II SA/Gl 131/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie uchylenia pozwolenia na budowę w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia 28 stycznia 2016 r. "A" Sp. z o.o. w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] r. nr [...] uchylające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r. nr [...] odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie hałasu emitowanego przez urządzenia wentylacyjne i klimatyzacyjne zamontowane na budynku restauracji przy ul. [...] w C., zakończone decyzją organu powiatowego z dnia [...] r. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie postanowienia stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Prowadzenie dalszego postępowania w sprawie hałasu emitowanego przez urządzenia wentylacyjne i klimatyzacyjne zamontowane na dachu budynku, w którym mieści się restauracja "B" może skutkować koniecznością prowadzenia dalszych prac zmierzających do ustalenia prawidłowości funkcjonowania tych urządzeń, co może wiązać się z koniecznością wstrzymania ich funkcjonowania, a to w konsekwencji prowadzić będzie do wstrzymania działalności gastronomicznej. Wskazano, że skarżący nawet w przybliżeniu nie jest w stanie określić jak długo potrwa przerwa w prowadzonej działalności, a taki stan może zniechęcić potencjalnych klientów. Podniesiono, iż urządzenia wentylacyjne zamontowane na dachu restauracji "B" zostały doprowadzone do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami, to jest do poziomu 44,4 dB w porze nocnej. Uczestnik postępowania P. P., w piśmie z dnia 31 marca 2016 r., ustosunkowując się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, zwłaszcza podnoszone we wniosku okoliczności nie wskazują na niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody. Uczestnik powołując się na zły stan swojego zdrowia wskazał, że wadliwe i negatywne oddziaływanie instalacji restauracji narazi go na dodatkowe dolegliwości, szczególnie w okresie, gdy zwyczajowo uchyla się okna mieszkań czyli w okresie od wiosny do późnej jesieni. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. O wstrzymaniu wykonania aktu sąd orzeka na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania, pod pojęciem którego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Do aktów takich nie będą zatem należeć te, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Pojęcie wykonania aktu administracyjnego w rzeczywistości dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego nałożone zostają na niego obowiązki (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325). W świetle powyższych rozważań należy zauważyć, że przedmiotem wniosku strony skarżącej jest postanowienie uchylające rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania. Postanowienie to w swej istocie oznacza, że organ pierwszej instancji obowiązany jest ponownie rozpoznać sprawę, a w wyniku tych czynności organ ten wyda nowe rozstrzygnięcie, od którego przysługiwać będzie na ogólnych zasadach środek zaskarżenia. Ma ono charakter procesowy i skutkuje wyłącznie obowiązkiem organu pierwszej instancji ponownego rozpatrzenia sprawy. Rozstrzygnięcia kasatoryjne, do których należy zaskarżone postanowienie, ze swej istoty nie wywołują skutków prawnych, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniających zastosowanie instytucji wstrzymania jego wykonania. Skutki prawne, o których mowa w tym przepisie, wystąpić mogą, co do zasady, dopiero wskutek wydania rozstrzygnięcia załatwiającego sprawę administracyjną co do jej istoty. Na podstawie takiego postanowienia organu odwoławczego żadna ze stron nie nabywa uprawnień ani obowiązków, a samo postanowienie nie nadaje się do wykonania. Wobec tego instytucja wstrzymania wykonania, co do zasady nie może znaleźć zastosowania w odniesieniu do aktu zaskarżonego w niniejszej sprawie. Dodatkowo wskazać należy, że nawet przy przyjęciu, że zaskarżone postanowienie może hipotetycznie wywołać określone skutki prawne po stronie skarżącej, to w przedmiotowym wniosku nie przedstawiono argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, w szczególności nie wskazano na czym konkretnie, a nie jedynie hipotetycznie, w odniesieniu do aktualnej sytuacji skarżącej, polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Podniesione natomiast w skardze zarzuty dotyczące naruszenia zaskarżoną decyzją przepisów prawa będą podlegały ocenie przez Sąd na etapie merytorycznego rozpatrywania skargi. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.