II SA/Gl 1338/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-12-14

Skład orzekający: Łukasz Strzępek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, uwzględniając jego sytuację materialną i rodziną?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został oddalony, ponieważ skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Łączny dochód skarżącego i jego małżonki, przy racjonalnym zarządzaniu wydatkami, pozwala na pokrycie kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżący H.L. złożył skargę na decyzję Wojewody w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zmiany decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. W odpowiedzi zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, przedstawiając swoją sytuację materialną i rodzinną. Następnie złożył formalny wniosek o przyznanie prawa pomocy, dołączając dokumenty potwierdzające dochody i wydatki.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.L. (L.) na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zmiany decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżący H.L. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. W odpowiedzi, w piśmie procesowym z dnia 30 września 2013 r. skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych podnosząc, że źródłem jego utrzymania się jest emerytura, której wysokość wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosi łącznie 1858 zł miesięcznie; zamieszkuje w budynku, który nie należy do niego; bieżące koszty utrzymania, tj. wydatki na wodę, dostawy energii elektrycznej, odbiór ścieków, opłaty telekomunikacyjne oraz TV kształtują się na poziomie około 900 zł; koszt miesięcznego leczenia wnioskodawcy i jego małżonki to kwota około 600 zł; roczny koszt zakupu opału to kwota około 5.000 zł; bieżące remonty kształtują się na poziomie około 400 zł miesięcznie; miesięczny wydatek na środki czystości to kwota około 180 zł zaś na dojazdy do poradni, pomoc osób trzecich w zakupach lub porządkach przeznacza około 530 zł miesięcznie. Następnie, na wezwanie Sądu H. L. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy sporządzony na druku urzędowego formularza. Z jego treści wynika, że wnioskodawca wraz z małżonką prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, utrzymując się ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 3883 zł brutto miesięcznie. W skład ich majątku wchodzi działka budowlana o pow. 1217 m2, natomiast skarżący zadeklarował, że nie dysponuje żądnymi oszczędnościami, papierami wartościowymi ani też przedmiotami o wartości przekraczającej 3.000 euro. Jego małżonka jest natomiast współwłaścicielką samochodu marki [...] z [...] r. Na wezwanie referendarza sądowego H. L. nadesłał szereg dokumentów obrazujących poziom uzyskiwanych w jego rodzinie dochodów oraz ponoszonych wydatków. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku H. L. należy podkreślić, że w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.). Oceniając z tej perspektywy wniosek skarżącego i biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności związane z jego sytuacją majątkową, rodzinną i osobistą uznano, że brak jest podstaw do zwolnienia go od kosztów sądowych. Łączny dochód H. L. i jego małżonki kształtuje się na poziomie ponad 3500 zł netto miesięcznie i, co jest istotne, jest to dochód na dwie osoby. Z nadesłanych dokumentów wynika, że stałe, miesięczne wydatki kształtują się na poziomie około 800 zł, włączając w to koszt zakupu lekarstw (przedstawiono rachunki obejmujące miesiące październik i listopad, a do powyższego zestawienia uwzględniono koszt zakupu lekarstw w październiku w wysokości 310 zł), opłaty za telefony, opłatę za TV satelitarną, koszty zakupu wody i energii elektrycznej. Nawet gdyby przyjąć jako wiarygodne twierdzenia strony, że bieżące koszty utrzymania (z wyłączeniem zakupu lekarstw) kształtują się na poziomie 900 zł, zaś zakup lekarstw to wydatek rzędu 600 zł to niepodobna przyjąć, że z pozostałej kwoty (ponad 2000 zł) skarżący nie będzie w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego, w tym wpisu od skargi w wysokości 500 zł. W żaden sposób nie uprawdopodobniono comiesięcznych wydatków rzędu 400 zł na bieżące remonty, natomiast wątpliwości budzi kwota 530 zł wydatkowana na dojazdy do poradni lekarskich i na zakupy, co jest stosunkowo dużym wydatkiem, biorąc pod uwagę aktualne ceny paliwa. Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło