II SA/Gl 1354/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.),, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant specjalista Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2014 r. sprawy ze skargi K. M. i J. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddala skargę. Po zawiadomieniu o zamiarze przeprowadzenia kontroli przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w siedzibie przedsiębiorcy M. K. "A" M. J., M. K., w dniach od [...] r. dokonano kontroli zgodności wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przestrzegania obowiązków lub warunków przewozu drogowego. Zakres kontroli obejmował okres od [...] r. Jej przedmiotem była zgodność wykonywania działalności z przepisami ustawy o transporcie drogowym, wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie uprawnień do wykonywania przewozów drogowych określonych w przepisach ustawy o transporcie drogowym oraz przepisach wykonawczych do ustawy, zgodność wykonywania działalności w zakresie regulacji czasu pracy kierowców określonych w przepisach rozporządzenia (WE) Nr 651/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenia (EWG) Nr 3821/85, Umowy Europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe AETR (Dz. U. z 1990 r., Nr 94, poz. 1086 i 1087 ze zm.) oraz ustawy o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2004 r., Nr 92, poz. 874). W toku kontroli przedsiębiorca poinformował, że nie dysponuje tarczami tachografu do pojazdu [...] nr rej. [...] za okres od [...] r., gdyż kierowca M. S. ich nie oddał. W dniu [...] r. pozostawił załadowany zestaw na bazie z pustym bakiem, pomimo faktu, że poprzedniego dnia zatankował ponad [...] litrów paliwa. Nie rozliczył się z pobranego mienia i towaru do dnia dzisiejszego, nie oddał tarcz mimo wezwania. W konsekwencji przedsiębiorca planuje skierowanie do Prokuratury zawiadomienie o popełnieniu przestępstw przywłaszczenia przez byłego pracownika. W aktach sprawy znajdują się: zawiadomienie skierowane do Prokuratury Rejonowej w D. z [...] r. o popełnieniu przestępstwa przywłaszczenia przez M.S. i skierowane do M.S. wezwanie z [...] r. dotyczące żądania zwrotu kwoty za przywłaszczone paliwo. Pismem z [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wezwał przedsiębiorców do uzupełnienia i udokumentowania stwierdzonych braków w zapisach aktywności kierowców lub wskazanie, kto w wymienionych okresach prowadził pojazd. Wezwanie dotyczyło 5 pojazdów i brak udokumentowania określonych przejazdów. Pouczono, że nieuzupełnienie dokumentacji będzie traktowane jako nieokazanie wykresówki lub okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich wymaganych danych o okresach aktywności kierowcy. Z przeprowadzonej kontroli został sporządzony protokół. Stwierdzono w nim w szczególności, że przedsiębiorca nie dopełnił obowiązku przechowywania wykresówek, zalecono nadzorowanie czasu pracy kierowców wykonujących przewozy, dopełnienie obowiązku przechowywania wykresówek i sporządzanie zestawień czasu pracy kierowców zgodnie z faktycznie przeprowadzonymi działaniami. W protokole opisano naruszenia z załącznika nr 3 do ustawy pod pozycją 6.3.7, 6.3.8, 5.2.1, 5.2.2., 5.3.1, 5.3.2, 6.3.6. pkt 4 i 6.3.6. pkt 6. Protokół został wydany przedsiębiorcy [...] r., przedsiębiorca wniósł o wstrzymanie wydania decyzji do czasu zakończenia postępowania prokuratorskiego w stosunku do M. S.. Pismem z [...] . organ I instancji zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania wobec przedsiębiorcy w związku z naruszeniami stwierdzonymi w protokole kontroli, pouczono o prawie składania wyjaśnień. Pismem z [...] r. przedsiębiorcy wyjaśnili, że: – w dniach [...] r. pojazd [...] prowadził K. M., nie wykonując transportu zarobkowego (dołączono wykresówki), – w dniu [...] . pojazd [...] prowadził G.D. do stanu licznika [...] . Z powodu wizyty kierowcy u lekarza zestawem z C. na bazę zjechał K. M., wykresówka nie zachowała się, – w dniu [...] r. pojazd [...] prowadził G.D. do stanu licznika [...] . Potem nastąpiła awaria i zestawem z M.na bazę zjechał K. M., wykresówka nie zachowała się. Pismem z 12 listopada 2012 r. wyjaśnienie w imieniu strony złożył jej pełnomocnik. Zwrócono uwagę, że brak wykresówek M. S. za okres od [...] r. jest wynikiem nagannego zachowania pracownika, z którym w konsekwencji rozwiązano umowę o pracę i skierowano sprawę do Prokuratury. Odniesiono się do braku wykresówek za [...] r. Wyjaśniono przyczyny braku wszystkich danych o aktywności kierowcy R. S. w dniach [...] r. Poinformowano, że kierowca ten, ze względu na zastrzeżenia do jego pracy, nie jest już zatrudniony od [...] r. Przyznając popełnienie naruszeń przez innych kierowców, opisanych w protokole, stwierdzono że skutki tych naruszeń winny obciążyć kierowców, nie pracodawcę, który wykonał obowiązek wynikający z art. 24 ustawy o czasie pracy kierowców, w sprawie winien zatem znaleźć zastosowanie art. 92 c u.t.d. Kolejnym wezwaniem z [...] r. organ I instancji zawiadomił o przedłużeniu rozpatrzenia sprawy i wezwał do wypowiedzenia się co do zebranych materiałów, w szczególności nowo stwierdzonych naruszeń: – nierejestrowania przez G. D. wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi (l.p. 6.2.1. załącznika nr 3) w dniach [...] r., – nierejestrowania przez K. M. wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w dniach [...] r., – skrócenia dziennego czasu odpoczynku przez G. D. w [...] W odpowiedzi wyjaśniono, że [...] r. kierowca G. D. jechał z S. do R. pojazdem [...] , który uległ awarii. K. M. z Rudy pojechał do serwisu [...] . ale ze względu na koszty naprawy zrezygnował z serwisu, zakupił części do samodzielnej naprawy. Kierowcę z R. do D. przywiozła samochodem osobowym I. M., od [...] r. rozpoczął urlop. Nie doszło zatem do naruszenia określonego w l.p. 6.2.1. w dniach [...] r. W dniu [...] r. przedsiębiorcy uzyskali od Policji wykresówki M. S. za okres od [...] r., które złożyli, stwierdzając utrzymujący się brak wykresówki za [...] r. Po zawiadomieniu o zakończeniu postępowania, decyzją z [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na przedsiębiorców karę pieniężną w łącznej kwocie [...] zł za naruszenie przewidziane w załączniku nr 3 do ustawy pod pozycją 5.2.1., 5.2.2., 5.3.1., 5.3.2., 6.3.7, 6.3.8 oraz umorzył postępowanie administracyjne w części dotyczącej stwierdzonego w protokole kontroli naruszenia: – l.p. 6.3.7. załącznika nr 3 dotyczącego nieokazania wykresówek za okres [...] r. kierowcy M. S., – l.p. 6.3.8. załącznika nr 3 dotyczącego okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki nie zawierającej wszystkich danych o okresach aktywności G. D. z dni [...] r., – l.p. 6.3.6. pkt 4 i 6 załącznika nr 3 do ustawy dotyczącej braku wykresówki z [...] r. kierowcy G. D. wpisów miejsca i stanu licznika w chwili zakończenia używania pojazdu, – l.p. 6.2.1. załącznika nr 3 do ustawy przez kierowców G. D. i K. M.. W uzasadnieniu opisano przebieg postępowania oraz przedstawiono przypadki naruszeń, za które nałożono karę pieniężną. Na podstawie art. 92a ust. 1 u.t.d. oraz l.p. 6.3.7. załącznika nr 3 nałożono karę 2.500 zł (5 x 500 zł). Stwierdzone naruszenia dotyczą kierowcy M. S. za dni 16 i 22 czerwca 2012 r. W tym zakresie stwierdzono, że organ uwzględnił bezprawność zatrzymania wykresówek przez kierowcę za okres, za który wykresówki kierowca mógł posiadać ( [...] r.). Nie dotyczy to [...] r., kiedy kierowca był zatrudniony w przedsiębiorstwie, przedsiębiorca winien sprawować nad nim skuteczny nadzór, a wykresówki za te dni powinny być zdane. Pozostałe 3 naruszenia dotyczą jednej wykresówki (bez określenia kierowcy) zawierającej zapis aktywności kierowcy podczas jazdy pojazdu [...] o długości drogi 24 km od stanu licznika [...] km ( [...] r.) do stanu [...] km ( [...] r.), jednej wykresówki K. M. [...] r. i jednej wykresówki K. M. z [...] r. (które wedle wyjaśnień strony nie zachowały się). Na podstawie art. 92a ust. 1 u.t.d. i lp. 6.3.8. załącznika nr 3 nałożono karę 3.600 zł (12 x 300 zł) za okazanie wykresówek pozbawionych obligatoryjnych danych (12 przypadków opisanych w uzasadnieniu). Na podstawie art. 92a ust. 1 i lp. 5.2.1. i 5.2.2. załącznika nr 3 nałożono karę 450 i 600 zł za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu o czas powyżej 15 minut do 30 minut (450 zł) i za każde następne rozpoczęte 20 minut (600 zł), co dotyczyło kierowców G. D. w dniu [...] r., G. T za okres [...] r. i za dzień [...] r. Na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy i lp. 5.3.1. i 5.3.2. załącznika nr 3 nałożono odpowiednio karę 600 zł za skrócenie dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do 1 godziny (w 6 przypadkach) i 200 zł za każdą następną rozpoczętą godzinę (w jednym przypadku). Pismem z [...] r. przedsiębiorcy działając przez pełnomocnika złożyli odwołanie od decyzji organu I instancji wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie. Skarżący nie zgodzili się z nałożeniem kar pieniężnych za nieokazanie wykresówek oraz kar za przedłożenie niekompletnych co do zapisów tarcz tachografu. Podnieśli, że nie ponoszą winy za nieokazanie wykresówek używanych przez Pana M. S. z dni [...] r., z uwagi na to że tarcze te zostały przez kierowcę zawłaszczone w dniu [...] r. łącznie z paliwem. Skarżący podjęli wszystkie możliwe czynności zmierzające do odzyskania wykresówek, rozwiązali z nim umowę o pracę, telefonowali do pracownika domagając się zwrotu tarcz, wysyłali pisma i ostatecznie powiadomili prokuraturę o popełnionym przestępstwie. W związku z powyższym nie mieli żadnego wpływu na popełnienie naruszenia i nie mogli go przewidzieć, a zatem nie powinni ponieść kary za ten czyn. Słuszność argumentów przedsiębiorcy potwierdza orzeczenie Sądu Rejonowego w D. umarzające warunkowo postępowanie karne wobec ww. kierowcy za przestępstwo z art. 276 kk. Strony zakwestionowały również zasadność nałożenia kar pieniężnych za okazanie wykresówek niezawierających wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy, podnosząc, że kierowcy nie rejestrowali na wykresówkach aktywności jako innej pracy przy przemieszczaniu się do/z miejscowości M. oraz R. gdyż stanowią one bazy przedsiębiorcy, a przepisy rozporządzenia WE nr 561/2006 tego nie wymagają. Zaskarżoną decyzja z [...] r. Główny Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchylił decyzję organu I instancji w całości i nałożył na strony karę pieniężną w wysokości 6.650 zł z tytułu: – skrócenia dziennego czasu odpoczynku, – przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia bez przerwy, – nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – za każdy dzień, – okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki niezawierającej wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy – za każdą wykresówkę. W pkt 3 decyzji organ II instancji umorzył postępowanie w sprawie naruszeń: – okazanie wykresówki kierowcy nie zawierającej wymaganych wpisów i stan licznika w chwili zakończenia użytkowania pojazdu, – okazania wykresówki kierowcy niezawierajacej wpisu dotyczącego miejsca zakończenia używania wykresówki, – nierejestrowania na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości, aktywności kierowcy i przebytej drogi. W uzasadnieniu, odnosząc się do poszczególnych rozstrzygnięć decyzji, wyjaśniono, co następuje: I. Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy lp. 5.2. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Stosownie do art. 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r., po okresie prowadzenia pojazdu trwającego cztery i pół godziny kierowcy przysługuje przerwa trwająca co najmniej 45 minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Konsekwencją powyższego jest treść: - lp. 5.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym który sankcjonuje przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy karą pieniężną w wysokości 150 zł o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz karą pieniężną w wysokości 200 złotych za każdą następne rozpoczęte 30 minut. Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówki kierowcy Pana G. D., że kierowca w dniu [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 20 minut. Kierowca prowadził pojazd od godziny [...] dnia [...] r. do godziny [...] tego dnia tj. łącznie 4 godziny i 50 minut. W powyższym okresie kierowca nie odebrał wymaganej przepisami prawa przerwy minimum 45 minutowej lub przerwy dzielonej. Podczas kontroli nieokazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 150 złotych. Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówki kierowcy Pana G. T że kierowca w dniach [...] [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 godzinę i 48 minut. Kierowca prowadził pojazd od godziny [...] r. do godziny [...] dnia [...] r. tj. łącznie 6 godzin i 18 minut. W powyższym okresie kierowca nie odebrał wymaganej przepisami prawa przerwy minimum 45 minutowej lub przerwy dzielonej. Podczas kontroli nieokazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 750 złotych. Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówki kierowcy Pana G. T, że kierowca w dniu [...] r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 24 minuty. Kierowca prowadził pojazd od godziny [...] r. do godziny [...] . tj. łącznie 4 godziny i 54 minuty. W powyższym okresie kierowca nie odebrał wymaganej przepisami prawa przerwy minimum 45 minutowej lub przerwy dzielonej. Podczas kontroli nieokazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 150 złotych. II Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku lp. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. W myśl art. 8 ust. 1-4 i 8 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 roku kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca może wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść: - lp. 5. 3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym który sankcjonuje skrócenie dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny karą pieniężną w wysokości 100 złotych i za każdą następną rozpoczętą godzinę w wysokości 200 złotych. Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówek kierowcy G. D. z dni [...] r. i [...] r., że kierowca w dniu [...] r. o godzinie [...] rozpoczął nowy okres prowadzenia pojazdu inicjując tym samym początek nowego 24 — godzinnego okresu rozliczeniowego w ciągu którego tj. najpóźniej do godziny [...] dnia [...] r. winien odebrać wymagany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9 godzin. Najdłuższy nieprzerwany odpoczynek kierowca odebrał między godziną [...] r. a godziną [...] dnia następnego który trwał 7 godzin i 55 minut. Pan G. D. skrócił tym samym wymagany odpoczynek dzienny o 1 godzinę i 5 minut w stosunku do normy 9 godzinnej. Podczas kontroli nieokazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 300 złotych. Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówek kierowcy G. D. z dnia [...] r., że kierowca w dniu [...] r. o godzinie [...] rozpoczął nowy okres prowadzenia pojazdu inicjując tym samym początek nowego 24 — godzinnego okresu rozliczeniowego w ciągu którego tj. najpóźniej do godziny [...] r. winien odebrać wymagany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9 godzin. Najdłuższy nieprzerwany odpoczynek kierowca odebrał między godziną [...] r. a godziną [...] dnia następnego który trwał 8 godzin i 24 minuty. Pan G. D. skrócił tym samym wymagany odpoczynek dzienny o 36 minut w stosunku do normy 9 godzinnej. Podczas kontroli nieokazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 100 złotych. Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówek kierowcy G. D. z dni [...] r., że kierowca w dniu [...] r. o godzinie [...] rozpoczął nowy okres prowadzenia pojazdu inicjując tym samym początek nowego 24 - godzinnego okresu rozliczeniowego w ciągu którego tj. najpóźniej do godziny [...] dnia [...] r. winien odebrać wymagany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9 godzin. Najdłuższy nieprzerwany odpoczynek kierowca odebrał między godziną [...] r. a godziną [...] dnia następnego który trwał 8 godzin i 2 minuty. Pan G. D. skrócił tym samym wymagany odpoczynek dzienny o 58 minut w stosunku do normy 9 godzinnej. Podczas kontroli nieokazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 100 złotych. Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówek kierowcy G. T. z dnia [...] r., że kierowca w dniu [...] r. o godzinie [...] rozpoczął nowy okres prowadzenia pojazdu inicjując tym samym początek nowego 24 - godzinnego okresu rozliczeniowego w ciągu którego tj. najpóźniej do godziny [...] dnia [...] r. winien odebrać wymagany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 11 godzin. Najdłuższy nieprzerwany odpoczynek kierowca odebrał między godziną [...] r. a godziną [...] dnia następnego który trwał 10 godzin i 36 minut. Pan G. T. skrócił tym samym wymagany odpoczynek dzienny o 24 minuty w stosunku do normy 11 godzinnej. Wykorzystano już trzykrotnie skrócone odpoczynki dzienne. Podczas kontroli nieokazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 100 złotych. Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówek kierowcy G. T. z dnia [...] r., że kierowca w dniu [...] rozpoczął nowy okres prowadzenia pojazdu inicjując tym samym początek nowego 24 - godzinnego okresu rozliczeniowego w ciągu którego tj. najpóźniej do godziny [...] r. winien odebrać wymagany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 11 godzin. Najdłuższy nieprzerwany odpoczynek kierowca odebrał między godziną 19 : 52 dnia [...] r. a godziną [...] dnia następnego który trwał 10 godzin i 36 minut. Pan G. T. skrócił tym samym wymagany odpoczynek dzienny o 24 minuty w stosunku do normy 11 godzinnej. Wykorzystano już trzykrotnie skrócone odpoczynki dzienne w dniach [...] i [...] r.. Podczas kontroli nieokazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 100 złotych. Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówek kierowcy G. T. z dni [...] r., że kierowca w dniu [...] r. o godzinie 07 : 25 rozpoczął nowy okres prowadzenia pojazdu inicjując tym samym początek nowego 24 - godzinnego okresu rozliczeniowego w ciągu którego tj. najpóźniej do r. winien odebrać wymagany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 11 [...] godzin. Najdłuższy nieprzerwany odpoczynek kierowca odebrał między godziną 16 [...] r. a godziną [...] dnia następnego który trwał 10 godzin i 17 minut. Pan G. T. skrócił tym samym wymagany odpoczynek dzienny o 43 minuty w stosunku do normy 11 godzinnej. Wykorzystano już trzykrotnie skrócone odpoczynki dzienne w dniach 09/10, 10/11 i 11/12.07.2012 r. Podczas kontroli nieokazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 100 złotych. Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci wykresówek kierowcy G. D. z dni [...] r. oraz wyjaśnień przedsiębiorcy składanych w postępowaniu, że kierowca w dniu [...] . o godzinie [...] rozpoczął nowy okres prowadzenia pojazdu inicjując tym samym początek nowego 24 - godzinnego okresu rozliczeniowego w ciągu którego tj. najpóźniej do godziny 23 : 00 dnia [...] r. winien odebrać wymagany odpoczynek dzienny w wymiarze minimum 9 godzin. Najdłuższy nieprzerwany odpoczynek kierowca odebrał między godziną [...] dnia [...] r., a godziną [...] dnia następnego który trwał 8 godzin i 25 minut. Pan G. D. skrócił tym samym wymagany odpoczynek dzienny o 35 minut w stosunku do normy 9 godzinnej. Podczas kontroli nieokazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 100 złotych. III. Odnośnie naruszenia polegającego na braku w okazanej wykresówce przepisowych wpisów - miejsca lub daty końcowej używania wykresówki - za brak każdej danej; lp. 6.3.6.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Stosownie do art. 15 ust. 5 lit. b Rozporządzenia Rady EWG Nr 3821/85 każdy członek załogi pojazdu nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje: datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść: lp. 6.3.6.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonują brak w okazanej wykresówce przepisowych wpisów miejsca lub daty końcowej używania wykresówki karą pieniężną w wysokości 50 złotych za każdy brakujący element. Organ odwoławczy zważył, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że nie doszło do naruszenia polegającego na niewpisaniu na wykresówkę kierowcy G. D. z dnia [...] miejsca zakończenia używania wykresówki. Tym samym postępowanie administracyjne dotyczące powyższego naruszenia winno zostać umorzone. IV. Odnośnie naruszenia polegającego na braku w okazanej wykresówce przepisowych wpisów - stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu - za brak każdej danej: lp. 6.3.6.6 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Stosownie do art. 15 ust. 5 lit. d Rozporządzenia Rady EWG Nr 3821/85 każdy członek załogi pojazdu nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje: wskazania licznika długości drogi: przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce, przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce, w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy (wskazanie licznika w pojeździe, do którego był przydzielony oraz wskazanie licznika w pojeździe, do którego zostaje przydzielony). Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść: lp. 6.3.6.6 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonują brak w okazanej wykresówce przepisowych wpisów stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu karą pieniężną w wysokości 50 złotych za każdy brakujący element. Organ odwoławczy zważył, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że nie doszło do naruszenia polegającego na niewpisaniu na wykresówkę kierowcy G. D z dnia [...] stanu licznika kilometrów w chwili zakończenia użytkowania pojazdu. Tym samym postępowanie administracyjne dotyczące tego naruszenia winno zostać umorzone. V. Odnośnie naruszenia polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień; - lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Według art. 13 rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r., pracodawca oraz kierowcy zapewnią poprawne działanie i odpowiednie stosowanie, z jednej strony, urządzeń rejestrujących, a z drugiej strony, karty kierowcy, w przypadku, gdy kierowca zobowiązany jest prowadzić pojazd wyposażony w urządzenie rejestrujące, zgodnie z załącznikiem IB. Zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki, ułożone w odpowiednim porządku, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek, kopie wykresówek. Wykresówki są okazywane lub przekazywane na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. W myśl art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców z dnia 16 kwietnia 2004 r. pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie: 1) zapisów na wykresówkach; 2) wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego; 3) plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego; 4) innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności; 5) rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4. Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca: 1) udostępnia kierowcy na jego wniosek; 2) przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść: - lp. 6. 3. 7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub innego dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu karą pieniężną w wysokości 500 złotych za każdy dzień. Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci protokołu z okazania dokumentów z dnia [...] r., karty pobrania zapisów z urządzenia rejestrującego z dnia [...] r., okazanych przez przedsiębiorców do kontroli wykresówek lub zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu, wyjaśnień przedsiębiorców składanych w postępowaniu wraz z dokumentami, że przedsiębiorcy podczas kontroli: – nie okazali wykresówek, danych cyfrowych lub innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu przez kierowcę Pana M. S. za dni [...] r., – nie okazali wykresówki dokumentującej przejazd pojazdem o nr [...] na odcinku [...] .- zgodnie z wyjaśnieniami strony wykresówka z tego przejazdu używana przez kierowcę K. M. została zgubiona, – nie okazali wykresówki dokumentującej przejazd pojazdem o nr [...] na odcinku [...] r.- zgodnie z wyjaśnieniami strony wykresówka z tego przejazdu używana przez kierowcę K. M.została zgubiona. Łącznie nie okazano wykresówek, danych cyfrowych lub innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu za 5 dni. Tym samym kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 2.000 złotych. Organ odwoławczy stwierdza, że analiza zgromadzonego materiału dowodowego nie potwierdza faktu popełnienia naruszenia polegającego na nie okazaniu wykresówki dokumentującej przejazd wykonany pojazdem o nr rej. [...] w okresie [...] r. na dystansie 24 kilometrów. Różnica w zapisach stanu licznika kilometrów za używanych kolejno po sobie wykresówkach nie oznacza, że przejazdu nie wykonywano w dniach [...] r. a [...] r. Brak również dowodów wskazujących na przedłożenie wykresówek zawierających niepełne dane o okresach aktywności kierowcy. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny jest niezasadna i winna zostać uchylona. VI. Odnośnie naruszenia polegającego okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki. która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy - za każda wykresówke Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Stosownie do art.15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karty kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać urządzeń zainstalowanych w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 3 tiret drugie lit. b), c) i d): a) jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem I, wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc karty; lub b) jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB, wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do ręcznego wprowadzania danych, w jakie wyposażone jest urządzenie rejestrujące. Jeśli pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB jedzie więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci upewniają się, że ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie otwory tachografu. Kierowcy uzupełniają odpowiednio wykresówki, jeżeli w pojeździe znajduje się więcej niż jeden kierowca, w taki sposób, aby informacje, określone w załączniku I rozdział II pkt 1-3, były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd. Konsekwencją powyższego jest treść: - lp. 6.3.8 załącznika do ustawy o transporcie drogowym który sankcjonuje okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy karą pieniężną w wysokości 300 złotych za każdą wykresówkę. Organ odwoławczy zważył, że podczas kontroli przedsiębiorca okazał m.in. wykresówkę kierowcy Pana R. S. opisaną za dni [...] r., której użytkowanie rozpoczęto w miejscowości Mszczonów nie będącej siedzibą pracodawcy lub bazą przedsiębiorcy. Natomiast poprzednią wykresówkę kierowca zakończył używać w dniu [...] r. w miejscowości D.. Żadna z wykresówek nie zawiera na rewersie danych o okresach aktywności kierowcy, który zgodnie z oświadczeniem przedsiębiorców przebył ta odległość "autostopem" Tym samym nieudokumentowano na wykresówce przemieszczenia się kierowcy pomiędzy D. m. M.. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 300 złotych. Organ odwoławczy zważył, że podczas kontroli przedsiębiorca okazał m.in. wykresówkę kierowcy Pana G. D. opisaną za dni [...] ., której użytkowanie zakończono w miejscowości M. nie będącej siedzibą pracodawcy lub bazą przedsiębiorcy. Natomiast poprzednią wykresówkę kierowca zakończył używać w dniu [...] r. w miejscowości D.. Żadna z wykresówek nie zawiera na rewersie danych o okresach aktywności kierowcy, który zgodnie z oświadczeniem przedsiębiorców z uwagi na awarię pojazdu zakończył używanie wykresówki w miejscowości M.. Tym samym nieudokumentowano na wykresówce z dni [...] r. przemieszczenia się kierowcy pomiędzy miejscowością M. a D.. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 300 złotych. Organ odwoławczy zważył, że podczas kontroli przedsiębiorca okazał wykresówkę kierowcy Pana G. T. opisaną za dzień [...] r. Na awersie wykresówki występuje luka w zapisie aktywności kierowcy pomiędzy godziną 15 : 06 a godziną 15 : 25, której nie uzupełniono na rewersie wykresówki. Na tarczy brak jest zatem pełnych danych o okresach aktywności kierowcy. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 300 złotych. Organ odwoławczy zważył, że podczas kontroli przedsiębiorca okazał wykresówkę kierowcy Pana G. D. opisaną za dzień [...] r. Na awersie wykresówki występuje luka w zapisie aktywności kierowcy pomiędzy godziną [...] , której nie uzupełniono na rewersie wykresówki. Na tarczy brak jest zatem pełnych danych o okresach aktywności kierowcy. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 300 złotych. Organ odwoławczy zważył, że podczas kontroli przedsiębiorca okazał m.in. wykresówkę kierowcy Pana K. M. opisaną za dni [...] r., której użytkowanie zakończono w miejscowości Mszczonów nie będącej siedzibą pracodawcy lub bazą przedsiębiorcy. Tarcza nie zawiera na rewersie danych o okresach aktywności kierowcy, wskazujących w jaki sposób powrócił do miejsca zamieszkania z miejscowości Mszczonów Tym samym nieudokumentowano na wykresówce przemieszczenia się kierowcy pomiędzy m. M. a D.. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 300 złotych. Organ odwoławczy zważył, że podczas kontroli przedsiębiorca okazał wykresówkę kierowcy Pana G. D. opisaną za dni [...] r. Kierowca zakończył używanie wykresówki w miejscowości Opole co potwierdza również oświadczenie przedsiębiorcy. Na rewersie wykresówki nie zarejestrowano natomiast okresu aktywności kierowcy polegającego na przemieszczeniu się z miejscowości Opole do miejsca zamieszkania kierowcy lub bazy przedsiębiorcy. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 300 złotych. Organ odwoławczy zważył, że podczas kontroli przedsiębiorca okazał wykresówkę kierowcy Pana K. M. opisaną za dni [...] r. Kierowca zakończył używanie wykresówki w miejscowości Opole co potwierdza również oświadczenie przedsiębiorcy. Na rewersie wykresówki nie zarejestrowano natomiast okresu aktywności kierowcy polegającego na przemieszczeniu się z miejscowości Opole do miejsca zamieszkania kierowcy lub bazy przedsiębiorcy. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 300 złotych. Organ odwoławczy zważył, że podczas kontroli przedsiębiorca okazał wykresówkę kierowcy Pana G. D. opisaną za dni [...] r. Kierowca zakończył używanie wykresówki w miejscowości R. co potwierdza również oświadczenie przedsiębiorcy. Na rewersie wykresówki nie zarejestrowano natomiast okresu aktywności kierowcy polegającego na przemieszczeniu się z miejscowości R. do miejsca zamieszkania kierowcy lub bazy przedsiębiorcy Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 300 złotych. Organ odwoławczy zważył, że podczas kontroli przedsiębiorca okazał wykresówkę kierowcy Pana K.M. opisaną za dni [...] r. Kierowca rozpoczął używanie wykresówki w miejscowości R. co potwierdza również oświadczenie przedsiębiorcy. Na rewersie wykresówki nie zarejestrowano natomiast okresu aktywności kierowcy polegającego na przemieszczeniu się z miejscowości D. czyli miejsca zamieszkania przedsiębiorcy do miejscowości R. czyli miejsca postoju pojazdu. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny winna wynieść 300 złotych. Odnośnie wykresówek kierowcy Pana R.S. z dnia [...] r. co do których organ I instancji również orzekł o popełnieniu naruszenia lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do utd, należy stwierdzić, że na awersach i rewersach tarcz oraz na zaświadczeniu o nieprowadzeniu pojazdu z dni [...] r. w sposób pełny odzwierciedlono okresy aktywności. Organ I instancji nie wskazał poza powyższym na jakiej podstawie obliczył odległość pomiędzy miejscowościami wpisanymi na tarczach tachografu, która jest inna niż odległość odnotowana na wykresówkach wynikających z różnic stanu licznika kilometrów. Brak podstaw dowodowych do przyjęcia, że na wykresówce ww. kierowca nie zamieścił całej własnej aktywności. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za wyżej opisane wykresówki w wysokości 900 złotych jest niezasadna i winna zostać uchylona. Organ odwoławczy stwierdza, że analiza wykresówek kierowcy Pana G. D. używanych w dniach [...] r. wykazała, że zawierają one wszystkie wymagane dane o okresach aktywności kierowcy. Umorzenie postępowania administracyjnego w tym zakresie jest więc słuszne i zgodne z przepisami prawa. VI. Odnośnie naruszenia polegającego na niereiestrowaniu za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań urządzenia w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy lub przebytej drogi: lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Według art. 13 rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r., pracodawca oraz kierowcy zapewnią poprawne działanie i odpowiednie stosowanie, z jednej strony, urządzeń rejestrujących, a z drugiej strony, karty kierowcy, w przypadku, gdy kierowca zobowiązany jest prowadzić pojazd wyposażony w urządzenie rejestrujące, zgodnie z załącznikiem IB. Stosownie do art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karty kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać urządzeń zainstalowanych w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 3 tiret drugie lit. b), c) i d): a) jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem I, wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc karty; lub b) jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB, wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do ręcznego wprowadzania danych, w jakie wyposażone jest urządzenie rejestrujące. Jeśli pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB jedzie więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci upewniają się, że ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie otwory tachografu. Kierowcy uzupełniają odpowiednio wykresówki, jeżeli w pojeździe znajduje się więcej niż jeden kierowca, w taki sposób, aby informacje, określone w załączniku I rozdział II pkt 1-3, były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść: - lp. 6.2.1. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub na karcie kierowcy wskazań urządzenia w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. Organ odwoławczy zważył, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że nie doszło do naruszenia polegającego na nierejestrowaniu przez kierowców G. D. i K. M na wykresówkach własnej aktywności, prędkości pojazdu i przebytej drogi w dniach [...] r. Tym samym postępowanie administracyjne dotyczące tego naruszenia winno zostać umorzone, co też uczynił organ I instancji. Odnosząc się do zarzutów stron organ odwoławczy zważył, że są niezasadne i nie mogą zostać uwzględnione. Część naruszeń została uchylona lecz z innych powodów niż podnoszone w odwołaniu. Organ wskazał, iż wykresówki z dni [...] , których nieokazanie w świetle wyjaśnień strony było spowodowane ich zaborem przez kierowcę w dniu [...] r., przed dniem [...] r. winny zostać już zdane przez kierowcę. Incydent z dnia [...] r. w wyniku którego doszło do zaboru wykresówek oraz paliwa, i który został zgłoszony do prokuratury miał bowiem miejsce po upływie 29 dni, w trakcie których kierowca mógł przechowywać wykresówki w pojeździe. Strony nie udowodniły, że Pan M. S. przez okres dłuższy niż 29 dni przebywał w trasie i nie mógł fizycznie oddać tarcz tachografu, nie przedstawiono np. zleceń przewozowych bądź innych dokumentów. Skarżący mogli zatem uzyskać wykresówki z dni [...] lecz z uwagi na niewłaściwą organizację pracy nie wywiązali się z tego obowiązku. Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia z lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, organ odwoławczy zważył, że zgodnie z dokumentami przedstawionymi przez przedsiębiorców w postępowaniu ich siedzibą jest miejscowość D., a nie miejscowość M. lub R.. Żadna z tych miejscowości również nie jest miejscem zamieszkania żadnego z kierowców W związku z powyższym w sytuacji, w której kończyli oni prowadzenie pojazdu w miejscu innym niż D., nie kończyli jeszcze swojego dziennego okresu pracy, a tym samym byli obowiązani do ręcznego rejestrowania na wykresówkach czasu spędzonego na powrocie do miejsca zamieszkania, natomiast jeżeli nie wracali tego samego dnia na bazę przedsiębiorstwa i faktycznie swobodnie dysponowali swoim czasem, to winni byli również ręcznie na rewersach nakreślić okresy odpoczynku. Organ odwoławczy uchylił kary pieniężne wyłącznie w tych trzech przypadkach, w których brak dowodów na przebycie przez kierowcę dłuższej drogi, aniżeli wynika to z zapisów na wykresówkach pomiędzy poszczególnymi miejscowościami. Organ II instancji stwierdza, że art. 92b ustawy o transporcie drogowym w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania. Zgodnie z jego treścią nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców m.in. przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006) (WE) nr 561/2006 Parlamentu oraz Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z dnia 31 grudnia 1985r.ze zm.), a także w myśl pkt 2 zapewnił prawidłowe zasady wynagradzania, nie zawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów rozporządzenia o którym mowa w pkt. 1 lit. a, lub do działań zagrażających bezpieczeństwu drogowego. Skarżący nie przedstawili żadnych dowodów potwierdzających zapewnienie właściwej organizacji i dyscypliny pracy, która zapobiegłaby powstaniu części naruszeń wykrytych podczas kontroli w siedzibie. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek wskazujących na konieczność zastosowania art. 92c ustawy o transporcie drogowym, zgodnie z którym nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art.92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń lub okoliczności których podmiot nie mógł przewidzieć lub za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ. Skarżący nie przedstawili, zarówno w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie jak i w toku postępowania administracyjnego żadnych dowodów na powstanie takich okoliczności, ograniczając się do przedstawienia w odwołaniu wyłącznie tez kwestionujących własną odpowiedzialność. Czyn popełniony przez kierowcę M. S. zwalnia skarżących z odpowiedzialności wyłącznie co do nieokazania wykresówek z [...] r. natomiast nie dotyczy wykresówek z dni [...] r., gdyż przedsiębiorcy mogli wcześniej odebrać ww. tarcze. W związku z powyższym karę pieniężną w tym zakresie należało utrzymać w mocy. W skardze do sądu administracyjnego skarżący zaskarżyli decyzję organu odwoławczego w zakresie pkt 2, którym nałożono karę w wysokości 6.650 zł, zarzucając naruszenie: – art. 92c u.t.d. w związku z art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) Nr 561/2006 poprzez niezastosowanie wobec faktu, że podmiot wykonujący przewóz nie miał wpływu na powstałe naruszenie, – art. 10 ust. 2 i 3 rozporządzenia WE Nr 561/2006 poprzez nieuzasadnione przypisanie skarżącym winy w naruszeniu przepisów, które nastąpiło na skutek działań zatrudnionych kierowców, – art. 92 ust. 5 u.t.d. zgodnie z którym orzekanie w sprawach odpowiedzialności kierowcy następuje w trybie określonym w kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenie, – art. 7, 8, 77 § 1 i 80 kpa poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego, nierozpatrzenia materiału, nieuwzględnienia wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu skargi wskazano, że przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności za naruszenia, których dopuścił się kierowca G. T.. Kierowca był przeszkolony w zakresie norm czasu pracy. Przedsiębiorca nie mógł go kontrolować, bo w 25 dniu pracy złamał nogę i przebywał na zwolnieniu. Wykryte naruszenia dotyczyły pierwszego, drugiego, siódmego i dziesiątego dnia pracy. W kontekście krótkiego obowiązywania umowy nie jest uprawnione stosowanie wobec pracodawcy art. 92a ust. 1 u.t.d., zastosowanie winien znaleźć art. 92c u.t.d. Nie jest też zasadne karanie przedsiębiorcy za niezdanie przez M. S.ę dwóch wykresówek z [...] r. Okoliczności zatrzymania tych dokumentów były wyjaśnione. Organ nie wyjaśnił, w jaki sposób pracodawca może wyegzekwować od pracownika wydanie dokumentów, gdy ten je złośliwie ukrywa, w tej sytuacji winno dojść do umorzenia postępowania. Kara za nieokazanie wykresówek powinna dotyczyć 4, a nie 5 przypadków, nie jest też jasne, dlaczego organ zastosował górną granicę kary 500 zł, a nie 200 zł ? Stwierdzono, że decyzja organu I instancji winna zostać uznana za nieważną, bo w uzasadnieniu na str. 9 pkt 6 wpisano wadliwy nr rejestracyjny pojazdu, czego organ II instancji nie sprostował. Także decyzja II instancji dotknięta jest wadą nieważności, bo na str. 11 zamiast M., wpisano Myślenice. Zwrócono też uwagę, że stosowanie do art. 92a u.t.d. winno uwzględniać art. 10 ust. 3 rozporządzenia w EW Nr 5612006, zgodnie z którym państwa członkowskie mogą wziąć pod uwagę w S.e dowody wskazujące na to, że nie jest uzasadnione pociągnięcie przedsiębiorstwa transportowego do odpowiedzialności za popełnione naruszenie. W sprawie nie było uprawnione zastosowanie art. 92a u.t.d., organy nie wzięły pod uwagę krótkiego czasu trwania umowy z kierowcą i braku realnych świadków oddziaływania na jego zachowanie w trasie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Zarzuty podnoszone w skardze wobec decyzji organu II instancji nie są w ocenie Sądu zasadne. Po pierwsze należy zwrócić uwagę, że jakkolwiek zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, to równocześnie zgodnie z przepisem art. 135 § 2 p.p.s.a., sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące nieważnością zaskarżonego aktu. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., organ odwoławczy uchylił w całości rozstrzygnięcie organu I instancji i orzekł w sprawie merytorycznie, w części umarzając postępowanie, a w części orzekając co do istoty, nakładając na skarżących karę pieniężną. Decyzja została zaskarżona tylko w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej i ze względu na normę art. 135 § 2 p.p.s.a. nie jest w przekonaniu Sądu dopuszczalne weryfikowanie decyzji w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt 1 i 3, albowiem po uchyleniu decyzji organu I instancji kara została nałożona w niższej wysokości, a w pkt 3 co do części stwierdzonych naruszeń orzeczono o umorzeniu postępowania. Jednocześnie Sąd nie stwierdza przesłanek uzasadniających nieważność wydanych w sprawie decyzji. Bez wątpienia o nieważności nie decyduje fakt dostrzeżonych przez stronę błędów w treści uzasadnień decyzji. Kodeks postępowania administracyjnego rozróżnia wady decyzji kwalifikowane i nieistotne, których usunięcie następuje w drodze sprostowania na podstawie art. 113 k.p.a. Natomiast katalog przesłanek nieważności decyzji ma charakter zamknięty, ograniczony do wyliczonych w art. 156 § 1 k.p.a. i wskazane w skardze pomyłki dotyczące nr rejestracyjnego pojazdu lub nazwy miejscowości do przesłanek nieważności nie mogą zostać zaliczone, podlegają natomiast ewentualnemu sprostowaniu. Gołosłowne są również zarzuty dotyczące naruszenia reguł postępowania wyjaśniającego i niedostatecznego rozeznania okoliczności istotnych dla sprawy. Skarżący nie kwestionują wszak ustaleń faktycznych, nie wskazują też w jakim zakresie, dotyczącym ustaleń faktycznych, organ zaniechał ustaleń, przeprowadzenia dowodów. Zarzut dotyczący naruszenia przepisów postępowania dowodowego w istocie skierowane są przeciwko ocenie stanu faktycznego w kontekście okoliczności zwalniających przedsiębiorcę z odpowiedzialności. Tutaj jednak ciężar postępowania dowodowego wygląda jednak inaczej, albowiem to przedsiębiorca zainteresowany uwolnieniem się