II SA/Gl 1381/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., po rozpoznaniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia [...] r., nr [...] umarzającej jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie budowy budynku gospodarczego na działce nr 1 w B., umorzył postępowanie odwoławcze. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję B. S. zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na to, że wykonanie decyzji prowadziłoby do nieuchronnego obejścia prawa i wykorzystania bezwładności administracji rządowej w indywidualnym sporze cywilnym skarżącej, co w konsekwencji wiązałoby się z istotnym uszczerbkiem dla skarżącej i jej rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazać przede wszystkim należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r. OZ 888/2004, niepubl.). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje natomiast zaskarżona decyzja, którą umorzono postępowanie odwoławcze. Decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze ze swej istoty nie podlega wykonaniu. Ma ona charakter formalny, zatem nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 P.p.s.a. Tym samym skoro zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania, instytucja wstrzymania przewidziana w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie może znaleźć zastosowania. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wskazała również okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie przybliżyła żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., tzn. nie wykazała, że wykonanie tej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia jej znacznej szkody lub że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. W związku z powyższym wniosek skarżącej podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.