II SA/Gl 128/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2017-04-12

Skład orzekający: Łucja Franiczek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, jeśli skarżący nie uprawdopodobnili niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, ponieważ skarżący nie wykazali, że jej wykonanie przed rozpoznaniem skargi może spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, a ogólne twierdzenia o szkodzie są niewystarczające.
Stan faktyczny
Skarżący M. S., D. S. oraz J. B. wnieśli skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Skarżący M. S. i D. S. złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi. Uczestnik postępowania S. S. wniósł o oddalenie wniosku, wskazując na brak uzasadnienia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. S., D. S. oraz J. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżących M. S. oraz D. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...], mocą której utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] udzielającą S. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr 1 w B. W skardze z dnia 5 stycznia 2017 r. skarżący M. S. oraz D. S., reprezentowani przez fachowego pełnomocnika zwrócili się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. Ustosunkowując się do powyższego wniosku skarżący J. B. w piśmie z dnia 21 marca 2017 r. poparł go wskazując, że ze względu na wniesiona skargę jest on uzasadniony, natomiast uczestnik postępowania S. S. w piśmie z dnia 29 marca 2017 r. wniósł o jego oddalenie, podnosząc, że skarżący nie wskazali na jakiekolwiek przesłanki uzasadniającej zgłoszony wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Oznacza to, że na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności potwierdzających słuszność jej żądania (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 754/09 – Lex nr 552410). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżących M. S. oraz D. S. nie podał jakichkolwiek informacji, które uprawdopodobniałyby okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami, co - zdaniem Sądu - w tym przypadku nie nastąpiło. To na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Ogólny wywód pełnomocnika skarżących, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącym znacznej szkody poprzez odebranie im środków służących zaspokajaniu podstawowych potrzeb należy uznać za niewystarczający, bowiem twierdzenia te powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej skarżących. W rozpoznawanej sprawie skarżący M. S. oraz D. S. nie uprawdopodobnili na czym konkretnie miałoby polegać spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenie znacznej szkody. Brak jest więc podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja spowoduje dla skarżących konsekwencje, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zarzuty dotyczące zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, co podnosi skarżący J. B. nie mogą zaś, w świetle przywołanych wyżej przepisów, przemawiać za uwzględnieniem takiego wniosku. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie zostały spełnione ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W świetle powyższego, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło