II SA/Gl 1369/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.W. i A. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. nr [...] nakazującą A. i T. W. wykonanie obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego pełniącego funkcję garażu na działce o nr ewid. "1" położonej w miejscowości H., gmina Ł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. i T. W. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten został następnie uzupełniony pismem z dnia [...] r. W uzasadnieniu wniosku wskazano przede wszystkim, że z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody oraz możliwość powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji rozbiórkowej, która następnie zostałaby uchylona przez sąd. Jednocześnie podniesiono, iż rozbiórka spornego obiektu wiąże się nie tylko z powstaniem szkody z tytułu finansowania robót rozbiórkowych, ale także szkody polegającej na uszkodzeniu elementów obiektu podczas prac rozbiórkowych. Ponadto skarżący oświadczyli, że mieszkają na stałe w odległości kilkudziesięciu kilometrów od miejscowości, na terenie której położony jest sporny obiekt, tym samym wykonanie zaskarżonej decyzji łączyłoby się z koniecznością ponoszenia dodatkowych kosztów związanych z dozorem elementów rozebranego obiektu, bądź też kosztów związanych z przewiezieniem tych elementów w inne bezpieczne miejsce. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oceniając wniosek skarżących pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu skarżący w uzupełnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uprawdopodobnili bowiem, że wykonanie decyzji nakładającej na nich rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu stworzyłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodzić się przy tym należy ze skarżącymi, że już z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. Może się bowiem okazać, iż nie są spełnione warunki legalnej rozbiórki, co z kolei wiąże się z kwestią powrotu do stanu, jaki istniał przed rozpoczęciem robót rozbiórkowych. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżących, wskutek rozbiórki obiektu, wiąże się przede wszystkim z utratą środków finansowych poniesionych w związku z budową, jak również z ponoszeniem nakładów finansowych, w celu wykonania nałożonego obowiązku. Tym samym zasadne jest, aby wstrzymać wykonanie rozbiórki do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.