II SA/Gl 1298/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi W.F. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o wznowienie postępowania dotyczącego zmiany użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę. Powiatowy inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. decyzją z [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił W. F. (dalej strona lub skarżący) uchylenia decyzji dotychczasowej z [...] nr [... ]nakazującej M. i W. S. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczenia gospodarczego (parter) i pomieszczeń mieszkalnych (poddasze) na działce nr 1w Z. na pomieszczenia warsztatowe. W motywach tej decyzji organ administracji publicznej przedstawił w sposób skrótowy historię sprawy oraz przywołał treść regulacji prawnych normujących przedmiotową problematykę, ze szczególnym uwzględnieniem regulacji dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego. W końcowej części uzasadnienia odniósł się do treści żądania strony i doszedł do przekonania, że stronie w ramach rozpoznawania tej sprawy nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją z[...] ponieważ sprawa ta dotyczy przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania i nie oddziałuje na teren działek sąsiednich, a tym samym na teren działki strony tego postępowania. Nadto organ podkreślił, że powyższa decyzja została wykonana, a pierwotny sposób użytkowania pomieszczeń przywrócony. Z powyższą decyzją nie zgodziła się strona, która wniosła odwołanie do organu wyższego stopnia. W odwołaniu tym zanegowała działania organu pierwszej instancji i poczynione ustalenia. W ocenie odwołującego się organ pierwszej instancji nie ustalił w sposób prawidłowy kręgu stron postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z [...] Według strony w decyzji tej organ orzekł nie tylko o sposobie użytkowania pomieszczeń warsztatu w części "legalnej", ale także w odniesieniu do części rozbudowanej. Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach decyzją z [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał spraw do ponownego rozpatrzenia. W motywach tej decyzji organ ten po przedstawieniu w sposób bardzo rozbudowany dotychczasowego przebiegu postępowania począwszy od 2010 roku, stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji zawiera wady proceduralne, które uzasadniają uwzględnienie odwołania i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Organ ten w rozbudowany sposób przedstawił regulacje zamieszczone w Kodeksie postępowania administracyjnego odnoszące się do instytucji wznowienia postępowania administracyjnego, a następnie przybliżył problematykę interesu prawnego na gruncie prawa administracyjnego i w tym zakresie odwołał się do stanowisk prezentowanych w literaturze przedmiotu. W uzasadnieniu tej decyzji organ ten stwierdził po analizie treści wyroków zapadłych na wcześniejszych etapach postępowania, że jedynymi stronami postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń warsztatu winni być właściciele tego pomieszczenia. W konsekwencji organ ten uznał, że w sprawie tej nie można było wydać decyzji w oparciu o treść art. 151 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz w oparciu o treść art. 105 tego aktu. Uchylenie decyzji organu pierwszej instancji spowodowane zostało koniecznością konwalidowania działań tego organu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z decyzją z [...] nr[...] , wydaną na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wniosku strony z 3 marca 2021 r. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nr [...] z dnia [...] W motywach tej decyzji przedstawiono wpierw wniosek strony jak również przedstawiono dotychczasową historię postępowania dotyczącego zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń warsztatowych w budynku warsztatu ślusarskiego na działce nr 1 w Z. co do rozbudowy Zakładu Obróbki Metali. W dalszej części uzasadnienia przywołano podstawy prawne wznowienia postępowania administracyjnego. Odnosząc się do przesłanki wznowienia przedmiotowego postępowania podkreślono, że strona przywołała treść art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, a zatem mówiącą o tym, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym. W ocenie organu w ramach postępowania zakończonego decyzją z [...] stronie tego postępowania nie przysługiwał status strony postępowania, ponieważ przymiot strony musi wynikać z przepisu prawa, a z samego faktu posiadania sąsiedniej nieruchomości taki status nie przysługuje we wszystkich postępowaniach. W ramach postępowania zakończonego decyzją z [...] nałożono na Państwo S. określone obowiązki na "legalną" część obiektu, albowiem dokonano zmiany sposobu użytkowania warsztatu na mieszkalną i gospodarczą odbyła się w terenie przeznaczonym pod zabudowę i usługi, a wskazany obiekt nie oddziałuje negatywnie na sąsiednie nieruchomości, ponieważ zlokalizowany jest w znacznej odległości od zabudowań wnoszącego wniosek o wznowienie postępowania. W końcowej części uzasadnienia przedstawiono argumentację przemawiającą za umorzeniem wszczętego postępowania i w tym zakresie odwołano