II SA/Gl 1332/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Nowak, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2025 r. sprawy ze skargi K. L., M. ., M. C., M. G., T. G. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 2 sierpnia 2024 r. nr IFXIV.7840.1.36.2023 w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 17 maja 2023 r. nr [...], 2. zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz K. L. i M. L. solidarnie 1014 (jeden tysiąc czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3. zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz M. C. 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 4. zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz M. G. i T. G. solidarnie 1014 (jeden tysiąc czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją Nr[...], znak[...], [...], z dnia 17 maja 2023 r., Prezydenta Miasta K. (dalej: organ pierwszej instancji), na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 682 z późn. zm., dalej: Pr. bud.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 15 maja 2021 r. Inwestorów – R. K., A. K. j, R. M., D. M., G. M., zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji: budowy zespołu sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej - Segmenty A, B, C, D, E, F przy ulicy [...] w K., jednostka ewidencyjna: miasto K., obręb ewidencyjny: Dz. L., działki ewidencyjne: nr[...], [...], [...], karta mapy 39, z zachowaniem warunków wskazanych w decyzji. Sprawa rozpoznawana jest ponownie, uprzednia decyzja organu z dnia 8 marca 2022 r. nr [...] została uchylona decyzją Wojewody Śląskiego z dnia 12 października 2022 r. znak[...], a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania ze wskazaniem, iż konieczne pozostaje przyznanie statusu strony właścicielom działek sąsiednich nr [...], [...],[...]oraz [...]. W uzasadnieniu decyzji organ zaznaczył, że Inwestorzy wystąpili do organu z wnioskiem o pozwolenie na budowę dla opisanego zamierzenia inwestycyjnego, do którego dołączyli dokumenty określone w art. 33 ust. 2 pkt 1 i 2 Pr. bud. W trakcie prowadzonego postępowania Inwestorzy dokonywali uzupełnień i korekty rozwiązań projektowych, uzupełnili dane potwierdzające sporządzenia projektu zagospodarowania terenu na zaktualizowanej mapie do celów projektowych oraz istotne rzędne terenu istniejącego i projektowanego (postanowienie z dnia 23 lutego 2023 r. oraz z dnia 26 kwietnia 2023 r.). Organ stwierdził, że inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w rejonie ulic:[...], [...],[...]w K. uchwalonego Uchwałą nr [...] Rady Miasta K. z dnia [...] (Dz. Urz. Woj. Śl. z 2008 r., poz.[...]; symbol 40MN - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej). Projekt zagospodarowania terenu został uzgodniony przez Miejski Zarząd Ulic i Mostów w K. pismem z dnia 22 czerwca 2021 r. Decyzja została doręczona w dniu 19 maja 2023 r. Odwołanie od powyższej decyzji, z zachowaniem ustawowego terminu, wnieśli: M. C. (odwołanie nadano w dniu 29 maja 2023 r.), M. G., T. G. (odwołanie nadano w dniu 31 maja 2023 r.), K. L., M. L., W. L. (odwołanie nadano w dniu 30 maja 2023 r.). Odwołujący się M. C. podniósł zastrzeżenia dotyczące usytuowania obiektów planowanych wzdłuż granicy działki [...], usytuowanie segmentu D w odległości 1,5 m ocenił jako bezprawne, gdyż planowane obiekty znajdują się na tej samej działce, a nie na działkach wydzielonych. Wskazał, iż projekt nie uwzględnia rzeczywistego wpływu inwestycji na działki sąsiednie w zakresie ograniczenia możliwości przyszłej zabudowy lub rozbudowy oraz nie oddaje faktycznej różnicy w poziomie gruntów (1,20-1,40 m), nadto brak jest rzędnych wysokości na całej długości granicy działek oraz dla wszystkich nieruchomości pozostających w obszarze oddziaływania obiektu. Odwołujący się M. G. i T. G. wskazali, że został pominięty ich udział w postępowaniu wbrew treści § 12 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 z późn. zm., dalej: warunki techniczne, w.t.). Odwołujący się K. L., M. L., W. L., reprezentowani przez fachowego pełnomocnika, podnieśli zarzuty naruszenia: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. poprzez wydanie ww. decyzji, gdy obiekt został zaprojektowany niezgodnie z przepisami, w tym przepisami techniczno-budowlanymi, oraz niezgodnie z zasadami wiedzy technicznej, tj. naruszenie: 1.1.) art. 43 ust. 1 w zw. z art. 43 ust. 2 ustawy o drogach publicznych - poprzez zaprojektowanie budynku w odległości 1,92 m od krawędzi jezdni ul.[...] , zatem mniejszej niż określona w uzyskanym odstępstwie 2,0 m od krawędzi jezdni, 1.2.) § 13 w.t. poprzez dokonanie błędnej analizy przesłaniania w związku z niewskazaniem rzędnych na działkach sąsiednich, 1.3.) art. 2 ust. 7a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne w zakresie m. in. wskazania rzędnych wysokościowych terenu na sąsiadujących działkach w sposób dowolny, poprzez nadpisanie ich na nieaktualnej mapie do celów projektowych oraz potwierdzenie pieczęcią geodety z budzącym wątpliwości wskazaniem dnia podpisu, przez co jako dokument niewiarygodny i nieautentyczny powinien zostać odrzucony, 1.4.) § 3 pkt 20 w.t. przez niewłaściwą kwalifikację kondygnacji nadziemnej jako sutereny, wskutek czego wysokość obiektu jest niezgodna z ustaleniami m.p.z.p., 1.5.) § 12 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 12 ust. 2 w.t. poprzez usytuowanie segmentów A, B, C, D i E w odległości mniejszej niż 3 metry od granicy działek nr [...] oraz[...] , przy braku takiej możliwości w planie miejscowym, oraz usytuowanie segmentu F w odległości mniejszej niż 4 metry od granicy działek nr[..., [...], [...], [...], 1.6.) § 9 ust. 3 pkt 1 oraz § 6 ust. 1 pkt 11 m.p.z.p. określającego powierzchnię biologicznie czynną nie niższą niż 30%, podczas gdy projekt kwalifikuje jako powierzchnię biologicznie czynną powierzchnię całej działki[...], która prawdopodobnie wyłącznie w części stanowi przedmiot umowy dzierżawy, a zatem inwestor nie posiada uprawnienia do dysponowania całą powierzchnią tej działki na cele budowlane, 1.7.) § 7 ust. 2 m.p.z.p. poprzez wydanie decyzji, mimo że budowa rażąco naruszy interesy osób trzecich uniemożliwiając rozporządzanie nieruchomościami, ograniczając możliwość zabudowy oraz tworząc uciążliwości komunikacyjne, 2) art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. poprzez wydanie ww. decyzji, podczas gdy obiekt został zaprojektowany z naruszeniem uzasadnionych interesów osób trzecich, 3) art. 20 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. w zw. z art. 29 ust. 3 pkt 2 ustawy o drogach publicznych - przez zaniechanie uzgodnienia z zarządcą drogi projektu zjazdu, 4) § 7 ust. 2 pkt 3, § 9 ust. 1 pkt 1, § 10 ust. 1 pkt 4, § 14 pkt 4 lit. c, § 15 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego - poprzez zatwierdzenie wadliwego projektu budowlanego, który nie spełnia następujących wymogów: projekty i rysunki nie zostały opatrzone datą opracowania, część rysunkowa zawiera oznaczenia i wyjaśnienia, które z uwagi na wielokrotnie naniesione poprawki uniemożliwiają jednoznaczne odczytanie projektu, nie została przedstawiona w sposób prawidłowy powierzchnia biologicznie czynna, rysunki nie zostały sporządzone na aktualnej mapie do celów projektowych, a także naruszenie przepisów procesowych, tj. art. 138 § 2 k.p.a. przez błędne przyjęcie nowego projektu po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, gdy ewentualne zmiany powinny zostać naniesione na projekt dotychczasowy, art. 10 w zw. z art. 61 ust. 4 k.p.a. poprzez uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego, art. 7 w zw. z art. 7 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez niezweryfikowanie zgodności rozwiązań projektowych z przepisami, w tym ustaleniami m.p.z.p., art. 8 § 1 k.p.a. poprzez uwzględnienie niewiarygodnych dokumentów. W uzasadnieniu Odwołujący się rozwinęli przedstawione zarzuty odwołania. Akcentowali m.in. że przekroje terenowe nie oddają stanu faktycznego relacji projektowanego ukształtowania terenu do terenu istniejącego, przekrój poprzeczny segmentu F zawiera błędne informacje na temat relacji terenu projektowanego do istniejącego sugerując, że rzędna obiektu jest tożsama z rzędną ulicy, co jest niezgodne z rysunkiem PZT i uwidocznionymi na nim rzędnymi (rzeczywista różnica poziomów wynosi około 60 cm), zawarta w projekcie informacja o braku różnicy terenu jest niezgodna z rzeczywistością. Pismem z dnia 13 października 2023 r. Wnioskodawcy ustosunkowali się do wniesionych odwołań. Po rozpoznaniu odwołań, Wojewoda Śląski decyzją z dnia 2 sierpnia 2024 r. nr IFXIV.7840.1.36.2023, w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 Pr. bud. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na wstępnie uzasadnienia organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz wskazał, iż zawiadomieniem z dnia 16 listopada 2023 r. poinformował Inwestorów o konieczności dostosowania projektowanej inwestycji do zgodności § 13 ust. 3 pkt 2 m.p.z.p. oraz § 29 w.t. (zawiadomienie z dnia 16 listopada 2023 r., karta nr 48 akt organu odwoławczego). Inwestor dokonał zmian przy piśmie z dnia 20 grudnia 2023 r. (karta nr 54 akt organu odwoławczego). Kolejnym zawiadomieniem z dnia 5 stycznia 2024 r. Wojewoda Śląski poinformował strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. W kwestii odwołania M. G. i T. G. zwrócił uwagę, że dopiero przed wydaniem zaskarżonej decyzji stali się współwłaścicielami działki nr [...] i mieli możliwość skutecznego złożenia odwołania. Następnie organ odwoławczy odniósł się za zarzutów odwołania K. L., M. L., W. L. wyjaśniając, że: - widniejąca na projekcie zagospodarowania terenu odległość 1,92 m nie jest to odległość projektowanych budynków od krawędzi jezdni tylko do granicy działki, - nie doszło do naruszenia § 13 w.t. - wysokość przysłaniania wynosi 10,71 m, a odległość od ściany budynku wynosi ponad 11 m, ani też § 3 pkt 20 w.t. - Inwestor zrezygnował z budowy sutereny, - art. 2 ust. 7a Prawa geodezyjnego i kartograficznego - przepisy nie przewidują obowiązku oznaczenia na mapie do celów projektowych rzędnych wysokościowych terenu na działkach sąsiednich, § 15 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 1679 z późn. zm.) nakazuje przedstawienie charakterystycznych rzędnych, które w projekcie przedstawiono, - § 12 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 12 ust. 2 w.t. - usytuowanie projektowanych budynków 1,5 m od granicy dopuszczalne jest na podstawie § 12 ust. 4 pkt 1 w.t. bowiem szerokość działek inwestycyjnych (na pewnej długości) nie przekracza 16 m, - projekty zawierają niezbędne elementy, w tym datę opracowania, datę sporządzenia poszczególnych jego elementów, a nie musi to być data dzienna, - art. 20 ust. 1 pkt 2 Pr. bud, w zw. z art. 29 ust. 3 pkt 2 ustawy o drogach publicznych - Inwestor dysponuje odpowiednim pozytywnym uzgodnieniem projektu zagospodarowania terenu w zakresie obsługi komunikacyjnej, w tym zjazdów, z Miejskim Zarządem Ulic i Mostów udzielonym pismem z dnia 22 czerwca 2021 r., - § 9 ust. 3 pkt 1 w zw. z § 6 ust. 1 pkt 11 m.p.z.p., fakt, że działka [...] jest przedmiotem dzierżawy nie uniemożliwia dysponowania nią na cele budowlane, - art. 138 § 2 k.p.a. Inwestor jest upoważniony do zmiany rozwiązań projektowych na każdym etapie postępowania, także na etapie postępowania odwoławczego, - organ pierwszej instancji umożliwiał stronom zarówno zapoznanie się z aktami (przed wydaniem decyzji) oraz informował o pismach kierowanych do inwestorów, - art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. w zw. z § 7 ust. 2 pkt 1 m.p.z.p. - nie mogą stanowić samodzielnej podstawy do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia, uzasadnione interesy osób trzecich to interesy mające umocowanie w przepisach prawa, nie wszelkie utrudnienia, jakie może spowodować planowana inwestycja. Odnosząc się do zarzutu zawartego w odwołaniu M. C., dotyczącego wadliwego usytuowania budynku, Wojewoda wyjaśnił, że w odległości 1,5 m od granicy działki sąsiedniej zlokalizowane są wyłącznie budynki A, B, C, D, które znajdują się na obszarze działki w miejscu gdzie nie przekracza ona 16 m szerokości - co jest zgodne z § 12 ust. 4 pkt 1 w.t. Zaplanowane przez inwestora usytuowanie przedmiotowych budynków nie prowadzi do całkowitego "zakazu" realizacji przyszłej zabudowy na działce