II SA/Gl 138/09

PostanowienieWSA w Gliwicach2009-05-14

Skład orzekający: Łukasz Strzępek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu?
Ratio decidendi
Skarżący został zwolniony od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata z urzędu, ponieważ jego sytuacja materialna, wynikająca z braku dochodów i majątku, uniemożliwia mu poniesienie kosztów postępowania sądowego. Odmowa przyznania prawa pomocy zamknęłaby mu drogę do sądu.
Stan faktyczny
Skarżący K. K. złożył skargę na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania. Został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, jednak wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, wskazując na brak dochodów i majątku. Po złożeniu wniosku na urzędowym formularzu i przedstawieniu zaświadczenia o braku środków na rachunku depozytowym, sąd rozpoznał jego wniosek.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2009 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł – zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W piśmie procesowym z dnia [...] r. K. K. wystąpił o zwolnienie z wpisu od skargi ze względu na fakt, iż przebywając w [...] nie uzyskuje żadnego dochodu, a więc nie stać go zarówno na poniesienie wydatku związanego z kosztami sądowymi jak i opłacenie usług świadczonych przez wykwalifikowanego pełnomocnika. Następnie, na skutek wezwania Sądu wniosek ów został złożony na druku urzędowego formularza. W formularzu skarżący poszerzył wniosek o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata z urzędu i wskazał, iż przebywa obecnie w [...] w którym nie jest zatrudniony i nie posiada żadnego majątku [...]. Na wezwanie referendarza sądowego nadesłane zostało zaświadczenie, z którego wynika, iż na rachunku depozytowym w [...] w J. wnioskodawca nie posiada jakichkolwiek środków. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Skarżący przebywając w [...] jest ograniczony w możliwości znalezienia zatrudnienia. W tego rodzaju sytuacji w grę wchodzi w zasadzie wyłącznie zatrudnienie w przedsiębiorstwie prowadzonym przez [...], jednakże nie każdy [...] prowadzi tego rodzaju przedsiębiorstwo. Wnioskodawca wskazał przy tym, że nie dysponuje żadnym majątkiem, którego zbycie lub obciążenie prawem na rzecz osoby trzeciej mogłoby przynieść dochód pozwalający na pokrycie kosztów sądowych. Nie może również liczyć na wsparcie rodziny w tym zakresie. W tej sytuacji odmowa przyznania prawa pomocy oznaczałaby zamknięcie skarżącemu drogi do sądu. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło