II SA/Gl 1347/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. i A.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kosztów rozgraniczenia nieruchomości na skutek wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, tj. działki [...], obręb S. z nieruchomością przyległą, stanowiącą działkę nr [...], położoną przy ul. [...] w łącznej kwocie [...] zł oraz osób zobowiązanych do ich poniesienia. Na powyższe rozstrzygnięcie J.M. i A.K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wraz z wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania. W treści uzasadnienia skargi, skarżący nie podali jakichkolwiek okoliczności, dotyczących złożonego wniosku. Natomiast objęta skargą argumentacja podważa jedynie legalność zaskarżonego postanowienia. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 30 października 2014 r. wezwał skarżących - w terminie 7 dni do podania i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pod rygorem oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Jednakże wnioskodawcy do dnia dzisiejszego nie udzielili odpowiedzi w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Instytucja wstrzymania wykonania jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W zawisłej sprawie przedmiotem sporu jest postanowienie ustalające koszty postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości i osób zobowiązanych do ich poniesienia, a więc z istoty swej skutki tego rozstrzygnięcia są odwracalne. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania jest uzasadnione. Samo zaś złożenie wniosku bez podania uzasadnienia, nie może stanowić samodzielnej przesłanki do jego orzeczenia. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy bowiem orzeczenie sądu. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania. Oceniając wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, Sąd doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Skarżący bowiem ograniczyli się jedynie do złożenia przedmiotowego wniosku. Nie tylko nie uprawdopodobnili, ale również nie wskazali z jakiej przyczyny wykonanie postanowienia przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd podziela stanowisko, że w sytuacji, gdy wnioskodawca nie wskazuje ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu nie jest poszukiwanie tych okoliczności. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, że zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. Sformułowane w skardze zarzuty w zakresie wydania skarżonego aktu z naruszeniem prawa nie mogą zdaniem Sądu stanowić podstawy uwzględnienia wniosku. Kwestie te będą mogły być rozstrzygane dopiero na rozprawie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji. . \