Skarżącego, a jedynie ją ogranicza, co było przesłanką do przyznania Skarżącemu przymiotu strony. W kwestii potencjalnej niezgodności mapy do celów projektowych z mapami znajdującymi się w zasobach geodezyjnych miasta K., Wojewoda wyjaśnił, że ww. kwestia nie należy do organów administracji architektoniczno-budowlanej. Wojewoda nie podzielił również podnoszonej niezgodności inwestycji z zapisami planu miejscowego: kształt dachu wielospadowy nawiązuje do budynków na działkach nr [...] i[...], § 13 ust. 3 pkt 4 m.p.z.p., obliczenie powierzchni biologicznie czynnej nastąpiło zgodnie z § 8 m.p.z.p. (PZT dla poszczególnych segmentów, z pominięciem obszaru KD1/2), segment A mieści się na obszarze 40MN, § 20 m.p.z.p. - dla każdego budynku zapewnione zostało miejsce do czasowego gromadzenia odpadów stałych, W kwestii dysponowania przez inwestorów działką nr [...] na cele budowlane, wskazał, że w umowie dzierżawy z dnia 23 kwietnia 2024 r. brak warunku, iż nie jest możliwym wykorzystanie ww. działki na cele budowlane. Organ odwoławczy stwierdził zgodność inwestycji z zapisami decyzji z art. 35 ust. 1 Pr. bud. oraz spełnienie wymogów z art. 32 ust. 2 Pr. bud. Z rozstrzygnięciem nie zgodzili się Skarżący, reprezentowani przez fachowego pełnomocnika. Skargi o tożsamej treści wnieśli: - skarżący M. C., sprawa zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Gl 1332/24, - skarżący: M. G., T. G. - pod sygn. akt II SA/Gl 1333/24, - skarżące: K. L., M. L. - pod sygn. akt II SA/Gl 1334/24. W skargach ponowiono zarzuty sformułowane w treści odwołania K. L., M. L., W. L., tj. zarzuty naruszenia: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. poprzez wydanie ww. decyzji, gdy obiekt został zaprojektowany niezgodnie z przepisami: 1.1.) art. 43 ust. 1 w zw. z art. 43 ust. 2 ustawy o drogach publicznych, 1.2.) art. 2 ust. 7a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, 1.3.) § 12 ust. 1 pkt 2 w zw. § 12 ust. 4 pkt 1 w zw. z § 12 ust. 2 w.t. - jak w treści odwołania, 1.4.) a dodatkowo naruszenie § 12 ust. 4 pkt 1 w.t., poprzez przyjęcie, że w sprawie zachodzi możliwość dopuszczenia budowy obiektu w odległości nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej, tymczasem szerokość działki inwestycyjnej wynosi powyżej 16 m, 1.5.) § 9 ust. 3 pkt 1 oraz § 6 ust. 1 pkt 11 m.p.z.p. - jak w treści odwołania, 1.6.) § 7 ust. 2 m.p.z.p. - jak w treści odwołania, 1.7.) § 13 ust. 3 pkt 3 i 4 m.p.z.p. poprzez niezgodne z planem określenie rodzaju dachu, co skutkowało błędami w dokumentacji projektowej, m.in. przez zaprojektowanie poddasza użytkowego, podczas gdy jego zaprojektowanie jest niedopuszczalne z uwagi na to, że budynek na sąsiedniej działce posiada dach płaski, a nie wielospadowy, 2) art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. - jak w treści odwołania, 3) art. 34 ust. 3 pkt 1 Pr. bud. poprzez wydanie decyzji w oparciu o nieaktualną mapę, która nie zawierała istotnych zmian, wobec czego sporządzony projekt zagospodarowania terenu nie spełnił wymaganych prawem przesłanek, w tym treść nie nawiązywała do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich, 4) art. 20 ust. ust. 1 pkt 2 Pr. bud. w zw. z art. 29 ust. 3 pkt 2 ustawy o drogach publicznych - jak w treści odwołania, 5) § 7 ust. 2 pkt 3, § 9 ust. 1 pkt 1, § 10 ust. 1 pkt 4, § 14 pkt 4 lit. c, § 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego - jak w treści odwołania, a także naruszenie przepisów procesowych, tj. art. 138 § 2 k.p.a., art. 7 w zw. z art. 7 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a., art. 8 § 1 k.p.a. - jak w treści odwołania, oraz art. 8 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Dodatkowo w skargach: skarżących M. G. i T. G. oraz skarżących M. L., K. L.: naruszenie § 13 w.t. przez dokonanie błędnej analizy przesłaniania w związku z niewskazaniem rzędnych na działkach sąsiednich, a także § 9 ust. 2 w.t. przez błędne określenie odległości obiektu od innych budynków, urządzeń budowlanych i granicy działki budowlanej. Ponadto w skardze - skarżących M. G. i T. G. podniesiono zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie Skarżącym czynnego udziału w postępowaniu. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu pełnomocnik przedstawił argumentację dla poparcia wskazanych zarzutów. Podkreślił w szczególności kwestię błędnie przedstawionych rzędnych terenu mającą wpływ m.in. na ustalenie oceny obszaru oddziaływania, brak wskazania wysokości obiektu uniemożliwiające określenie jego wpływu na nieruchomości sąsiednie, zwrócił uwagę, że organ pominął spadek ulicy w kierunku południowym. Wymienił też nieprawidłowe ustalenie szerokości działki odnoszone jedynie do jej fragmentu, sporządzenie projektu na nieaktualnej mapie do celów projektowych, oraz rozwiązanie odprowadzania wód opadowych na działkę drogową. Pełnomocnik odniósł się również do zaprojektowanego dachu, zauważając, że wszystkie budynki w okolicy posiadają dachy płaskie, a dach przywołany w projekcie jako zbliżony – na budynku przy ul. [...] to dach płaski o kącie nachylenia połaci dachowych nie większym nić 12(. Uzasadnił również zarzut przepisów postępowania sformułowane w skardze. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach: postanowieniem z dnia 12 listopada 2024 r. sygn. akt II SA/Gl 1333/24 połączył sprawę ze skargi M. G., T. G. ze sprawą prowadzoną pod sygn. II SA/Gl 1332/24; postanowieniem z dnia 12 listopada 2024 r. sygn. akt II SA/Gl 1334/24 połączył sprawę ze skargi M. L., K. L. ze sprawą prowadzoną pod sygn. II SA/Gl 1332/24; postanowieniem z dnia 29 listopada 2024 r. sygn. akt II SA/Gl 1332/24 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 3 marca 2025 r. do akt wpłynęło pismo Uczestnika postępowania R. K. z dnia 18 lutego 2025 r., w którym wniósł o oddalenie wniesionych skarg i podzielił twierdzenia zawarte w zaskarżonej decyzji. Wskazał m.in., że wymiar 1,92 m określa odległość segment D od granicy działki, a nie od krawędzi jezdni, która nie znajduje się na granicy działki, nie występuje przesłanianie ponieważ projektowany budynek znajduje się w odległości 11 metrów od ściany sąsiednich budynków, inwestycja nie narusza przepisów i interesów Skarżących, mapa do celów projektowych została przyjęta do zasobów z pozytywnym wynikiem weryfikacji oraz nadaną klauzulą ostateczności, zgodnie z umową dzierżawy Inwestorom przysługuje również prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projektowane obiekty nawiązują do zabudowy istniejącej, projekt zawiera niezbędne składniki, które pozwoliły na sprawdzenie jego zgodności z przepisami (karta nr 168 akt sądowych). W dniu 6 marca 2025 r. do akt wpłynęły 3 pisma pełnomocnika Skarżących z dnia 4 marca 2025 r. (karta nr 174 akt sądowych) o tożsamej treści. Wraz z pismem przedłożono kserokopię umowy nr [...] dzierżawy działki [...] z dnia 23 kwietnia 2024 r., z której wynika, że ww. działka przeznaczona jest pod obsługę komunikacyjną. W tej sytuacji nieprawidłowe pozostaje w ocenie pełnomocnika Skarżących uwzględnienie całej powierzchni ww. działki do ustalenia wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej. Z dalszego pisma pełnomocnika Skarżących z dnia 26 marca 2025 r. wynika, że Skarżący M. C. wypowiedział udzielone pełnomocnikowi pełnomocnictwo. W piśmie z dnia 24 marca 2025 r. Uczestnicy postępowania – A. K., R. K.i, D. M., R. M., G. M. wnieśli o oddalenie wniesionych skarg. Podkreślili, że przedmiotem dzierżawy jest jedynie część działki nr[...] , na której nie są planowane żadne roboty budowlane, działka pełni wyłącznie rolę komunikacyjną i nie została uwzględniona w bilansie powierzchni biologicznie czynnej (karta nr 219 akt sądowych). W dniu 9 kwietnia 2025 r. do akt wpłynęło pismo pełnomocnika Skarżących: M. G., T. G., K. L., M. L., w którym pełnomocnik podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Akcentował, że dezaktualizacja mapy następuje już z chwilą pojawienia się jakichkolwiek zmian w terenie objętym inwestycją, w niniejszej sprawie mapa do celów projektowych uległa dezaktualizacji w toku postępowania, natomiast uzgodnienie z zarządcą drogi nastąpiło w roku 2021 i dotyczy inwestycji o zupełnie innym kształcie (karta nr 266 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a. Wskazana kontrola nie oznacza jednak przejęcia przez Sąd sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia. Sądy administracyjne nie orzekają bowiem merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Ponadto zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględnia w granicach danej sprawy wszelkie naruszenia prawa a także przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie niezależnie od zarzutów i wniosków podniesionych w treści skargi. Mając na uwadze tak zakreśloną kognicję sądów administracyjnych oraz przyczyny wzruszenia decyzji organów administracji publicznej, Sąd uznał, że rozstrzygnięcia organów zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa, które uzasadniało zastosowanie kompetencji kasatoryjnych. W ramach podstawy materialnoprawnej kwestionowanego rozstrzygnięcia należało uwzględnić przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na charakter decyzji jaką stanowi pozwolenie na budowę. Zgodnie z brzmieniem art. 35 ust. 4 Pr. bud., w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatem okoliczność uznania za stronę w postępowaniu nie oznacza możliwości zgłoszenia wiążącego dla organu braku zgody na planowaną inwestycję. Pozwolenie na budowę ma bowiem precyzyjnie wyznaczone granice faktyczne i prawne, zaś sama decyzja wydawana w sprawie nosi znamiona aktu związanego, organ obowiązany jest ją wydać, ilekroć stwierdzi spełnienie określonych wymagań (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2022 r. sygn. akt II OSK 840/21). Dostrzec jednocześnie należy, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, jest zobowiązany do sprawdzenia złożonego wniosku o pozwolenie na budowę, stosownie do treści art. 35 ust. 1 Pr. bud. W ramach przeprowadzanej weryfikacji sprawdza m.in. zgodność projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Natomiast w razie stwierdzenia naruszeń w zakresie określonym w przywołanym art. 35 ust. 1 (zatem również niezgodności z planem miejscowym), organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. W okolicznościach kontrolowanej sprawy ocenie organu architektoniczno-budowlanego podlegał projekt: budowy zespołu sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej - Segmenty A, B, C, D, E, F przy ulicy [...] w K., jednostka ewidencyjna: miasto K., obręb ewidencyjny: Dz. L., działki ewidencyjne: nr[...], [...],[...]. Działki, na której planowane jest zamierzenie inwestycyjne położone są na terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Miasta K. z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w rejonie ulic:[...].,[...], [...]w K. (Dz. Urz. Woj. Śl. z [...] r., Nr[...], poz.[...]), symbolem 40MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (§ 2 ust. 1 pkt 3 planu miejscowego), oraz częściowo symbolem KD1/2 – tereny dróg publicznych klasy ulicy dojazdowej (§ 2 ust. 2 pkt 17 planu miejscowego). Zgodnie z zapisem § 13 dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami: 40MN, ustala się: przeznaczenie podstawowe - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (§ 13 ust. 1) oraz przeznaczenie uzupełniające: sieci i urządzenia infrastruktury technicznej, wewnętrzne ulice dojazdowe, miejsca postojowe i garaże dla obsługi terenów MN, obiekty małej architektury, ścieżki pieszo-rowerowe (§ 13 ust. 2). W ramach budowy i rozbudowy istniejących budynków (§ 13 ust. 3) plan miejscowy ustala następujące warunki: - powierzchnia terenu działki budowlanej czynna biologicznie - min. 30% (pkt 1), - wysokość zabudowy do dwóch kondygnacji nadziemnych w przypadku dachów płaskich, do ilości kondygnacji nadziemnych nie wlicza się suteren (pkt 2), - wysokość zabudowy do dwóch kondygnacji nadziemnych + 1 kondygnacyjne poddasze użytkowe w przypadku dachów wielospadowych (pkt 3), - kształt dachu dostosowany do kształtów dachów budynków zlokalizowanych na sąsiedniej działce (pkt 4). Dokonując analizy zapisów obowiązującego dla terenu inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należało dostrzec nieprawidłowości w zakresie stwierdzonej przez organy orzekające w sprawie zgodności projektu z