II SA/Gl 1370/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA : Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp z o.o. Sp. k. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie sądowe. 2. zasądzić od Wojewody [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Skargą z dnia 23 września 2014 r. "A" Sp z o.o. Sp. k w W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...]. W wyniku wniesienia skargi Wojewoda [...] decyzją z [...]r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję, decyzję pierwszej instancji oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Tym samym w drodze autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu. Podkreślić wypada, iż organ odwoławczy w odpowiedzi na wezwanie Sądu pismem z 7 maja 2015 r. poinformował, iż decyzja wydana w drodze autokontroli nie została zaskarżona. Stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z kolei art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, iż sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, które z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 powołanego paragrafu, stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. oraz art. 161 § 2 p.p.s.a. Dalej należy wskazać, że w myśl art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Stosownie zaś do art. 205 § 2 P.p.s.a do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się także jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Mając to na uwadze, Sąd orzekł jak w punkcie drugim, przyjmując iż na zasądzone koszty składa się kwota uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej w kwocie 240 zł, ustalone z uwzględnieniem § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490), a także opłata skarbowa za złożenie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, obliczona na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1628 ze zm.)