II SA/Gl 1316/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 7 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 20 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę I.G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...]w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W dniu [...] r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym sporządzoną przez siebie osobiście skargę kasacyjną od rzeczonego wyroku z dnia 20 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga taka powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie znajduje zastosowania jedynie wtedy, gdy stroną postępowania jest adwokat, sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych ( art. 175 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia odrzucającego skargę wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 lipca 2011 r. W ustawowym terminie została wywiedziona skarga kasacyjna, która jednak nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Stwierdzić zatem należało, że wniesienie skargi kasacyjnej przez samego skarżącego, który nie posiadał kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. sprawia, że skarga taka obarczona jest nieusuwalnym brakiem formalnym. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.