się do orzecznictwa sądów administracyjnych. Z powyższą decyzją nie zgodziła się strona która wniosła odwołanie do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach. W odwołaniu tym wyrażono niezadowolenie z powyższej decyzji i wskazano, że stanowisko organu pierwszej instancji jest błędne, w szczególności gdy idzie o wyznaczenie kręgu stron postępowania w przypadku samowolnego użytkowania obiektu budowlanego. Odwołujący podkreślił, że jest właścicielem sąsiedniej nieruchomości i użytkowanie obiektu, co do którego rozstrzygnięto decyzją z [...] oddziałuje na jego nieruchomość, a przepisy prawa zawierają regulacje dające gwarancję ochrony interesów osób trzecich, a w szczególności właścicieli nieruchomości sąsiednich. W odwołaniu strona przybliżyła przejawy oddziaływania i podkreśliła, że funkcjonowanie zakładu obróbki metali spowodowało znaczny uszczerbek na zdrowiu u niego i u żony. W końcowej części odwołania strona przybliżyła okoliczności prowadzenia działalności przez właścicieli sąsiedniej nieruchomości, jak również wydane w tym zakresie rozstrzygnięcia. Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach decyzją z [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji przedstawił wpierw dotychczasowy przebieg postępowania, w tym czynności procesowe podejmowane przez wypowiadające się w sprawie organy, począwszy od 2010 r. Następnie organ ten odwołał się do postanowień własnej decyzji z [...] i zamieszczonych w niej wskazań co do dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego. Przywołano również przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do instytucji wznowienia postępowania administracyjnego i wynikające z nich konsekwencje. W dalszej kolejności podkreślono, że organ pierwszej instancji zasadnie wznowił postępowanie w sprawie ponieważ strona odwołała się do przesłanki przewidzianej treścią art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. W tym kontekście organ odwoławczy dokonał analizy pojęcia interesu prawnego i odwołał się do orzecznictwa sądów administracyjnych jak również stanowisk prezentowanych w literaturze przedmiotu. Po odwołaniu się do postanowień wyroku WSA w Gliwicach z 18 marca 2020 r. podkreślono związanie organu administracji wskazaniami zawartymi w prawomocnych orzeczeniach. W ramach tego postępowania Sąd dokonał ustaleń zakresu podmiotowego prowadzonego postępowania i nie dopatrzył się uchybień w tym zakresie po stronie organów administracji. W konsekwencji organ odwoławczy doszedł do przekonania, że wnoszącemu odwołanie nie przysługuje status strony w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] a to oznacza, że ustalenia i rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji są prawidłowe. Z powyższą decyzją nie zgodziła się strona, która wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej powyższej decyzji zarzucono naruszenie postanowień art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego. W motywach skargi przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania oraz podejmowane w nim rozstrzygnięcia. Skarżący szczególną uwagę skupił na negatywnych konsekwencjach funkcjonowania zakładu obróbki metali zlokalizowanego na sąsiedniej nieruchomości i wynikające dla niego negatywne konsekwencje. Istota argumentacji zamieszczonej w skardze sprowadza się do wykazania, że skarżącemu przysługuje status strony w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją z [...] ponieważ decyzja ta oddziałuje na jego nieruchomość. Dla wykazania zasadności prezentowanego poglądu skarżący odwołał się do licznych orzeczeń sądów administracyjnych w tym także tych, które odnosiły się do jego sytuacji procesowej we wcześniejszych postępowaniach prowadzonych przez organy administracji publicznej i sąd administracyjny. W odpowiedzi na skargę Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach wniósł o jego oddalenie i przywołał analogiczną argumentację do tej, którą zamieścił w kwestionowanym rozstrzygnięciu. Pismem z 17 stycznia 2022 r. skarżący podtrzymał wniesioną skargę jak również przedstawił dodatkowe argumenty przemawiające za zasadnością stanowiska przez niego prezentowanego. W przywołanym piśmie odniesiono się do kwestii historycznych i podejmowanych wcześniej orzeczeń w zakresie rozpoznawanych spraw dotyczących funkcjonowania na sąsiedniej nieruchomości zakładu obróbki metali. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada wymogom prawa. Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie każde naruszenie przepisów prawa będzie uzasadniało uwzględnienie wniesionej skargi do sądu administracyjnego, a jedynie takie, które będzie miało znaczenie dla kontrolowanego rozstrzygnięcia. Zakres kontroli sprawowanej przez Sądy wynika z treści art. 134 § 1 tej ustawy. Zgodnie z tą regulacją Sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego rozstrzygnięć organów administracji publicznej. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli Sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego. Przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w polu widzenia należy mieć postanowienia art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także Sądy, chyba że prawo uległo zmianie. Przywołanie powyższego przepisu wynika z tego, że Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach decyzją z [...] uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z z [...] mocą której organ ten umorzył postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy Zakładu Obróbki Metali zlokalizowanego w Z. przy ul. [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. W motywach tej decyzji organ odwoławczy wskazał, że organ pierwszej instancji winien udzielić inwestorom przedmiotowego Zakładu pozwolenia na użytkowanie, o którym mowa w art. 42 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. Przywołane tu wskazanie jest wiążące dla organu pierwszej instancji, przy czym decyzja kasacyjna została poddana sądowej kontroli, ponieważ skarżący w niniejszym postępowaniu wniósł od tej decyzji sprzeciw do tutejszego Sądu. Sprzeciw ten został oddalony mocą wyroku z 29 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/GI 515/20. W motywach rozstrzygnięcia wypowiadający się w sprawie Sąd stwierdził, że oceniając wszystkie prace związane z rozbudową zakładu ślusarskiego inwestorów, nawet przy przyjęciu, że w zakresie kwestionowanym przez skarżącego zostały wykonane bez wymaganego prawem pozwolenia, należało podzielić stanowisko organów orzekających, że brak było podstaw do wydania nakazu rozbiórki objętych postępowaniem obiektów, czy też nakładania na podstawie art. 40 tej ustawy na inwestorów obowiązków, mających na celu doprowadzenie tych obiektów do stanu zgodnego z prawem, a to w sytuacji, gdy takie obowiązki zostały już wcześniej przez nich zrealizowane. Nadto w wyroku tym w sytuacji stwierdzenia przez organ braku podstaw do orzeczenia nakazu rozbiórki z wyżej wymienionego art. 37 oraz braku podstaw do nakazania wykonania robót w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego w prawem, na podstawie art. 40 ustawy prawo budowlane z 1974 r., organ powinien zakończyć postępowanie wydając w trybie art. 43 powyższej ustawy decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, a nie jak uczynił to organ I instancji decyzję o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego. W takim stanie faktycznym przepisy prawa obligują organ do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia - decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Dodatkowo zaznaczyć należy, że skarga kasacyjna od powyższego wyroku została przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalona wyrokiem z 17 marca 2021 r., sygn. akt II OSK 3347/20. Oznacza to, że wskazania zamieszczone w przywołanej powyżej decyzji organu odwoławczego oraz potwierdzone w orzeczeniach sądów administracyjnych są wiążące dla organów wypowiadających się w rozpoznawanej sprawie, jak również dla składu orzekającego. Związanie to jest istotne, ponieważ stan prawny leżący u podstaw działań organów administracji publicznej nie uległ zmianie. Obok powyższych uwag w polu widzenia należy mieć to, że przedmiotowe postępowanie prowadzone jest w ramach postępowania nadzwyczajnego weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej, a mianowicie wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania administracyjnego związane jest z ujawnieniem się przesłanki o charakterze proceduralnym, mającej znaczenie dla wydanego przez organ administracji rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie wznowienia przedmiotowego postępowania dokonano z uwagi na zgłoszenie występowania przesłanki przewidzianej treścią art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, a mianowicie niezapewnienie stronie postępowania czynnego w nim udziału. W sprawie tej organ pierwszej instancji decyzją z[...] . skierowaną do M. i W. S. nakazał przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczenia gospodarczego (parter) i pomieszczeń mieszkalnych (poddasze) na działce nr 1 w Z na pomieszczenia warsztatowe. W postępowaniu zakończonym powyższą decyzją jako stronę postępowania uczyniono wyłącznie adresatów. Skarżący po uzyskaniu informacji o wydaniu powyższej decyzji wystąpił o wznowienie postępowania argumentując, że w postępowaniu dotyczącym przywrócenia poprzedniego stanu użytkowania na działce 1, przysługuje mu status strony, ponieważ legitymuje się interesem prawnym. Po wpłynięciu do organu pierwszej instancji powyższego żądania organ przeprowadził stosowne postępowanie i kierując się treścią art. 151 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił uchylenia decyzji z[...] a po wniesieniu odwołania przez stronę organ wyższego stopnia decyzją kasacyjną uchylił tę decyzję i wskazał, że w przypadku, gdy osoba w ramach wznowionego postępowania nie wykaże legitymowania się interesem prawnym obowiązany jest nie wydawać decyzji merytorycznej, lecz decyzję umarzającą wszczęte postępowanie administracyjne. Kierując się tymi wskazaniami zamieszczonymi w decyzji kasacyjnej organ pierwszej instancji umorzył wszczęte postępowanie administracyjne w zakresie wznowienia postępowania, które zostało następnie utrzymane w mocy przez organ odwoławczy, a skarżący wniósł skargę na te decyzję. W przedstawionym stanie faktycznym kluczową zatem rolę odgrywa to, czy organy administracji publicznej zasadnie przyjęły, że skarżącemu w ramach postępowania administracyjnego dotyczącego wydania decyzji dotyczącej przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczenia gospodarczego (parter) i pomieszczeń mieszkalnych (poddasze) na działce nr 1 w Z na pomieszczenia warsztatowe nie przysługuje przymiot strony. Analiza unormowań prawnych, jak również orzeczeń sądowych wydawanych w tej sprawie skłania do uznania, że wypowiadające się w sprawie organy administracji publicznej nie dopuściły się w tym zakresie uchybień przepisów prawa, a to oznacza, że zasadnie przyjęły, brak przymiotu strony po stronie skarżącego. Dostrzec należy, że w zakresie spraw budowlanych, a z tego typu sprawą w rozpoznawanej sprawie Sąd się styka, stroną postępowania administracyjnego jest inwestor oraz właściciel sąsiedniej nieruchomości, jeżeli projektowana inwestycja oddziałuje na sąsiednią nieruchomość. To podstawowe założenie znajduje zastosowanie do takich spraw jak w tej, która znalazła swoje zwieńczenie w decyzji z [...] Podkreślenia wymaga to, że mocą przedmiotowej decyzji zobowiązano właściciela działki 1 w Z do przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczenia gospodarczego (parter) i pomieszczeń mieszkalnych (poddasze) na działce nr 1 w Z na pomieszczenia warsztatowe. W tym przypadku, wbrew twierdzeniom skarżącego brak jest oddziaływania wykonywanych prac na sąsiednią nieruchomość. W uzasadnieniach decyzji organu pierwszej instancji i w zaskarżonej decyzji zamieszczono rozbudowane rozważania na temat pojęcia interesu prawnego i z tego powodu w ramach niniejszego uzasadnienia brak jest podstaw dla powielania tych rozważań. Z tego powodu Sąd zamieszczone we wskazanych decyzjach ustalenia dotyczące pojęcia interesu prawnego przyjmuje i uznaje za własne. Skoro obowiązek nałożony na właściciela sąsiedniej nieruchomości nie wiąże się z oddziaływaniem na nieruchomość skarżącego, to tym samym skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją organu pierwszej instancji z [...] Skoro przeprowadzone rozważania doprowadziły do tego, że wypowiadające się w sprawie organy administracji publicznej w sposób prawidłowy ustaliły krąg stron postępowania zakończonego decyzją z [...] to tym samym zasadnie uznały, że skarżącemu w tym postępowaniu taki status nie przysługuje. Skoro skarżącemu nie przysługuje status strony w postępowaniu zakończonym wydaniem przywołanej powyżej decyzji, tym samym jego żądanie wznowienia postępowania administracyjnego z uwagi na wystąpienie przesłanki przewidzianej treścią art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego jest bezzasadne, a tym samym organ odwoławczy zasadnie nakazał umorzenie postępowania wszczętego na wniosek skarżącego, ponieważ wyczerpana została przesłanka umorzenia postępowania administracyjnego przewidziana treścią art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, albowiem prowadzenie postępowania stało się z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. Brak wykazania legitymacji strony w realiach rozpoznawanej sprawy skutkuje wyczerpaniem przesłanki umorzenia postępowania administracyjnego, co też organy administracji publicznej uczyniły. W skardze do tutejszego Sądu skarżący akcentuje naruszenie postanowień art. 28 powyższego Kodeksu. Tak sformułowany zarzut wiąże się z pojęciem strony, ponieważ skarżący utrzymuje, że w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] winien przysługiwać mu status strony tego postępowania. Zarzut ten w świetle przeprowadzonych powyżej rozważań nie jest trafny i nie może zasługiwać na podzielenie, a tym samym uznać należy, że nie może on stanowić podstawy uwzględnienia wniesionej skargi. W przedmiotowej skardze skarżący akcentuje silnie negatywne konsekwencje funkcjonowania zakładu obróbki metali zlokalizowanego na sąsiedniej nieruchomości i wynikające z tego dla niego konsekwencje. Podkreślić należy, że przedmiotem postępowania zakończonego przywoływaną tu decyzją z [...] jest nakazanie właścicielom działki 1 w Z przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczenia gospodarczego (parter) i pomieszczeń mieszkalnych (poddasze) na pomieszczenia warsztatowe. Tak wyznaczony zakres postępowania nie odnosi się do problematyki związanej z funkcjonowaniem zakładu obróbki metali i wynikających z tego dla skarżącego negatywnych konsekwencji. Mocą wskazanej decyzji nakazano przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczeń, które były wykorzystywane na inne cele niż związane z funkcjonowaniem przedmiotowego zakładu obróbki metali. Także analiza pisma skarżącego z 17 stycznia 2022 r. pozwala stwierdzić, że skarżący ogniskuje swoją uwagę na funkcjonowaniu tego zakładu i pomija przy tym to, że przedmiotem prowadzonego postępowania administracyjnego jest inne zagadnienie. W konsekwencji uznać należy, że zarzuty formułowane przez skarżącego nie są trafne. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest niezasadna, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.