II SA/Gl 1316/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] nakazującą rozbiórkę murowanego obiektu garażowo – gospodarczego, w części dotyczącej sposobu określenia obiektu podlegającego rozbiórce, poprzez wskazanie, że rozbiórce podlega murowany garaż dwustanowiskowy. W piśmie z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego I. G. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazywał, że okoliczności podniesione w uzasadnieniu skargi przekonują, iż w świetle zasad współżycia społecznego i celowości postępowania administracyjnego zaskarżona decyzja powinna zostać uchylona. Skarżący wskazywał, że po zmniejszeniu powierzchni budynku będzie on zwolniony z konieczności uzyskania pozwolenia budowlanego, a postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe powinno zostać umorzone. W ocenie skarżącego organ zlekceważył deklarację skarżącego, dotyczącą przebudowy budynku gospodarczego, co będzie skutkować zmniejszeniem jego powierzchni. Pomimo tego organ pierwszej instancji wystosował do skarżącego upomnienie wzywające do wykonania zaskarżonej decyzji w terminie do [...] r. pod rygorem nałożenia grzywny o wysokości 40.000 zł. Wreszcie skarżący podnosił, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi go możliwości obrony jego praw, a postępowanie przed Sądem pozbawione będzie praktycznego znaczenia. Skarga na decyzję oparta jest na przekonaniu, iż interpretacja przepisów budowlanych, uwzględniająca ich ratio legis oraz zasady współżycia społecznego, pozwoli na doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem, przy równoczesnym zminimalizowaniu kosztów skarżącego. Skarżący podkreślił, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi sprawi, iż skarga stanie się bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek, określonych w powołanym powyżej przepisie ustawy. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Zdaniem Sądu określone w art. 61 § 3 ustawy przesłanki wstrzymania wykonania aktu zostały spełnione w niniejszej sprawie. Co do zasady bowiem wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego, a taki nakaz wynika z zaskarżonej decyzji, pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki, gdyż najczęściej prowadzi do zniszczenia co najmniej części użytych do jego budowy materiałów budowlanych. Oznacza to także, że wykonanie rozbiórki może pociągnąć za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody właścicielowi obiektu. Na marginesie warto nadmienić, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi. Ta bowiem kwestia będzie przedmiotem rozważania dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznania skargi. Mając na uwadze powołaną wyżej argumentację i działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.