II SA/Gl 1377/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 4 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. C., S. C. i P. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżących – H. C. i S. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżących od kosztów sądowych; W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, H. i S. (małżeństwo) C. złożyli do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określili, iż domagają się zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu skarżący powołali się na trudną sytuację materialną podnosząc między innymi, że S. C. to osoba niepełnosprawna w stopniu znacznym, wymagająca stałej opieki i leczenia, co wiąże się ze znacznymi wydatkami na zakup leków. Równocześnie podnieśli, że ich gospodarstwo domowe składa się z czterech osób - w tym dwojga dzieci (jedno pełnoletnie), z kolei dochód przypadający na tę rodzinę to 3.472,38 zł, na co składa się renta S. C. (1.474,00 zł), wynagrodzenie (1.140,00) i zasiłek chorobowy (331,38 zł) pobierane przez H. C., a także stypendium ich pełnoletniego syna otrzymywane w ramach odbywanego stażu (527,00 zł). Skarżący dodali, że posiadają mieszkanie o powierzchni 59,80 m2, a także drugie mieszkanie (o powierzchni 34,41 m2), w którym zamieszkuje dożywotnio matka H. C. Nadto wnioskodawcy wskazali na okoliczność ponoszenia znacznych kosztów utrzymania, w tym czynsz, w kwocie 770,42 zł (regulowany częściowo w ramach dodatku mieszkaniowego w wysokości 341,14 zł), oraz opłat za tzw. media, ubezpieczenie i wydatków na bilety miesięczne oraz zakup leków, w kwocie ogółem około 650 -700 zł. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwania z dnia 10 września 2013 r., skarżący nadesłali między innymi dokumenty potwierdzające wysokość uzyskiwanych dochodów oraz rozmiar ponoszonych kosztów utrzymania, a także liczną dokumentację medyczną potwierdzającą ich problemy zdrowotne oraz orzeczenie z dnia 9 marca 2012 r., mocą którego S. C. został uznany za osobę trwale całkowicie niezdolną do pracy. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku H. i S. C. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) jest wykazanie przez nią niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie złożonego wniosku. Z oświadczeń skarżących wynika, iż nie posiadają oni żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Przedłożone dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że miesięczny dochód netto przypadający na ich czteroosobowe gospodarstwo domowe wynosi około 3.000 zł (per capita około 750 zł), co zważywszy wysokość obciążających ich kosztów utrzymania, jak również uwzględniwszy fakt, iż S. C. jest osobą schorowaną, niepełnosprawną, trwale i całkowicie niezdolną do pracy (co implikuje zazwyczaj zwiększone wydatki związane z pielęgnacją i leczeniem), nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na pokrycie pełnych kosztów niniejszego postępowania bez uszczerbku w koniecznych potrzebach życiowych tej rodziny. Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w sentencji, działając na art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.