ustaleniami tego planu. Mowa tutaj o regulacji § 13 ust. 5 pkt 2 oraz § 13 ust. 3 pkt 4 planu miejscowego. Odnosząc się do pierwszej z nich – przedmiotem pozwolenia na budowę objętego niniejszym postępowaniem jest "budowa zespołu sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej" (odrębne budynki, ściany oddzielenia przeciwpożarowego, dylatacje 6 cm, w każdym projekcie odrębne obliczenia dla powierzchni terenu, powierzchni zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej). Zgodnie z treścią § 13 ust. 5 pkt 2 planu miejscowego, w ramach zasad zagospodarowania m.in. terenu oznaczonego symbolem 40MN ustalono "nakaz sytuowania budynków na wydzielonych geodezyjnie działkach budowlanych". Zasadna w ocenie Sądu pozostaje tutaj wykładnia zakładająca, że prawodawcy lokalnemu zależało na tym, ażeby każdy budynek był zlokalizowany na odrębnej działce geodezyjnej. W sprawie mamy natomiast do czynienia z 3 działkami o numerach[...], [...],[...] dla całej inwestycji dotyczącej sześciu budynków mieszkalnych. Powyższe nie stało się jednak przedmiotem rozważań organów. Co do drugiej regulacji - § 13 ust. 3 pkt 4 planu miejscowego, zdaniem Sądu nie została wyjaśniona kwestia kształtu dachu projektowanego budynku, który zgodnie z zapisem planu miejscowego winien zostać "dostosowany do kształtu dachów budynków zlokalizowanych na sąsiedniej działce". Analiza organu sprowadzała się do stwierdzenia: "projektowane budynki posiadają dach wielospadowy, który nawiązuje do budynków znajdujących się na działkach sąsiednich nr [...]i [...]i zgodnie z przepisem § 13 ust. 3 pkt 4 m.p.z.p. jest to dopuszczalne" (str. 7 uzasadnienia zaskarżonej decyzji). Tymczasem jak wynika z akt sprawy, kształty dachów budynków, na ww. działkach nr [...] i nr [...]- wydają się zbliżone do dachów kopertowych, 4-połaciowych, natomiast dachy projektowanych budynków to dachy 2-połaciowe, dachy budynków A, B, C i D – dwuspadowe (Rys. A.04 i A.05 Projektu Architektoniczno-Budowlanego segment A, str. 21-22, Rys. A.04 i A.05 Projektu Architektoniczno-Budowlanego segment B, str. 21-22, Rys. A.04 i A.05 Projektu Architektoniczno-Budowlanego segment C, str. 21-22, Rys. A.04 i A.05 Projektu Architektoniczno-Budowlanego segment D, str. 21-22) dachy budynków E i F – dachy o połaciach równoległych (Rys. A.04 i A.05 Projektu Architektoniczno-Budowlanego segment E, str. 21-22, Rys. A.04 i A.05 Projektu Architektoniczno-Budowlanego segment F, str. 21-22), zatem dachy o innych układach połaciowych. Kwestia ta wymaga szczegółowego wyjaśnienia, ma bowiem również istotne znaczenie w perspektywie wysokości budynku oraz zapisu § 13 ust. 3 pkt 2 i pkt 3 planu miejscowego. Przechodząc do następnego zagadnienia, zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, obiekty budowlane przy drogach powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni co najmniej: 6 m w terenie zabudowanym od dróg gminnych (lp. 3 lit. c tabeli), 8 m w terenie zabudowanym od dróg powiatowych, wojewódzkich (lp. 3 lit. b tabeli). W szczególnie uzasadnionych przypadkach usytuowanie obiektu budowlanego przy drodze, o której mowa w ust. 1 lp. 3 tabeli, w odległości mniejszej niż określona w ust. 1, może nastąpić wyłącznie za zgodą zarządcy drogi, wydaną przed uzyskaniem przez inwestora obiektu pozwolenia na budowę lub zgłoszeniem budowy albo wykonywania robót budowlanych (art. 43 ust. 2). Wyznacznikiem odległości minimalnej sytuowania obiektu budowlanego jest zewnętrzna krawędź jezdni. W rezultacie pomiary należy przeprowadzać od krawędzi tej części drogi, która jest przeznaczona do ruchu pojazdów (art. 4 pkt 5 ustawy o drogach publicznych). Uzgodnienie odstępstwa nastąpiło pismem z dnia 14 października 2020 r. znak[...], poprzez wyrażenie zgody na zbliżenie projektowanego budynku na odległość nie mniejszą niż 2,0 m od krawędzi jezdni ul. [...] w K. (dokumentacja projektowa). Zachowanie wskazanej odległości od krawędzi jezdni, tym bardziej, że zastosowano odstępstwo od odległości określonej w art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, a w ramach uzgodnienia zastosowano "szczególnie uzasadniony