od odpowiedzialności winien przedłożyć wS.e dowody, które podlegają ocenie organu. Nie jest też zasadny zarzut, że postępowanie powinno być przeprowadzone w trybie kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Ustawa przewiduje za naruszenia przepisów o transporcie drogowym odpowiedzialność 3 grup podmiotów, są to kierowcy (art. 92 ust. 1 u.t.d.), osoby zarządzające transportem w przedsiębiorstwie (art. 92 ust. 3 u,t.d.) i w końcu sami przedsiębiorcy wykonujący przewóz drogowy (art. 92a ust. 1 u.t.d). Inne są zasady ponoszenia odpowiedzialności przez te podmioty. Kierujący pojazdami i zarządzający transportem w przedsiębiorstwie ponoszą odpowiedzialność na zasadzie winy, a nakładane sankcją mają charakter grzywien, zaś orzekanie o ich nałożeniu następuje w trybie określonym w kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia (art. 92 ust. 5 u.t.d.). Nie dotyczy to przedsiębiorców wykonujących przewóz drogowy, ich odpowiedzialność ma charakter administracyjny, sankcje nakładane za naruszenia nie są grzywnami, lecz karami pieniężnymi. Dodatkowo art. 92a ust. 5 u.t.d. wprost przewiduje, że jeżeli czyn będący naruszeniem przepisów o wykonywaniu transportu drogowego wyczerpuje jednocześnie znamiona wykroczenia, w stosunku do podmiotu będącego osobą fizyczną stosuje się wyłącznie przepisy o odpowiedzialności administracyjnej, co wprost wskazuje na zastosowany w sprawie reżim administracyjny, a nie w sprawach o wykroczenia. Wysokość kary za naruszenie polegające na nieokazaniu podczas kontroli wykresówek została w uzasadnieniu decyzji precyzyjnie opisana. Jakkolwiek stwierdzono nieokazanie wykresówek za 5 dni, to w stosunku do pojazdu [...] w okresie do [...] . do [...] r. na dystansie 24 km nałożenie kary uznano za niezasadne. Za podstawę do nałożenia kary przyjęto w konsekwencji 4 przypadki nieokazania, które skarżący wymienili w skardze, nie kwestionując stanu faktycznego. Załącznik nr 3 do ustawy za tego rodzaju naruszenie w pkt 6.3.7. przewiduje karę w wysokości 500 zł za każdy dzień, co daje wyliczoną kwotę 2.000 zł (500 zł x 4). Nie jest jasne, w oparciu o co skarżący twierdzą, że karę załącznik określa w zróżnicowany sposób, od 200 do 500 zł, taki "widełkowy" sposób oznaczenia kar nie jest znany powołanemu załącznikowi nr 3 do ustawy. Podstawowe zarzuty skargi dotyczące decyzji w konsekwencji koncentrują się na podstawach do odstąpienia od nałożenia kary ze względu na regulację art. 92c u.t.d. Powoływany przez skarżących art. 10 ust. 3 rozporządzenia WE nr 561/2006 stanowi, że przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów, których dopuszczają się kierowcy tego przedsiębiorstwa, nawet jeśli naruszenie takie miało miejsce na terenie innego państwa. Bez uszczerbku dla tej zasady pełnej odpowiedzialności, Państwa Członkowskie mogą uzależnić pociągnięcie do odpowiedzialności od naruszenia przez przedsiębiorców przepisów ust. 1 i 2 art. 10. Państwa Członkowskie mogą też wziąć pod uwagę wS.e dowody wskazujące na to, że nie jest uzasadnione pociągnięcie przedsiębiorstwa do odpowiedzialności za naruszenie. Jak wynika z powołanego przepisu, zasadą jest zatem pełna odpowiedzialność przedsiębiorcy za naruszenia popełnione przez kierowców. Prawodawca europejski ma niewątpliwie świadomość, że przewozy są wykonywane przez kierowców bez możliwości stałego sprawowania bezpośredniego nadzoru nad prowadzącym pojazd, a jednak zadecydował o wprowadzeniu pełnej odpowiedzialności przedsiębiorców za naruszenia popełniane przez kierowców. Zasadę tę łagodzi dopuszczenie, aby Państwa Członkowskie uzależniły tę odpowiedzialność od dodatkowych warunków wskazanych w art. 10 ust. 3 rozporządzenia. Związane są one w szczególności z zasadami wynagradzania i organizacji pracy, o jakich mowa w art. 10 ust. 1 i 3 rozporządzenia. Polski ustawodawca w ustawie o transporcie drogowym wprowadził takie uzależnienie odpowiedzialności, co znajduje wyraz właśnie w regulacji art. 92b i 92c u.t.d. Regulacja zawarta w art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. posługuje się określeniami mającymi charakter klauzul generalnych. Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło na skutek zdarzeń i okoliczności, których nie mógł przewidzieć. Do zastosowania art. 92c u.t.d. konieczne jest zatem łączne wykazanie, że po pierwsze podmiot nie miał wpływu na naruszenie, a po drugie, że naruszenie było skutkiem okoliczności, których nie mógł przewidzieć. Żadnych takich nadzwyczajnych, losowych zdarzeń skarżący nie wskazali. Przytaczane przez nich argumenty natomiast wprost łączą się z ryzykiem pracodawcy zatrudnienia nieodpowiedniej osoby. Wykonywanie transportu drogowego jest surowo reglamentowane w prawie ze względu na ryzyko i zagrożenia, jakie niesie dla bezpieczeństwa innych osób. Nie można wobec tego zwolnić się z odpowiedzialności za pracownika z tego powodu, że ten okazał się osobą nieodpowiednią i nieodpowiedzialną. Środki wstępnie weryfikujące kandydata na kierowcę i zabezpieczające jego właściwe zachowanie winny być tak dobrane, aby zniechęcić kierowcę do naruszeń. Niestety, musi to obciążać przedsiębiorcę, gdyż w innym przypadku egzekwowanie zasad wykonywania transportu drogowego, w tym pełnej odpowiedzialności przedsiębiorcy za naruszenia popełniane przez kierowców, byłoby iluzoryczne. W konsekwencji Sąd podziela ocenę argumentów przedstawionych przez skarżących, dokonaną przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, że nie dają one podstaw do zastosowania art. 92c u.t.d. Wręczając 25 czerwca 2012 r. kierowcy G.owi Tylcowi zaświadczenie o działalności w trybie art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców, przedsiębiorca zaniechał kontroli jego wykresówek, miał bowiem możliwość weryfikacji czasu jego pracy. Podobnie w stosunku do M. S. przedsiębiorca podjął kroki w celu odzyskania wykresówek dopiero po zawiadomieniu o zamiarze przeprowadzenia kontroli. Świadczy to o tym, że zaniechano pobrania wykresówek za okres sprzed 28 dni poprzedzających okres kontroli. Wniosek, że organizacja przewozów i kontroli pracy kierowców nie była przez przedsiębiorcę prowadzona starannie i z zachowaniem aktualności jest uzasadniony. Mając na uwadze podane okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. sw