł, że żona w okresach zaostrzeń choroby z powodu silnego bólu głowy ma zburzenia pamięci. Wnioskodawca wyjaśnił także, że mieszka na stałe w Ż. zaś okresowo przebywa w K. pod adresem, który wskazał jako adres do doręczeń, tj. miejsce zamieszkania żony. W załączeniu wniosku przesłano m.in. orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] r. Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K., poświadczony notarialnie wypis z treści orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] r. oraz oświadczenie E. Z. Przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi organ odwoławczy przekazał do Sądu przy piśmie z dnia [...] r., traktując go jako skargę na postanowienie z dnia [...] r., nr [...]. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 532/13 - pismo z dnia [...] r. bowiem przesłano także do wiadomości Sądu e-mailem w dniu [...] r., przywołując sygn. akt sprawy II SA/Gl 532/13 - skarżący wyjaśnił (pismem z dnia [...] r.), że przedmiotowe pismo w istocie stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie z dnia [...] r., nr [...]. Nadto uzupełniając braki formalne wniosku, skarżący w załączeniu przesłał skargę wraz z odpisem wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Przewodniczący Wydziału II, wobec wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie z pominięciem trybu przewidzianego w art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", w dniu 20 czerwca 2013 r. zarządził (sygn. akt II KO/Gl 59/13) o przekazaniu skargi organowi, celem nadania jej dalszego biegu zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednakże, stosownie do treści art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu. Z kolei stosownie do treści art. 87 § 4 p.p.s.a., równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, w oparciu o normy powyżej przywołane, wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że rozpoznawany wniosek został złożony w ustawowym terminie. Mając na względzie treść powołanych przepisów, zaznaczyć należy, że skarżący postąpił prawidłowo, kierując wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za pośrednictwem organu administracji. Taki tryb wnoszenia żądania przywrócenia terminu dla dokonania tej czynności w postępowaniu wynika wprost z art. 87 § 3 p.p.s.a. Zatem za datę złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy przyjąć dzień 8 kwietnia 2013 r. Nadto zważając, że skarżący o faktycznej dacie doręczenia zaskarżonego postanowienia mógł dowiedzieć się z treści uzasadnienia postanowienia Sądu z dnia 25 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 532/13 o odrzuceniu skargi na postanowienie z dnia [...] r., nr [...]., należy przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała najwcześniej w dniu doręczenia wnioskodawcy odpisu tego postanowienia, tj. 2 kwietnia 2013 r. Skarżący natomiast kierując wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na adres organu i nadając go w placówce pocztowej w dniu 8 kwietnia 2013 r., dochował terminu do złożenia wniosku. W ustawowym terminie skarżący uzupełnił także braki formalne wniosku. Sąd - mając na względzie, że pożądane jest zachowanie pewnego kompromisu polegającego na tym, by z jednej strony mieć na uwadze obiektywny miernik staranności, której można i trzeba wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, z drugiej zaś strony, powstrzymanie się od nadmiaru formalizmu, by z tego powodu nie zamknąć stronie prawa do sądu - przyjął, że skarżący w terminie przewidzianym na uzupełnienie braków formalnych wniosku złożył skutecznie skargę. Odnosząc się natomiast do przesłanki określonej w art. 87 § 2 p.p.s.a., w ocenie Sądu, okoliczności przedstawione we wniosku dostatecznie uprawdopodobniają, że do uchybienia terminu do złożenia skargi doszło bez winy strony skarżącej. Należy mieć na względzie, że skarżący leczy się w K., zaś pod wskazanym adresem do korespondencji zamieszkuje żona skarżącego, która jak wynika z przedstawionej dokumentacji medycznej " (...) wymaga w celu pełnienia ról społecznych stałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji (...)". Także o braku winy skarżącego może świadczyć okoliczność doręczenia w jednej przesyłce dwóch postanowień organu z tej samej daty, o podobnym numerze i zbliżonym przedmiocie sprawy. Uwzględniając przytoczoną argumentację Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.