II SA/Gl 1345/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. i E. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na drukach urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy E. G. i B. G. zwrócili się o ustanowienie adwokata z urzędu ze względu na zawiłość sprawy. Z treści formularza wynika, że skarżący wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe zamieszkując w budynku o pow. 110 m2. Wedle złożonych oświadczeń nie posiadają oni żadnego majątku, w tym papierów wartościowych, oszczędności ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Źródłem utrzymania się wnioskodawców są świadczenia emerytalne otrzymywane w kwocie 5110 zł miesięcznie. Referendarz sądowy zobowiązał wnioskodawców do nadesłania dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanych świadczeń oraz wydatków przeznaczanych na utrzymanie. W wyznaczonym terminie skarżący zadośćuczynili temu wezwaniu. W oparciu o nadesłane dokumenty ustalono, ze ich miesięczne dochody netto to kwota 4391 zł, zaś stałe, miesięczne wydatki kształtują się na poziomie około 600 zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wówczas, gdy osoba ubiegająca się o nie wykaże, że nie jest w stanie ponieść tego rodzaju wydatków bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu swoim lub rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Oceniając sytuację materialną skarżących z uwzględnieniem treści przywołanych wyżej przepisów nie znaleziono podstaw do jego uwzględnienia ich wniosku. Porównanie wysokości uzyskiwanych dochodów (kwota 4391 zł netto miesięcznie) z udokumentowanymi wydatkami (około 600 zł – przy uwzględnieniu, że rozliczenie za energię elektryczną uzyskiwane jest co dwa miesiące, zaś rozliczenie dostaw wody obejmuje okres 3 miesięcy) nie daje podstaw do stwierdzenia, że wnioskodawcy są osobami ubogimi, których sytuacja materialna wyklucza samodzielne opłacenie usług profesjonalisty. Powyższe zestawienie oznacza, że do ich dyspozycji zostaje co miesiąc kwota około 3700 zł. Są to środki, z których z powodzeniem mogą oni opłacić usługi fachowego pełnomocnika bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Uzasadnieniem dla przyznania prawa pomocy w tym zakresie nie może być natomiast subiektywne odczucie stron co do zawiłości sprawy. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.