II SA/Gl 133/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. i K. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżących od kosztów sądowych Skarżący, na drukach urzędowych formularzy wniosków o przyznanie prawa pomocy zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną. Wskazali, że wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, poza budynkiem mieszkalnym o pow. 65 m2 oraz nieruchomością rolną (aktualnie nieużytkowaną) o pow. 5400 m2. Jedynym źródłem ich utrzymania się jest renta K. Z. w wysokości 751,37 zł netto miesięcznie. Stałe, miesięczne wydatki w rodzinie wnioskodawców kształtują się na poziomie 460 – 500 zł miesięcznie. Wnioskodawcy nadesłali szereg dokumentów obrazujących zarówno poziom swoich dochodów jak i wydatki, a na wezwanie referendarza sądowego M. Z. przesłał kopię zeznania podatkowego swojego małżonka. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Jest ona poddawana ocenie z uwzględnieniem stanu majątkowego strony, w tym poziomu uzyskiwanych dochodów oraz czynionych wydatków w kontekście kosztów, jakie strona może ponieść w postępowaniu sądowym. Takie porównanie, dokonane na gruncie niniejszej sprawy pozwala przyjąć, iż zarówno uiszczenie wpisu od skargi jak i poniesienie pozostałych kosztów sądowych leży poza granicami możliwości finansowych strony. Nie budzi wątpliwości, że wnioskodawcy dysponują bardzo niskim dochodem, który jest pomniejszany dodatkowo o bieżące koszty utrzymania. Łączny dochód w ich rodzinie wynosi około 700 zł a wobec tego pozwala na zaspokojenie jedynie elementarnych potrzeb bytowych. Skarżąca nie uzyskuje żadnego dochodu, co znalazło swoje potwierdzenie w kopii nadesłanego zeznania podatkowego za 2015 r. Mając na względzie przedmiot skargi wpis od niej wynosi 500 zł - Wobec opisanych wyżej okoliczności, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.