II SA/Gl 137/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 9 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia 30 grudnia 2021 r., L. A. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję opisaną w rubrum niniejszego postanowienia. Na podstawie zarządzenia z dnia 1 lutego 2022 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jednocześnie poinformowano, iż skarżący powinien dokładnie wskazać w jaki sposób zaskarżony akt naruszył jego prawa bądź interes prawny. Na dokonanie powyższej czynności wyznaczono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone do rąk J.A. (dorosłego domownika) w dniu 10 lutego 2022 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 17 lutego 2022 r., nie uzupełniono braku formalnego skargi. Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2022 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach odmówił przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Powyższy wymóg, zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 528/05, polega na wskazaniu przez skarżącego przyczyny uzasadniającej – według jego oceny – wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W przywołanym wyroku Sąd stwierdził, że wskazanie to może mieć charakter bardzo ogólny i nie wymaga przedstawienia wyczerpującego wywodu prawnego, nawiązującego do konkretnego przepisu (przepisów) prawa, który został naruszony. Wskazać w tym miejscu wypadnie, iż skarga wniesiona w rozpatrywanej sprawie z pewnością powyższego warunku formalnego nie spełnia, co uzasadniało zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. W świetle tego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. Z kolei według art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanego obowiązku, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.