przypadek", nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości. Argumentacja zaskarżonej decyzji wskazująca jedynie, że "krawędź jezdni nie znajduje się w granicy działki drogowej, w związku z powyższym wskazana odległość 1,92 m nie oznacza, że projektowane budynki będą się znajdowały w takiej odległości od krawędzi jezdni" (str. 3 uzasadnienia zaskarżonej decyzji), nie jest wyczerpująca (Projekt Zagospodarowania Terenu - odległość od granicy działki 1,9, 1,92 m, zapis "odl. 2m od krawędzi jezdni ul. [...]" str. 18-21, Rys. Nr A.01-A.04, dla każdego budynku). Zachowanie odległości w związku z uzyskanym odstąpieniem powinna jednoznacznie wynikać z projektu. Pobocznie Sąd dostrzega także nieaktualność poszczególnych stron projektu m.in. opisu Rysunku Nr U.02, str. 14 PZT Segment A - odnosi się do parametrów sprzed zmiany, m.in. "geometria dachu: dach płaski", "wysokość budynków: 2 kondygnacje nadziemne /od górnego poziomu płyty w podziemiu 9,40 m", podobnie: dane "strop nad sutereną" dla obliczonych współczynników przenikania ciepła (str. 10 Projektu Architektoniczno-Budowlanego). Powyższe odnosi się do każdego z segmentów, opis Rysunku Nr U.02, str. 14 PZT Segment B (także: opis Rysunku Nr U.02, str. 14 PZT Segment C, opis Rysunku Nr U.02, str. 14 PZT Segment D, opis Rysunku Nr U.02, str. 14 PZT Segment E, opis Rysunku Nr U.02, str. 14 PZT Segment F), gdzie wskazano dach płaski, a także obliczeń współczynnika przenikania ciepła ("strop nad sutereną" str. 10 każdego z Projektów Architektoniczno-Budowlanego). Wobec sygnalizowanych w skargach wątpliwości, odnotować także należy, że stosownie do treści § 12 ust. 4 pkt 1 w.t. (w zw. § 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 27 października 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, Dz. U. z 2023 r., po. 2442), w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się: budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej. Przesłanka określona w § 12 ust. 4 pkt 1 w.t. pozostaje niezależną przesłanką od § 12 ust. 2 w.t., która warunkuje usytuowanie budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy w odległości nie mniejszej niż 1,5 od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość. W rezultacie stwierdzić należy, iż możliwość zlokalizowania budynku w odległości określonej w § 12 ust. 4 rozporządzenia nie jest uzależniona od przewidywania takiej możliwości przez plan miejscowy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2023 r., sygn. akt II OSK 1810/22). Przeprowadzona analiza sądowoadministracyjna doprowadziła do wniosku, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem art. 35 ust. 1 Pr. bud. Wobec powyższego, na aktualnym etapie postępowania, brak było podstaw do analizy pozostałych zarzutów skargi. Stosownie do treści art. 153 p.p.s.a. organ ponownie rozpoznając sprawę uwzględni wskazania wynikające wprost z niniejszego uzasadnienia, ponownie rozpozna wniosek Inwestorów, a po dokonaniu wyczerpujących ustaleń w sprawie, podejmie rozstrzygnięcie uzasadniając swoje stanowisko jak reguluje to art. 107 § 3 k.p.a., mając jednocześnie w polu widzenia obowiązek przestrzegania reguł postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. Na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. orzeczono o kosztach postępowania, zasądzając: na rzecz skarżących K. L., M. L. zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 1.014 zł, na który składa się uiszczony wpis sądowy w wysokości 500 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 34 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1964 z późn. zm. (pkt 2 sentencji), na rzecz skarżącego M. C. zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 500 zł na który składa się uiszczony wpis sądowy (pkt 3 sentencji), na rzecz skarżących M. G., T. G. zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 1.014 zł, na który składa się uiszczony wpis sądowy w wysokości 500 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 34 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia (pkt 4 sentencji). Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.