II SA/Gl 1341/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka,, Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Protokolant referent Joanna Drożdżał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2013 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia uchyla zaskarżone postanowienie i orzeka, że nie podlega ono wykonaniu w całości. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez obecnie skarżącą [A] Sp. z o.o. z siedzibą w T. na postanowienie Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie centrum handlowo – usługowo – rozrywkowego z częścią biurową, garażami podziemnymi, parkingiem wielopoziomowym wraz z infrastrukturą techniczną wewnętrzną i zewnętrzną oraz układem komunikacyjnym z projektowanymi zjazdami, zlokalizowanego w T. przy ul. [...] na działkach gruntu o wskazanych w tym postanowieniu numerach ewidencyjnych. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że postanowienie organu pierwszej instancji zostało doręczone skarżącej w dniu 20 marca 2013 r., a jak wynika z treści art. 141 § 2 k.p.a., zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia stronie. Wobec tego termin do wniesienia zażalenia w niniejszej sprawie upływał z dniem 27 marca 2013 r. Tymczasem skarżąca wniosła zażalenie w dniu 28 marca 2013 r., co potwierdza odcisk pieczęci datownika na kopercie, w której zostało przesłane, a to oznacza, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu, zaś strona w żaden sposób nie uprawdopodobniła przyczyny tego uchybienia i nie wystąpiła o przywrócenie terminu. Wobec powyższego organ zobligowany był do stwierdzenia uchybienia terminu w oparciu o art. 134 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. W skardze na to postanowienie skarżąca zarzuciła rozstrzygnięciu organu odwoławczego błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na jego treść, a który polegał na błędnym przyjęciu, że postanowienie organu pierwszej instancji zostało przez skarżącą odebrane w dniu 20 marca 2013 r., podczas gdy w rzeczywistości skarżąca odebrała je w dniu 22 marca 2013 r., a to oznacza, że zażalenie nadane w dniu 28 marca 2013 r. zostało złożone w ustawowym terminie. Na poparcie tych argumentów do skargi dołączono wydruk z systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej, z którego wynika, że korespondencja o numerze [...] zawierająca postanowienie wydane przez organ pierwszej instancji została skarżącej doręczona w dniu 22 marca 2013 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując prezentowaną w zaskarżonym postanowieniu argumentację. Odnosząc się natomiast do przedstawionego przez skarżącą wydruku z programu śledzenia przesyłek, organ wskazał, że treść tego dokumentu nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, a w toku postępowania dano wiarę urzędowemu potwierdzeniu odbioru przesyłki o numerze [...], z treści którego wynika, że postanowienie organu pierwszej instancji zostało doręczone w dniu 20 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 39 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 – zwanej dalej k.p.a.), organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Istotną, ze względu na okoliczności niniejszej sprawy jest kwestia pokwitowania odbioru przesyłki. Pod tym pojęciem należy rozumieć czynność o charakterze technicznym polegającą na potwierdzeniu doręczenia pisma przez odbierającego pismo swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Własnoręczny podpis odbierającego pismo potwierdza nie tylko jego odbiór, ale i datę doręczenia. Z tego punktu widzenia wskazanie przez odbierającego daty doręczenia stanowi rękojmię tego, że data ta jest zgodna z rzeczywistością (por. A. Matan [w:] G.Łaszczyca, A. Matan, Doręczenie w postępowaniu administracyjnym ogólnym i podatkowym, Kraków 1998, s. 202). W realiach rozpoznawanej sprawy bezspornym jest, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej o numerze [...] zawierającej postanowienie wydane przez organ pierwszej instancji, skierowanej do skarżącej Spółki widnieje odręcznie wpisana data 20 marca 2013 r. oraz podpis bliżej niezidentyfikowanej osoby. W toku postępowania skarżąca nie kwestionowała samego faktu odbioru tej przesyłki, a jedynie datę dokonania tej czynności. Organ odwoławczy dysponując jedynie tym dokumentem pozostawał w przekonaniu, że postanowienie organu pierwszej instancji zostało doręczone skarżącej w dniu 20 marca 2013 r., a skoro tak to wniesienie zażalenia w dniu 28 marca 2013 r. nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 141 § 2 k.p.a. Jednakże w skardze strona powołała się na nową okoliczność, istniejącą w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, a mianowicie na fakt, że rzeczywistą datą odbioru przesyłki o numerze [...] był dzień 22 marca 2013 r., co zostało uprawdopodobnione za pomocą dołączonej do skargi kopii wydruku z systemu informatycznego śledzenia przesyłek Poczty Polskiej. Ta okoliczność przesądzała, w ocenie Sądu, o konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w celu zbadania rzeczywistej daty doręczenia wspomnianej przesyłki, gdyż przeczy ona ustaleniom organu odwoławczego w tym zakresie zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wskazać przyjdzie, że wyjaśnienia wymagała również rozbieżność pomiędzy datą umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przez osobę kwitującą odbiór przesyłki (20 marca 2013 r.), a data widniejącą na umieszczonym na tym samym potwierdzeniu odcisku pieczęci datownika pocztowej placówki oddawczej (22 marca 2013 r.). Na marginesie Sąd zauważa, że w świetle przywołanych okoliczności organ miał możliwość, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, zastosowania art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Zwrócić też należy uwagę, że w odpowiedzi na skargę, z nieznanych przyczyn organ odniósł się do kwestii doręczenia przesyłki o numerze [...], gdy tymczasem spór dotyczył doręczenia przesyłki o numerze [...]. W prowadzonym ponownie postępowaniu organ odwoławczy podejmie działania zmierzające do ustalenia rzeczywistej daty doręczenia przesyłki adresowanej do skarżącej, zawierającej postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 4 marca 2013 r., wykorzystując w tym celu wszystkie możliwe środki dowodowe, włącznie z zasięgnięciem stosownej informacji od operatora pocztowego doręczającego tę przesyłkę. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku stwierdzając, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu na mocy art. 152 cyt. ustawy. O kosztach postępowania nie orzeczono, a to wobec braku złożenia przez skarżącą stosownego wniosku w tym zakresie, pomimo pouczenia zawartego w zawiadomieniu o terminie rozprawy (art. 210 § 1 p.p.s.a.).