II SA/Gl 132/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2018 r. sprawy ze skargi T. K. oraz A. M. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. Po rozpoznaniu wniosku E. L. z dnia [...] r. Starosta [...] decyzją z dnia [...] r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił w/w pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 1obręb L. przy ul. [...] w B. Po rozpoznaniu wniesionego od tej decyzji przez współwłaścicielki sąsiedniej nieruchomości (działki nr 2) T. K. i A. M. odwołania decyzja ta została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji decyzją Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...]. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy zwrócił uwagę na braki w zatwierdzonym projekcie budowlanym utrudniające ocenę zgodności inwestycji z obowiązującym planem zagospodarowania oraz z przepisami techniczno-budowlanymi. Po uzupełnieniu złożonego projektu budowlanego Starosta [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36, art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 81, art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm., zwanej dalej Prawem budowlanym lub ustawą) oraz art. 104 Kpa ponownie zatwierdził projekt budowlany i udzielił E. L. pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 1obręb L. przy ul. [...] w B. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że projektowana inwestycja jest zgodna z obowiązującym na tym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej – symbol planu C15MN), przedłożony projekt budowlany przewidujący realizację ściany budynku w granicy z działką nr 2 jest zgodny z treścią § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm., zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych), w sytuacji gdy ściana ta nie posiada otworów okiennych i drzwiowych, zaś działka objęta inwestycją posiada 8,95m szerokości. Projekt ten został opracowany zgodnie z obowiązującymi przepisami i jest kompletny. W odwołaniu od tej decyzji T. K. i A. M. zarzuciły, że objęty pozwoleniem obiekt stanowi jedynie posiadającą 3 ściany przybudówkę do ich budynku. Powstał w wyniku samowoli budowlanej w latach 1965-1970, jest w złym stanie technicznym, nadaje się do rozbiórki, a nie do rozbudowy. Powołały się też na wydany w sprawie rozbudowy i przebudowy tego budynku wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 stycznia 2009 r. Wojewoda Śląski odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego orzeczenie organu pierwszej instancji utrzymał w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdził, że projekt budowlany przedmiotowej inwestycji, uzupełniony w toku ponownego rozpatrywania sprawy pismem z dnia 30 czerwca 2017 r., spełnia wymagania określone przepisem art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Projektowana inwestycja zlokalizowana jest na terenie objętym granicami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (m.p.z.p.) miasta B. dla terenu położonego w dzielnicy L. w obrębie ulic: [...] oraz rzeki P., zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej B. z dnia [...] r. (Dz. Urz. Woj. [...] z [...] r., poz. [...]). Projekt budowlany planowanej inwestycji jest zgodny z ustaleniami ww. planu dla terenu określonego symbolem planu C15MN, w zakresie przeznaczenia oraz zasad zagospodarowania terenów i kształtowania zabudowy. Projekt zagospodarowania działki nr 1 jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zgodnie bowiem z ogólnymi zasadami sytuowania budynków zawartymi w przepisie § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 tego rozporządzenia lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4m – w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, bądź nie mniejszej niż 3m – w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. W stosunku do inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie istniejącego budynku usytuowanego w zbliżeniu do granicy działki w zabudowie jednorodzinnej, na działce budowlanej o szerokości mniejszej od 16m – co ma miejsce w rozpatrywanym przypadku – zastosowanie ma przepis § 12 ust. 3 pkt 1 tego rozporządzenia który stanowi, że: "W zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273 dopuszcza się sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejsza niż 15,m na działce budowlanej o szerokości mniejszej od 16m". Zdaniem organu odwoławczego przedłożony projekt budowlany jest kompletny, inwestor złożył pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. Sprawdzenie przedłożonego projektu budowlanego zgodnie z regulacją art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, uprawnia do udzielenia pozwolenia na budowę dla objętej nim inwestycji. W odniesieniu do zarzutów odwołania Wojewoda wyjaśnił, że w oparciu o materiał dowodowy zebrany w toku postępowania odwoławczego, w tym na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. nr [...] z dnia [...] r., znak: [...], umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie legalności budynku mieszkalnego położonego w B. przy ul. [...] (działka nr 1k.m. 10), wybudowanego w latach 60-tych oraz utrzymującej ją w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., znak: [...] – zarzuty dotyczące nielegalnego wzniesienia tego budynku mieszkalnego, podlegającego obecnie rozbudowie i nadbudowie uznać należy za bezzasadne. Stwierdził też, że wskazany przez odwołujące się wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 stycznia 2009 r. (sygn. akt II SA/Gl 127/08), uchylał decyzje organów administracji architektoniczno-budowlanej obu instancji ze względu na konieczność wyjaśnienia kwestii legalności istniejącego obiektu objętego wnioskiem o pozwolenie na rozbudowę, nadbudowę i przebudowę, które to kwestie zostały następnie rozstrzygnięte przez organy nadzoru budowlanego. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję Wojewody Śląskiego T. K. i A. M. wniosły o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją Starosty [...] oraz o zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zarzuciły, że decyzje te zostały wydane z naruszeniem art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego wskutek błędnego uznania, iż zatwierdzony pozwoleniem projekt inwestycji spełnia przewidziane tym przepisem wymagania oraz z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa mającym istotny wpływ na wynik sprawy polegającym na nieprawidłowym zebraniu, rozpatrzeniu i ocenieniu materiały dowodowego. Podniesiono, że objęty pozwoleniem obiekt nie jest budynkiem, został wybudowany samowolnie, inwestorka nie ma prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ma jedynie prawo do użytkowania 1,8 części gruntu, nie rozliczyła się z nimi i ich ojcem z nakładów jakie na ten obiekt poczynił, sporny obiekt nie może samodzielnie funkcjonować bez naruszenia własności ich sąsiedniego budynku, jest oparty na jego ścianie granicznej oraz, iż ściana do której ta przybudówka przylega posiada okienko, które musi być powiększone. W załączniku do skargi skarżące podkreśliły, że objęty pozwoleniem na budowę obiekt nie może być uznany za budynek w rozumieniu art. 3 Prawa budowlanego, planowana przebudowa nie spełnia wymogów w zakresie bezpieczeństwa pożarowego, ingeruje w elewację ich budynku, została zaprojektowana w oderwaniu od jego architektury i z naruszeniem wymogów ładu przestrzennego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Śląski wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa dającym podstawę do jej wzruszenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego podzielić trzeba stanowisko organów orzekających, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany (po jego uzupełnieniu w toku postępowania po uchyleniu do ponownego rozpatrzenia pierwszej wydanej w tym postępowaniu decyzji Starosty [...]) spełnia wszystkie wymagania o jakich mowa w art. 34 i art. 35 Prawa budowlanego, w tym gdy chodzi o projekt zagospodarowania działki inwestorki wymogi wynikające z rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, co zostało szczegółowo w zaskarżonej decyzji przeanalizowane. Inwestorka E. L. złożyła też w trybie art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością (działką nr 3) na cele budowlane. W takiej sytuacji zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 ustawy organy nie mogły odmówić wydania pozwolenia na budowę. Skarżące nie przedstawiły żadnych dowodów podważających w tym względzie stanowisko organów. W świetle złożonego przez inwestorkę w trybie art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy oświadczenia popartego treścią dołączonego do wniosku wypisu z rejestru gruntów oraz postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] r. sygn. akt [...] o stwierdzeniu nabycia spadku po A. B. niezrozumiałe jest kwestionowanie przez skarżące prawa inwestorki do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ewentualne roszczenia skarżących do nakładów na objęty postępowaniem w niniejszej sprawie budynek (poczynionych według twierdzeń skarżących przez ich ojca), pozostają poza tym postępowaniem. Mogą być ewentualnie przedmiotem postępowania cywilnego (jeżeli nie były objęte przedmiotem sprawy cywilnej o zniesienie współwłasności, w rozpoznaniu której zostały wydzielone działki nr 1i nr 2 – sygn. akt [...] Sądu Rejonowego w B.). Na akceptację nie zasługują też twierdzenia skarżących, że objęty wnioskiem i pozwoleniem na budowę budynek powstał nielegalnie. Organy architektoniczno budowlane były w tym względzie związane ostatecznymi wynikami postępowań zakończonych przed organami nadzoru budowalnego, wszczętych m.in. w następstwie powołanego przez skarżące wyroku WSA w Gliwicach z dnia 16 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Gl 127/08. Z zalegających w aktach administracyjnych kserokopii ostatecznych decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. i z dnia [...] r. (nadesłanych przy piśmie tego organu z dnia [...] r.) wynika zaś, że brak jest podstaw do kwestionowania zarówno legalności wybudowania tego budynku jak i robót budowlanych związanych z jego rozbudową wykonanych w czasie obowiązywania uchylonego w/w wyrokiem WSA w Gliwicach sygn. akt II SA/Gl 127/08 pozwolenia na budowę Starosty [...] z dnia [...] r. W postępowaniach zakończonych tymi decyzjami ustalono i przesądzono też jednoznacznie, że dotychczas wykonane, jak i projektowane w spornym budynku roboty budowlane nie mają negatywnego wpływu na sąsiedni budynek należący do skarżących. W szczególności z wykonanych na potrzeby takich postępowań ekspertyz nie wynika aby przedmiotowy budynek miał być oparty na fundamencie budynku skarżących. Przewidziana zgodnie z zatwierdzonym zaskarżoną decyzja projektem ściana w granicy z działką skarżących ma być zrealizowana na wybudowanym nowym odcinku fundamentu na terenie działki inwestorki. Wbrew stanowisku skarżących zrealizowane przy rozbudowie spornego budynku roboty nie wpłynęły też w żaden sposób na bezpieczeństwo pożarowe budynku skarżących (na działce nr 2) oraz nie naruszyły przepisów przeciwpożarowych. Wybudowana od strony budynku skarżących ściana wprost bezpieczeństwo to poprawiła. W świetle opracowanej na potrzeby postępowania zakończonego w/w decyzją [...]WINB w K. z dnia [...] r. opinii biegłego z zakresu pożarnictwa mgr inż. A. D. z dnia [...] r. (str. 6 tej decyzji – karta 21 akt organu II instancji), objęta zaskarżonym projektem budowlanym ściana usytuowana przy granicy z działką i budynkiem skarżących nie musi spełniać wymogów odporności ogniowej REI-60/2, z przyczyn w tej opinii podanych. W świetle treści przepisów Rozdziału 4 Prawa budowlanego nie ma znaczenia, że podlegający rozbudowie i nadbudowie obiekt budowlany miał jedną ścianę wspólną z budynkiem skarżących skoro w następstwie obecnie projektowanych oraz częściowo już zrealizowanych i zalegalizowanych robót budowlanych powstanie dla niego od strony budynku skarżących odrębna ściana. Wbrew stanowisku skarżących nawet przed rozbudową przedmiotowy obiekt spełnia wymogi budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Prawidłowo przyjęły też organy orzekające, że sporna inwestycja nie narusza obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, również gdy chodzi o wynikający z tego planu ład przestrzenny. Odmienne w tym względzie twierdzenia skarżących (w żaden sposób zresztą nie skonkretyzowane) nie zasługują zatem na uwzględnienie. Zupełnie niezrozumiałe i sformułowane dopiero w skardze jest stwierdzenie jakoby przeciwko wydaniu kwestionowanego pozwolenia miała przemawiać okoliczność, że "ściana do której przylega przybudówka posiada okienko, które musi być powiększone, projekt nie uwzględnił tej okoliczności", w sytuacji gdy projektowana rozbudowa i nadbudowa nie ingeruje w budynek skarżących. Gdyby chodziło zaś w tym względzie o ewentualny zamiar skarżących poszerzenia okna strychowego usytuowanego w południowej ścianie granicznej, to nie byłoby to zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych możliwe. Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.